فقر، و رنج فرزندان سیستان و بلوچستان

در شهرها و روستاهای سیستان و بلوچستان، بسیاری از کودکان میان فقر، گرسنگی و ترک‌تحصیل زندگی می‌کنند.

دهها هزار تن از این کودکان به‌خاطر فقر از ادامه تحصیل بازمانده‌اند؛ بعضی به‌دلیل نداشتن شناسنامه، برخی به‌خاطر فقر شدید و شماری نیز به‌دلیل کمبود مدرسه و امکانات آموزشی از کلاس درس دور مانده‌اند. گزارشی از احوال این کودکان ببینید:

این کودکان که بدون صبحانه درس می‌خوانند چگونه و با طی چه مسافتهایی و با چه وسیله‌ای خود را به مدرسه می‌رسانند؟:

همه شما دیر اومدین با یکساعت و نیم تأخیر. درسته؟ بله؟ چرا دیر میایید.

ما بعضی وقتها سر جاده ماشین نمیاد.

سرویس ندارین؟

بله!

همه منتظر عبور ماشین هستید. بله

شده پیاده بیایین تا اینجا؟ بله چقده روستاتون تا اینجا؟ پنج کیلومتر سرد نیست؟ بله زمستونه سرده دیگه. تابستونم گرمه. برگشتتون هم به همین شکله؟ بله ساعت یک و نیم می‌رسیم خونه. با یکساعت و نیم تأخیر

برخی از این دانش‌آموزان هم با خودروهای سوختبران که هردم امکان واژگون شدن و آتش گرفتن دارند به مدرسه می‌روند:

ببینید بچه‌های بلوچستان چه جوری درس میخونند.

تازه این کودکان که دیدید جزو کودکان خوشبخت بلوچستان هستند؛ چرا که دهها هزار از کودکان این استان محروم به‌خاطر همین فقر ترک‌تحصیل کرده‌اند.

به گزارش ارگانهای حقوق‌بشری هشتاد هزار دانش‌آموز بلوچستان ترک‌تحصیل کرده‌اند. این البته آمار در گزارشی مربوط به ۱۶ اسفند ۱۴۰۳ است و تا امروز این آمار که خودش آمار واقعی نمی‌تواند باشد از سال ۱۴۰۳تاکنون بسیار افزایش یافته. اما بالاخره این گفته‌ٔ خود مدیرکل آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان است که روز پنجشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۳اعلام کرده که طی ۱۲ سال گذشته، بیش از ۸۰ هزار دانش‌آموز در این استان ترک‌تحصیل کرده‌اند».
این وضعیت محصول فقر شدیدی است که مردم استانهایی چون سیستان و بلوچستان گرفتار آن هستند و یک رقم آن را رسانهٔ حکومتی فرارو بیان کرده:

بابایی اقدم عضو هیأت مدیره شرکت به‌اصطلاح بازآفرینی شهر گفته است: «در شهر زاهدان از جمیعت حدود ۶٠٠ هزار نفر حدود ۶٠ تا ٧٠ درصد در سکونت‌گاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند

پس از خشک شدن هیرمند شاهد ورود گسترده مهاجران به این مناطق و محلات بودیم. او با اشاره به میزان جمعیت حاشیه‌نشینی در زاهدان تأکید کرد: سکونت‌گاههای متعارف بسیار محدودتر از سکونت‌گاههای غیرمتعارف هستند نه تنها کوچه‌ها بلکه خیابان‌ها در این مناطق خاکی هستند».

بی سبب نیست که کودکان بلوچستان از عمق وجود فریاد مرگ بر حکومت آخوندی می‌زنند