گزارش کوتاه کولبری در ایران

کولبری شغلی پر مرارت و خطرناک

روز جمعه ۱۲ تیر رسانه‌ها خبر از کشته شدن وزیر رحیمی یک کولبر ۵۷ توسط شلیک مستقیم پاسداران خامنه‌ای در مرز نوسود استان کرمانشاه جانباخت. دختر این کولبر زحمتکش در صحبت‌های تکان دهنده‌ای گفت:

این صدای یکی از هزاران فرزندان کولبرانی است که توسط دیکتاتوری آخوندی کشته شده. کولبری شغلی است پر مرارت و خطرناک که زحمت‌کش‌ترین و محروم‌ترین اقشار در میان هموطنان کردمان در مناطق مرزی ایران و عراق به آن اشتغال دارند. کولبران که در میان آنها حتی دانشجوها و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و زنان هم دیده می‌شوند، بارهایی بسته به توان جسمی‌شان (گاه تا ۱۲۰کیلو) را از آن‌سوی مرز به ایران وارد می‌کنند، آنها بارها را از خطرناک‌ترین و لغزنده‌ترین معابر کوهستانی عبور می‌دهند، در حالی‌که هر لحظه که در تیررس پاسداران جنایت‌کار رژیم قرار بگیرند، هدف قرار گرفته و کشته خواهند شد.
رژیم آخوندها و مرکز آمارش هیچ آمار رسمی دقیق و سالانه‌ای از تعداد کولبران منتشر نمی‌کنند. کولبری به‌عنوان شغل غیررسمی و در بسیاری موارد «قاچاق» تلقی می‌شود.

قدیمی‌ترین ارقام شبه‌رسمی تعداد کولبران به این شرح است:

• یک نماینده مجلس رژیم در سال ۱۳۹۷ گفت حدود ۸۰ هزار نفر کولبری می‌کنند
• خبرگزاری حکومتی ایرنا در سال ۱۳۹۸ اعلام کرد بین ۸۰ تا ۱۷۰ هزار نفر کولبر مشغول کار هستند
• مرکز پژوهش‌های مجلس رژیم در سال ۱۴۰۲ اعلام کرد حدود ۷۰ تا ۱۰۰ هزار نفر

آمار غیررسمی و گزارشهای حقوق‌بشری که به‌روزترین آمارها را دارد آمار‌های حکومتی را تأیید می‌کنند و آن را بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزا نفر در مناطق مرزی استانهای غربی کشور اعلام می‌کنند.

استانهای اصلی که مردم‌مان در آنها مشغول کار کولبری هستند عبارتند از: کردستان، کرمانشاه، آذربایجان غربی.

کولبران عمدتاً هموطنان کردمان هستند که به‌علت فقر ساختاری، بیکاری و نبود تولید صنعتی در منطقه به این کار روی می‌آورند.

سازمانهای حقوق‌بشری سالانه ۳۰۰ تا ۵۰۰ مورد کشته و زخمی ثبت می‌کنند

به‌عنوان نمونه در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۳۳۹ مورد جان‌باخته اعلام شده است