«حکومت ضعیفکش آخوندی»؛ سهم مردم ایران از ۴۵ سال وعده چه بود؟
۱۴۰۵/۶/۴
خمینی گفت: «حکومت مستضعفان»؛ اما چرا خانه محرومان را بر سرشان خراب میکنند؟
زمانی خمینی سارق انقلاب مردم گفت حکومتش حکومت مستضعفان است. اما در این ۴۵ سال آیا مردم ایران را محرومتر نکرد؟ و آیا با محرومترین اقشار مردم ایران و با مردم محرومترین استانهای ایران چه کرد؟ آیا این حکومت مستکبران و سرکوبگرانه یا حکومت مستضعفان؟
یک مرد: «اینجا حمامتونه درسته؟ همین جا حمام میکنید. درسته؟ اینجا حمامشونه».
این تصویر مربوط به پنج شش قرن پیش نیست. این فیلم و گزارشی از خبرگزاری رسمی رژیم آخوندی در تیر و مردادماه ۱۴۰۵ است. همان مردمی که خمینی آنها را مستضعفان خواند.
اینجا هم خیابانی در یکی از شهرهای سیصد سال پیش نیست. خیابانهای مرکز استان بلوچستان در همین سالهای اخیر است. زاهدان مرکز یکی از مستضعفترین استانهای ایران.
رسیدگی نکردن به این مردم خودش جرم بزرگی است. اما در حکومت آخوندی صورت مسأله اصلاً رسیدگی نکردن نیست. موضوع اصلی غارت و سرکوب همین مردم و ضعیف و محروم نگاه داشتن این مردم مستضعف است. حال به یکی از برخوردهای سرکوبگرانهٔ این حکومت نگاه کنید:
چابهار؛ وقتی فقر هست، چرا حکومت به جای ساختن، خانههای مردم را خراب میکند؟
این صحنهها، صحنههای یورش نیروهای سرکوبگر حکومت آخوندی در روز شنبه ۳۱ مرداد همین امسال یعنی ۱۴۰۵ به منطقهٔ جنگلوک چابهار است. حکومت، دستگاههای تخریب مثل لودرهایش و نیروهای شهرداریش را روانه کرده تا دست کم بیست منزل مسکونی این هموطنان بلوچ را بر سرشان خراب کنند. مردمی که حتی پول ندارند سازههایشان را تکمیل کنند.
این هموطن بلوچ چه میگوید؟ او میگوید: «اینجا روستای جنگلوک است خدا این روز را برای فقرا نیاورد. اینها همه آواره و در به در شدهاند. به خدا اینها زندگیشان را میگذارنند خدا از این کارها خوش نمیآید. نمیدانم اینها که به اینجا آمده به اسم مهندس. اینها مردم را بدبخت کردهاند. اینها بیچاره شدهاند و لودر کارش را شروع میکند. . این زندگی و آسایش ما بوده. اینها آب و برق ندارند و نه کولری این جا هست. اینجا را میبینید؟»
حال سؤال به هیچوجه این نیست که آیا این یک اتفاق نادر است؟ چون سالهاست که مردم همه استانهای محروم و همه مردم ایران میبینند که حکومت آخوندی کاشانهٔ مردم مستضعف این استانهای محروم را بر سرشان خراب میکند. اعتراض آنها را با گلوله و زندان پاسخ میدهد و مردم را در بیابانها آواره به جا میگذارد.
تخریب خانهها استثناست یا یک الگوی تکراری در برخورد با محرومان؟
نمونهها بسیارند. تنها یک نمونه از موارد متعدد و مستمر را ببینید
این رخداد در شب یازدهم آبان ۱۴۰۴ اتفاق افتاده همچنان که میبینید ارتشی از نیروهای رژیم آخوندی به منطقه دوشنبه بازار در کُمب چابهار حمله کردند و ۷۰ خانه متعلق به شهروندان بلوچ را با ماشینآلات سنگین تخریب کنند. بهگفتهٔ یکی از مردم این منطقه:
مأموران با دهها خودرو وارد منطقه شدند، درها را شکستند و مردم را با زور از خانه بیرون کشیدند. وسایل خانهشان را زیر آوار نابود کردند.
آیا این دیوارهای ریخته و بلوکها حکایت از رفتار حکومت مدعی مستضعفان با مردم مستضعف و بیسرپناه در ایران است؟ یا رفتار یک دشمن خونی ملت ایران؟ قضاوت با خودتان. و راهحل رفع این ستم از مردم محروم ایران نیز بیشک مشخص است.
