فراسو ـ چشم انداز تغییر در ایران از نگاه نمایندگان مجلسهای اروپا و آمریکا
۱۴۰۵/۲/۲۸
وضعیت بحرانی ایران و راهحلهای ارائه شده از سوی شخصیتهای سیاسی در پارلمانهای اروپا و آمریکا
گفتگو با علی محمد مومن
بینندگان عزیز، با سلام و احترام. در برنامه امروز، به بررسی وضعیت بحرانی ایران و راهحلهای ارائه شده از سوی شخصیتهای سیاسی در پارلمانهای اروپا و آمریکا میپردازیم
شما در جریان کارزارهای سیاسی مقاومت ایران در پارلمانهای کشورهای اروپایی هستید ارزیابی شما از رویکرد سیاستمداران در سال جدید در قبال مقاومت ایران چیست؟
مقاومت ایران از حمایت قابل توجهی در پارلمانهای اروپا و آمریکا برخوردار است. «خاویر سارسالخوس»، رئیس کمیته آزادیهای مدنی، عدالت و امور داخلی پارلمان اروپا، در کنفرانسی در بروکسل به صراحت از خانم مریم رجوی و برنامه ۱۰ مادهای ایشان تمجید کرده و گفته است: «رهبری و تعهد شما به آزادی، همچنان الهامبخش بسیاری در سراسر جهان است.» همچنین، او بر این باور است که «آینده ایران متعلق به مردم ایران است» و جامعه بینالمللی نمیتواند در مواجهه با نقضهای شدید کرامت انسانی بیتفاوت بماند. این سخنان، نشاندهنده احترام و به رسمیت شناختن نقش مقاومت در تحولات آینده ایران توسط قانونگذاران اروپایی است. در پارلمان انگلستان و سنای آمریکا نیز شاهد حمایتهای مشابهای هستیم که از نقش محوری مقاومت ایران در گذار به دموکراسی حکایت دارد.
رویکرد پارلمانترها و شخصیتهای سیاسی در قبال سیاست مماشات با رژیم الان به چه صورت هست؟
اجماعی قاطع در میان نمایندگان پارلمانهای اروپا و آمریکا در رد سیاست مماشات با رژیم ایران وجود دارد. «گی فرهوفشتاد»، نخست وزیر پیشین بلژیک، به صراحت میگوید: «سیاست مماشات به هیچ نتیجهای نرسیده است. این سیاست به جنگهای نیابتی عظیم، هستهای شدن بیشتر رژیم ملاها و به ویژه سرکوب بیشتر منجر شده است.» وی تأکید میکند که اعدامهای جاری در ایران، «پیامد و نتیجه سیاست مماشات است که به ویژه از سوی کشورهای اروپایی و غرب در طول دههها، شاهد آن بودهایم.» خانم مریم رجوی نیز هشدار میدهند که «قدرتهای اروپایی و غیراروپایی که خواستارِ توقف جنگ میشوند نباید آن را سرپوشی بر ادامه سیاست مماشات بدانند» و باید بر این سیاست «نقطه اتمام بگذارند.» این سخنان نشان میدهد که مماشات نه تنها بحران را حل نکرده، بلکه آن را تشدید کرده است.
شما در مورد نفی سیاست مماشات و شکست آن توضیح دادید متقابلا جنگ به عنوان راه حل چه میزان مورد توجه هست؟
در میان سخنرانان در پارلمانهای اروپا و آمریکا، دیدگاه روشنی مبنی بر عدم کارایی جنگ و بمباران نظامی خارجی به عنوان راهحل بحران ایران وجود دارد. «پتراس آستراویچیوس»، عضو پارلمان اروپا، تأکید میکند: «مسئله ایران از طریق جنگ خارجی یا سیاست مماشات حل نخواهد شد.» «فرانسیشکو آسیش» نیز به صراحت بیان میکند: «حملات هوایی نمیتوانند رژیم را سرنگون کنند، اما مقاومت ایران میتواند.» او اضافه میکند: «هیچ سطحی از بمباران نمیتواند جایگزین این نیرو در صحنه، یعنی نیروی مردم ایران شود.» این دیدگاه با سخنان «سناتور کوری بوکر» در سنای آمریکا نیز همسو است که میگوید: «ما با بمباران از آسمان به صلح دست نخواهیم یافت. تاریخ به ما نشان داده است که نمیتوان با به کار گرفتن برخی از ویرانگرترین سلاحهایی که بشریت تا به حال ساخته است، به تغییر رژیم دست یافت.»
با توجه توضیحاتی که در مورد شکست سیاست جنگ و مماشات با رژیم دادید پس، واقعیترین راه حل برای ایجاد تغییر در ایران چگونه مطرح شده ؟
بر اساس دیدگاه غالب در کنفرانسها، واقعیترین راهحل برای ایجاد تغییر در ایران نه جنگ خارجی است و نه مماشات، بلکه «راه حل سوم» یعنی «تغییر دموکراتیک توسط مردم ایران و مقاومت سازمانیافته آنها» است. این دیدگاه توسط خانم مریم رجوی و بسیاری از حامیان مقاومت مطرح شده است. «سناتور روی بلانت» در سنای آمریکا میگوید: «بزرگترین مشکلی که این رژیم با آن روبروست، همان مخالفتهای داخلی مستمر است.» «کارلا سندز»، سفیر پیشین آمریکا در دانمارک، نیز تأکید میکند: «بحران ایران از خارج قابل حل نیست، بلکه باید از داخل ایران حل شود.» این راهحل بر توانایی مردم و نیروی مقاومت سازمانیافته، به ویژه کانونهای شورشی، برای به چالش کشیدن و سرنگونی رژیم متمرکز است. گی فرهوفشتاد"، نخست وزیر پیشین بلژیک، بر «فقدان یک استراتژی جایگزین جدی از سوی اتحادیه اروپا در قبال ایران» تأکید میکند و عناصر یک استراتژی جدید را برمیشمارد: اول، «به رسمیت شناختن» اپوزیسیون و مقاومت به عنوان نمایندگان واقعی مردم ایران. دوم، «در مورد موضوع سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی بیشتر پیش برویم» و «تحریمها به طور گسترده و فراگیر علیه همه کسانی که از رژیم ملاها حمایت میکنند» اعمال شود. سوم، «مذاکرات هستهای. واقعیت این است که اگر توافقی حاصل شود... آنها هرگز... آنچه را که میگویند انجام نخواهند داد.» و در نهایت، «شورای اروپا... سکوت را بشکند... در مورد اعدامها» و آن را به عنوان «یک شرط محکم» برای هرگونه توافق قرار دهد. این دیدگاهها بر لزوم قاطعیت و حمایت فعال از مردم ایران تأکید دارند.
