فقدان امکانات اولیه سلامتی و حیات، زندگی زندانیان در زندانهای مختلف را به خطر انداخته است

فقدان امکانات اولیه سلامتی و حیات، زندگی زندانیان در زندانهای مختلف را به خطر انداخته است

تظاهرات خانواده‌ها و مردم خرم‌آباد برای جلوگیری

از اعدام یک زندانی

وخامت وضعیت بهداشتی در زندانهای مختلف کشور و فقدان حداقل امکانات زیستی در آن‌ها، سلامتی و زندگی بسیاری از زندانیان را با خطر جدی مواجه کرده است.

در زندان اوین، طی روزهای اخیر یک بیماری ویروسی در چندین سالن از بند ۷ گسترش یافته و تعداد زیادی از زندانیان به آن مبتلا شده‌اند. به‌دلیل تراکم جمعیت، فضای بسته و فقدان کمترین امکانات بهداشتی، این ویروس به‌سرعت اشاعه یافته است. مبتلایان از علائمی هم‌چون گلودرد شدید، بی‌حالی و ضعف مفرط رنج می‌برند. دژخیمان سال گذشته تجهیزات سرمایشی این بند را جمع‌آوری و غارت کردند و در حال حاضر به‌رغم گرمای طاقت‌فرسا، از ورود هر گونه وسایل سرمایشی جلوگیری می‌کنند. زندانیان برای تهیه کمترین امکانات ناچارند مبالغی چندین برابر قیمت واقعی را به باندهای مافیایی وابسته به زندانبانان بپردازند.

در بند ۲ زندان مرکزی کرج، ۳۰۰ تا ۴۰۰ زندانی که عمدتاً از بازداشت شدگان قیام دیماه هستند، در فضایی به‌شدت متراکم و آلوده نگهداری می‌شوند. در اتاق‌های ۹ تخته تا ۳۰ زندانی جا داده شده‌اند که ناگزیر از کف‌خوابی گسترده شده‌اند. دژخیمان با انتقال اجباری زندانیان از سالن ۱۵ به این بند، تمامی وسایل سرمایشی را که با هزینه زندانیان تهیه شده بود، غارت کرده‌اند. صدها زندانی تنها دو ساعت در هفته اجازه استفاده از حمام را دارند. توزیع مواد مخدر صنعتی توسط عوامل رژیم در بند و کم شدن تماس‌های تلفنی، فشار بر زندانیان را به مرز انفجار رسانده و منجر به مواردی از بیماریهای عصبی و خودکشی شده است.

در زندان ملایر اکثر زندانیان به بیماری مشابه کرونا مبتلا شده‌اند. با وجود گذشت یک هفته از ابتلای عمومی و وخامت حال برخی از بیماران، از پزشک و دارو خبری نیست. سوءتغذیه ناشی از کمبود غذا و پایین بودن شدید کیفیت آن و تراکم بالای جمعیت، وضعیت سلامتی زندانیان را بحرانی کرده است.

در زندان گنبدکاووس بالا زدن فاضلاب در بند عمومی و نفوذ آلودگی به محیط زندگی زندانیان، سلامت آنان را در معرض آسیب جدی قرار داده و دژخیمان هیچ اقدامی برای بهبود این وضعیت انجام نداده‌اند.

در یک تحول دیگر روز پنجشنبه ۲۹ مرداد ماه ۱۴۰۵، به‌دنبال انتقال محمدرضا رضایی زندانی ۲۵ ساله به سلول انفرادی به‌منظور اجرای حکم ضدانسانی اعدام، خانواده و بستگان او و جمعی از مردم خرم‌آباد در برابر زندان مرکزی خرم‌آباد و دادگستری لرستان دست به اعتراض زدند. دژخیمان روز چهارشنبه ۲۸ مرداد، محمدرضا را بی‌سر و صدا برای اجرای حکم به سلول انفرادی زندان مرکزی خرم‌آباد منتقل کردند. معترضان تأکید کردند رژیم با اعدام جوانان به‌دنبال ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه است.

مقاومت ایران بار دیگر ملل متحد و ارگانهای ذیربط را به محکومیت قاطع شرایط ضدانسانی زندانهای رژیم ایران و اقدام فوری برای توقف ماشین شکنجه و اعدام آخوندها فرامی‌خواند و خواستار بازدید هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی از زندانها و دیدار با زندانیان می‌باشد.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۳۰ مرداد ۱۴۰۵ (۲۱ اوت ۲۰۲۶)