پیامدهای گرسنگی و حذف مواد غذایی در سلامت جامعه

فاجعه‌ای خاموش در میهن ما

گفتگو با دکتر زهره طالبی محقق در بیماری ژنتیک

این روزها در رسانه‌های حکومتی زیاد به عباراتی مواجه می‌شویم مثل «سقوط آرام درمان» یا «کوچکتر شدن سفره‌ها» یا «سقوط بیش از ۴۰درصد جمعیت به زیر خط فقر».

از جمله روزنامه حکومتی جهان صنعت در مطلبی تحت عنوان لبنیات مجدد گران شد، نوشت: «همین چند روز قبل بود که رئیس هیأت‌مدیره اتحادیه تعاونی‌های صنایع لبنی کشور اعلام کرد قیمت شیرخام حدود ۴۰تا۴۳‌درصد افزایش یافته؛ افزایشی که بیشتر از قبل سرانه مصرف لبنیات در ایران را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. حالا پیش‌بینی‌ها حکایت از سرانه‌ٔ ۵۰کیلوگرمی مصرف لبنیات در ایران دارد در حالی‌که میانگین جهانی به‌بیش از ۲۵۰‌کیلو گرم می‌رسد. احمد اسماعیل‌زاده، مدیر دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت به‌خبرآنلاین می‌گوید: «توصیه استاندارد این است که افراد در گروه‌های سنی مختلف روزانه دو تا سه‌ واحد لبنیات مصرف کنند اما آنچه حتی پیش از این افزایش قیمتها در کشور وجود داشت پایین‌بودن میزان مصرف لبنیات بود. به‌طور متوسط هر فرد روزانه حدود یک‌ واحد یا حتی کمتر از یک‌ واحد لبنیات مصرف می‌کرد یعنی کمتر از ۵۰‌درصد نیاز جامعه به‌لبنیات تأمین می‌شد. ایرج خسرونیا، رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران به‌خبرآنلاین می‌گوید که: «متأسفانه این روزها شاهد هستیم بسیاری از مواد غذایی ضروری از سفره مردم حذف شده و دیگر جایگاهی در سبد غذایی خانوارها ندارند. یکی از این مواد لبنیات است. گوشت، مرغ و انواع میوه‌جات نیز به‌دلیل گرانی برای بسیاری از مردم قابل تهیه نیست».

اما کمتر دیده می‌شود که به پیامدهای درازمدت این وضعیت چه در سلامت افراد و چه در سلامت کلی جامعه پرداخته بشود. در این قسمت از برنامه می‌خواهیم به بررسی این موضوع مهم بپردازیم.

در مورد آثار بلافصل یا فوری گرسنگی و حذف گوشت و لبنیات و میوه از سفره‌های مردم زیاد گفته میشه ولی سؤال اینه که این وضعیت چه آثار درازمدت و یا به عبارت دقیق‌تر چه آثار ماندگاری در افراد دارد؟

این بیماریها که شما اشاره کردید در اثر فقر غذایی ایجاد می‌شود آیا قابل انتقال هم هست؟ به چه صورت؟