وقتی رژیم اعدام میکند، آیا صدای مقاومت بلندتر نمیشود؟
۱۴۰۵/۶/۶
از زندانهای ایران تا خیابانهای نروژ؛ کارزار «نه به اعدام» و تلاش اشرفنشانها برای شکستن سکوت جهانی در برابر جنایتهای رژیم
گفتگو با دلارام دشتی
بله، نمونههایی از خشم مردم محروم میهنمون رو دیدیم و در صحبتها هم بود که رژیم آخوندی برای کنترل این اوضاع انفجاری دست به چه اقداماتی میزنه. به طور واقعی باید بگیم که دست به سرکوب و اعدام بیشتر زده. در داخل میهن پاسخ این جنایتها رو زندانیان قهرمان و سر موضع با کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پاسخ میدن که همونطور که خانم عندلیب هم گفتند در ۶۱ زندان در این کارزار در هفتهای که گذشت شرکت کردند. در خارج کشور هم با موج تظاهرات یاران شورشگر روبرو بودیم، یعنی سکوتی در کار نیست؛ چه در داخل میهن و چه در خارج میهن. اجازه بدید همراه بشیم با خانم دلارام دشتی تا ببینیم در نروژ یاران شورشگر در همین رابطه چه اقداماتی کردند.
بله، خانم دشتی، صحبت از اقدامات رژیم آخوندی سر اعدام بود. ما شاهد این هستیم که در داخل میهن «سهشنبههای نه به اعدام» چجوری هر روز گسترش پیدا میکنه و این فرهنگ بین مردممون رواج پیدا کرده. میخواستم ببینم یاران شورشگر در نروژ چه اقداماتی در این زمینه انجام دادند و چه نکاتی داشتند؟
دلارام دشتی: بله. همونطور که تمامی هموطنانمون در خارج از کشور در کشورهای مختلف، اشرفنشانها، سکوت نکردند، در نروژ هم به همین صورت بوده. اقدامات چند هفتهی اخیر ما فقط مختص آکسیونهای مختلف، تظاهراتهای مختلف، مختص نه به اعدام بوده و همینطور برگزاری سالگرد قتلعام ۶۷، جنایت بزرگ رژیم آخوندی، که هنوز هم مرتبط با امروز هست و اون جنایتها ادامه داره، نمایشگاه بزرگی برگزار شد در شهر اسلو، پایتخت نروژ، که خیلی مورد استقبال مردم نروژ قرار گرفت و خیلی مردم نروژ رو تحت تأثیر قرار داد و همینطور آکسیونهای مختلفی که ما در شهر اسلو برگزار میکنیم و عمدتاً حول محور نه به اعدام هستش. اقدامات ما در نروژ حول دو محور، اگه بخوام تقسیمش کنم، حول دو محور میچرخه.
یکی همین آکسیونهایی که آکسیونها و تظاهراتهایی که اشرفنشانهامون برگزار میکنند. دومین اون که ملاقاتها با سیاستمداران و کانالهای مدنی و حقوق بشری در نروژ هستش. پیام ما با در گفتگوی ما با سیاستمداران، بحث اعدام هست، بحث سرکوب هست و اینکه رژیم جنایتکار آخوندی از ترس سرنگونی، ماشین اعدامشو بیوقفه به کار انداخته که ایجاد رعب و وحشت بکنه و بخواد که قیام اصلی مردم ایران رو سرکوب کنه.
و همینطور خواسته ما از سیاستمداران و جامعه مدنی دولت نروژ این بود که در مقابل این جنایتها سکوت نباید کرد، چون سکوت در مقابل اعدامها، سکوت در مقابل جنایتهای رژیم، دست رژیم رو بازتر میکنه و اجازه میده به رژیم که جنایتهای خیلی خیلی بیشتری انجام بده و همینطور در کنار اینکه یک ما خواهان یک نه بزرگ به اعدام هستیم ولی خواهان یک آری بزرگ هم در کنارش داریم که به ما به مماشات نه میگیم، ما به جنگ خارجی نه میگیم و میخوایم که از مقاومت سازمانیافتهی مردم ایران حمایت کنند، از کانونهای شورشیمون حمایت کنند که سرنگونی این رژیم مختص و به دست خلق قهرمان مردم ایران هستش.
چطور میشود سکوت کرد وقتی ماشین اعدام رژیم بیوقفه کار میکند؟
بله خانم دشتی، شما فعالیتها حول دو محور رو گفتید؛ یکی در صحنه اجتماعی و یکی هم در صحنه سیاسی. بسیار عالی و حتماً هم پرکوب و پرتوان بوده. حالا سؤال اینه که بازخوردش یا بازتابش، چه در عرصه اجتماعی و چه در عرصه سیاسی چی بوده در نروژ؟
دلارام دشتی: بله. همونطور که خدمتتون عرض کردم، اون تأثیری که توی جامعهی نروژ میذاره، اون تأثیری که توی این آکسیونها توی خب همیشه توی مرکز شهر برگزار میشه، مقابل پارلمان نروژ برگزار میشه، خب ما خیلی انعکاسهای، برخوردهای خیلی مثبتی از مردم نروژ و حمایتهایی که مردم نروژ از ما میکنند.
ولی در کنار اون، وقتی که این مراسمو داریم، خب سیاستمدارهای مختلفی رو ازشون دعوت میکنیم که بیان سخنرانی کنند برای ما و از این حرکت اعتراضی ما حمایت کنند. نمونهاش توی این چند هفتهی اخیر، نمونهاش راسموس هانسون بود که نمایندهی پیشین حزب سبزها هستش و خیلی واضح گفتش که من از مقاومت مردم ایران حمایت میکنم و تأکید کردش که جنایتهایی که رژیم آخوندی در حال حاضر انجام میده و در گذشته انجام داده نباید فراموش بشه و اونا باید در دادگاههای بینالمللی محاکمه بشن.
و همینطور در یکی از آکسیونهای دیگه خانم اوسه کلیلاند حضور داشتند که ایشون از وزیر فرهنگ و هنر پیشین بودند و ایشون هم انزجار خودشون رو از اینکه رژیم آخوندی اعدام رو به عنوان یک حربه سرکوب داره استفاده میکنه برای اینکه صدای مردم ایران به گوش جهانیان نرسه، ازش انتقاد کردند و ازش فاصله گرفتند و گفتند که کماکان ایشون هم از مقاومت مردم ایران حمایت کردند.
آیا صدای مقاومت ایران در اروپا شنیده میشود؟
در طی، توی ماه آگوست هفتهای هستش که برگزار میشه سالانه، هم میشه گفتش که فستیوال سیاستمداران و حقوق بشر هستش یا که در شهر آرندال برگزار میشه. اونجا ما هم این امکانو داشتیم که یک هفته کامل در اونجا باشیم و با تمام سیاستمدارهایی که در اونجا شرکت داشتند صحبت کنیم. نکتهی جالبی که اونجا خیلی برای من جلوه توجه، توجه منو جلب کرد این بود که یک منطقهی بزرگی رو اختصاص دادند به احزاب مختلف. این احزاب مختلف میتوانند در نکات مختلف در قسمتهای مختلف از لحاظ سیاسی با هم اختلاف نظر داشته باشند، از چپ چپ تا راست راست توی این میدون قرار داشتند.
