موج نو ـ قسمت بیست و پنجم ـ استقلال مالی مجاهدین

مقاومت ایران چطور هزینه‌های خود را تأمین می‌کند؟

بیاید برنامه امروز موج نو رو با یه همفکری جمعی شروع کنیم. لطفاً یه لحظه تلاش کنید دامنه فعالیت‌های مقاومت ایران رو یک بار در ذهنتان تصور کنید. مقاومتی با هزاران کانون شورشی که بی‌وقفه در سراسر ایران مشغول فعالیتن. مقاومتی با انبوهی زندانی سیاسی در زندانهای مختلف ایران. مقاومتی که در قلب اروپا شهری به‌نام اشرف سه رو بنا کرده. به همه اینها جلسات متعدد سیاسی و برگزاری تظاهراتهای بزرگ در کشورهای مختلف و انبوهی آکسیون و تجمع رو هم اضافه کنید. تأمین مایحتاج تمام اعضای حرفه‌یی و تمام وقتش رو هم اضافه کنید. هزینه‌های شورای ملی مقاومت رو هم به همه اینها اضافه کنید. مطمئناً اگر خودتون هم فکر کنید می‌توانید کلی مورد هزینه بر دیگه به این لیست اضافه کنید.

بله. اینجاس که یه سؤال بزرگ در برابر همه ما قرار می‌گیره. راستی این جنبشی که به‌گفته ناظران گسترده‌ترین و منسجم‌ترین و فعالترین سازمان سیاسی موجود در ایرانه چطور هزینه هاش رو تأمین می‌کنه؟ توسط چه کسی؟‌آیا دولت مشخصی به مجاهدین پول میده؟ آیا یه منبع مخفی اون پشت مشتها هست که مجاهدین رو تأمین مالی می‌کنه؟!داستان چیست؟!

ما در جهانی زندگی می‌کنیم که حتی برای نفس کشیدن هم باید پول بدی. حالا جهان سیاست که دیگه جای خود داره. هیچی تو جهان سیاست مفت و مجانی نیست. دولتها سرمایه‌گذاری می‌کنن تا نفوذ بخرن. سرویسهای اطلاعاتی حمایت می‌کنن تا کنترل به دست بیارن

هر قدرتی که به هر فرد یا نهاد یا سازمان یا جریانی پول یا فاند میده، ما به ازاء آن دنبال اینه که خط سیاسی خودش رو پیش ببره. تازه حمایتها و ساپورتهای دولتی هم مادام العمر نیستن. موقتیه. تاریخ مصرف داره. مثلا یه سال. نه پنج سال. نه ده سال. بعد هم تازه سمت و سوی واحدی نداره. چون دولتها و سیاست‌هاشون مدام عوض میشه

مثلا شما رسانه‌ها رو ببینید. حامی مالی آنها وقتی عوض میشه، سیاستشون عوض میشه! امروز از این جریان حمایت می‌کنن فردا از یکی دیگه! یه روز خواهان اصلاحات هستن و خاتمی رو تبلیغ می‌کنن یه روز خواهان حمله خارجی هستن یه روز طرفدار براندازی. یه روز این شخص رو بولد می‌کنن یه روز اون یکی رو. خلاصه مدام در نوسانند

اما درست در چنین جهانی، مقاومت مردم ایران رسانه‌ای داره به نام سیمای آزادی که این آگهی هر روز داره ازش پخش میشه

آقا داستان چیه؟ چطور میشه جنبش مقاومتی که تو خاک خودش هم نیست. در طول چند دهه یک خط مشی سیاسی مشخص رو پیش ببره و وابسته به هیچ دولت و قدرتی هم نباشه؟ چطور میشه فقط و فقط خط و سیاست مردم ایران رو پیش برد؟!