بخوان بنام گل سرخ ـ شماره۱۰۶ ـ مجاهدین شهید فرهاد اصغری‌نیا و طاهره وزیری

بخوان به نام گل سرخ در رواق سکوت، که موج و اوج طنینش ز دشت ها گذرد

مجاهد شهید طاهره‌ٔ وزیری در سال۱۳۳۴ در رودسر بدنیا آمد و پس از خاتمه‌ٔ تحصیلات ابتدایی و متوسطه در این شهر برای ادامه تحصیل به تهران آمد و در دانشکده تربیت معلم به تحصیل پرداخت.

طاهره به‌خاطر برخورداری از انگیزه‌های انقلابی و با آشنا شدن با اهداف و آرمانهای مجاهدین در دوران دانشجویی وارد صحنه مبارزات سیاسی شد.

وی در ارتباط با جریان دانشجویی هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران فعالیت سیاسی را آغاز نمود.

طاهره پس از پایان تحصیلات دانشگاهی در مدارس جنوب تهران تدریس کرد، در این دوران اوقات زیادی را صرف تماس با اقشار محروم و ستمدیده جنوب شهر می‌کرد.

طاهره گذشته از تدریس اوقاتی را نیز در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران به فعالیت می‌پرداخت و در آنجا موفق به تماس مجاهدین شهید جلال هدشی، محمدرضا باب احمدی، جعفر محمدی گیلانی و مسعود انتظاری، شد و دامنه فعالیت‌های انقلابی خود را گسترش داد.

پس از آن که مجاهدین شهید جلال هدشی و محمدرضا باب احمدی در جریان نبرد با رژیم ضدخلقی شاه به‌شهادت رسیدند، طاهره و همرزمانش سرسخت‌تر و استوارتر به فعالیت‌های انقلابی خود ادامه دادند.

آنان از جمله کسانی بودند که پس از آزادی برادر مجاهد مسعود رجوی، نقش مؤثری در تدارک اولین سخنرانی وی در دانشگاه تهران داشتند.

پس از پیروزی قیام مردم در ۲۲بهمن۵۷، مجاهد شهید طاهره‌ٔ وزیری ابتدا در بخش دانشجویی و پس از آن در قسمت اجرایی نشریه مجاهد به فعالیت ادامه داد.

سرانجام به بخش محلات سازمان منتقل گردید و به‌خوبی از عهده‌ٔ انجام مسئولیت‌هایش برآمد. افراد تحت مسئولیت وی همواره از روحیه رزمنده او و هم‌چنین توان بالایش در انجام کارها نیرو می‌گرفتند. به گفته‌ٔ یکی از مسئولانش: «طاهره در زمره ارزنده‌ترین خواهران مجاهد بود. فداکاری، هوشیاری انقلابی، پشتکار و جدیت در انجام وظایف و مسئولیتها از ویژگی‌های بارز طاهره بود».

طاهره پس از ۳۰خرداد سال۶۰ و همگام با سایر خواهران و برادران مجاهدش با تمام وجود در این مبارزه دوران‌ساز شرکت نمود.

فعالیت‌های او در پایگاههای مقاومت به حدی بود که در شبانه روز بیش از سه چهار ساعت فرصت استراحت پیدا نمی‌کرد، و با این حال حتی لحظه‌ای شور و نشاط انقلابی‌اش را از دست نمی‌داد.

سرانجام در ۱۰مرداد۶۱ در ساعت ۷/۵صبح پایگاهی که طاهره و دوتن از یاران مجاهدش (مجاهدین شهید محمد لقاء نازنده و سهیلا قاضی محمدی) مستقر بودند، از چند طرف مورد هجوم وحشیانه مزدوران خمینی قرار گرفت و طاهره به همراه دوتن از همرزمان مجاهدش پس از ۶ساعت مقاومت قهرمانانه خود با فریادهای زنده‌باد آزادی، مرگ بر خمینی به‌شهادت رسیدند.

پاسداران خونخوار تنها توانستند به اجساد بی‌جان این سه قهرمان مجاهد خلق و طفل چند ماهه خواهر مجاهد طاهره‌ٔ وزیری (بنام سعید) دست یابند.