کارزار سهشنبههای نه به اعدام؛ چرا مقاومت زندانیان هر هفته گستردهتر میشود؟
۱۴۰۵/۶/۱۱
از ۶۲ زندان تا خیابانهای ایران؛ این کارزار چه پیامی برای رژیم دارد؟
گفتگو با حسن ظریف
در صد و سی و ششمین هفته کارزار سهشنبههای نه به اعدام، کانونهای قهرمان شورشی صدها فعالیت تبلیغی در سراسر کشور برگزار کردند. تصاویری از این فعالیتها ببینیم تا گفتوگوی روزمان را پیرامون سهشنبههای نه به اعدام دنبال کنیم.
تصاویری از فعالیتهای تبلیغی کانونهای شورشی در حمایت از کارزار سهشنبههای نه به اعدام را دیدیم. همراه هستیم با آقای حسن ظریف، از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ و شاهدان قتلعام سال ۶۷، تا نگاهی به این کارزار داشته باشیم.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام الان در چه مرحلهای است و در چه شرایطی برگزار میشود؟
حسن ظریف: «روز گذشته در حالی این کارزار سهشنبههای نه به اعدام برگزار شد که هفته ۱۳۶ام خودش را از سر گذراند. همچنین با پیوستن زندان ایرانشهر، تعداد زندانهایی که به این کارزار پیوستهاند به ۶۲ زندان رسیده است.
در بیانیه منتشرشده از سوی این کارزار اعلام شده که در فاصله هفته اول شهریور، دستکم ۳۲ نفر، که ۲ تن از آنها هم زن بودند، توسط دولت ایران اعدام شدهاند.
در این بیانیه خود زندانیان که روز گذشته منتشر شد، اشاره شده که شمار زیادی از افراد به اتهام شرکت در اعتراضات ماه ژانویه به اعدام محکوم شده یا با خطر صادر شدن حکم اعدام مواجه هستند.
شرایطی که در آن قرار داریم را میشود از روی واکنش اژهای، سخنگوی سرکرده قضائیه جلادان، هم فهمید؛ که دوباره به صحنه آمد و تهدید کرد که با اغتشاشگران برخورد قاطع و جدی خواهد کرد.
در واقع، این برخورد اژهای زیرمجموعه سیاست جنگافروزی رژیم و دامن زدن به بحرانهای خارجی است تا بتواند روی بحرانهای عمیق اجتماعی خودش سرپوش بگذارد و جلوی قیام را بگیرد.
اما کارزار سهشنبههای نه به اعدام در روند خودش نشان داده که یک حرکت کاملاً اصولی و شجاعانه است که منطبق با خواست و روحیه کل جامعه ایران است.
به همین دلیل هم هست که هرچه این کارزار ادامه پیدا میکند، با همه وحشیگریها و سرکوبهایی که در زندانها جاری است، اما این کارزار هر هفته در حال گسترش بیشتر است.
هفتههای قبل هم دیدیم که زندانهای نیشابور، بروجن، شهر نور و کرمان به این کارزار پیوستند. معنی این گسترش و تداوم این است که تلاشهای رژیم برای مقابله با آن به نتیجه نرسیده و حتی نتیجه عکس داده است.»
۶۲ زندان؛ چرا یک اعتراض هفتگی توانسته اینهمه گسترش پیدا کند؟
شما اشاره کردید به رویارویی زندانیان اعتصابی در ۶۲ زندان. شما روند و نتیجه را چه میبینید؟
حسن ظریف: «البته من نتیجه را بهطور کلی اشاره کردم، اما اگر بخواهیم آن را کمی باز کنیم.
یادمون باشد که این کارزار سه سال پیش در یک زندان ــ قزلحصار کرج ــ آن هم از طرف جمع محدودی از زندانیان کلید خورد.
اما در تداومش امروزه میبینیم که به ۶۲ زندان کشور گسترش پیدا کرده که خود این امر نشانه درستی این حرکت و منطبق با خواست عمومی ملت ایران و رودرروی سیاستهای ضدمردمی رژیم است.
فقط کافی است ما این حرکت را با دیگر کشورها مقایسه کنیم تا اهمیت آن فهمیده شود؛ در دنیا کدام کشوری را سراغ داریم که هر هفته ۶۲ زندانش یک اقدام اعتراضی سراسری داشته باشد؟
همچنین فراموش نمیکنیم که این کارزار اعتراضی توسط مجاهدان دلیر و قهرمانی مثل مهدی حسنی، بهروز احسانی، فرمانده وحید بنیعامریان، بابک علیپور، محمد نقوی و دیگر یارانشان پایهگذاری شد. اما با اینکه بنیانگذاران این حرکت به شهادت رسیدند، راهشان هر هفته پرشکوهتر از گذشته ادامه پیدا کرده است.
اگر امروزه ما نامهها و پیامهای مقاومت را از طرف تعداد بیشتری از زندانیان دریافت میکنیم، نشانه این است که خط و استراتژی انتخابشده کاملاً اصولی و منطبق با شرایط جنبش بوده است.
علاوه بر نتایجی که این کارزار در خود زندانها داشته، ما آثار و نتایج آن را در داخل کشور ــ روی کانونهای شورشی ــ و حتی روی کارزارهای اشرفنشانان در خارج از ایران میبینیم.
وقتی کارگران و بازنشستگان و دیگر اقشار جامعه، حتی در همین شرایط اختناق و سرکوب، بیرون میآیند، اعتراض میکنند و میگویند: «جنگافروزی کافیه ــ سفره ما خالیه»، در واقع حاوی و حامل این پیام است که جامعه ایران تسلیم سیاستهای جنگافروزانه آخوندی نشده و اصلیترین سیاست رژیم را هدف قرار دادهاند. اینها همه نشانه پایداری و نتایجی است که از این کارزار سهشنبههای نه به اعدام میشود گرفت.
از زندان تا خیابان؛ آیا صدای «نه به اعدام» به یک اعتراض سراسری تبدیل شده است؟
از دیگر نتایج آن، ادامه و گسترش فعالیت کانونهای شورشی در همه شهرهای میهن است که با هر اقدام جنایتکارانهای که رژیم میکند و تعدادی را اعدام میکند، پاسخهای آتشین خودشان را برای جلوگیری از این اعدامها میدهند.
صحنه بعدی، اکسیونهای اشرفنشانان در خارج از ایران است که هر هفته بهطور مرتب از این کارزار حمایت میکنند. عکس و تصاویر زندانیان اعدامشده را به صحنه میآورند تا چشم جهانیان را نسبت به جنایات آخوندی در ایران باز کنند و این اکسیونها همواره پرجوشوخروش ادامه پیدا کردهاند.
اما برای دیدن نتایج عینی این کارزار، کافی است به صحنهای که رژیم در میدان علیخانی اصفهان چید نگاه کنیم؛ جایی که بعد از مدتها، دوباره سرکردگان رژیم، برای ارعاب بیشتر جامعه، بساط اعدام خیابانی را راه انداختند.
اما در صحنه دیدیم که مردم امروز ایران دیگر آن مردم قبل نیستند و پتانسیل انقلابی در آنها آنقدر رشد کرده و جامعه در شرایط اعتلای انقلابی قرار دارد که جلوی پهن کردن دوباره بساط اعدامهای خیابانی را گرفتند.»
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
