گزارشی از اعتراضات مستمر بازنشستگانی که دیگر سکوت نمیکنند؛ «فقط کف خیابون به دست میاد حقمون»
۱۴۰۵/۶/۱۱
پشت شعارهای بازنشستگان چه میگذرد و چرا صدای اعتراضشان هر هفته بلندتر میشود؟
طی روزهای اخیر، بازنشستگان به ستوهآمده از ستم و غارت حاکمیت آخوندی، در شهرهای مختلف تجمعات و اعتراضات متعددی داشتند.
این تصاویر را هر هفته، یک روز، دو روز یا حتی سه روز میبینیم. اما میخواهیم ببینیم در پس برخی از این شعارها، بازنشستگان چه حرفهایی دارند.
اصفهان ـ بازنشستگان مخابرات ـ ۹ شهریور ۱۴۰۵
«اعتماد مبین، سپاه، حق ماها رو خورده»
اما اعتماد مبین سپاه چیست و کیست که حق بازنشستگان را خورده است؟
شرکت اعتماد مبین در سال ۸۸ و در جریان بهاصطلاح خصوصیسازی، تحت عنوان کنسرسیوم توسعه اعتماد مبین، از شرکت دولتی مخابرات ایران به سپاه پاسداران واگذار شد.
و سپاه، در عین چپاول همهجانبه، به استراق سمع و اقدامات سرکوبگرانه از طریق ابزارهای مخابراتی علیه مردم مبادرت کرد.
از جمله، برخلاف شعارهای بهاصطلاح عدالتطلبانه، آنچه که بازنشستگان از این شرکت دیدند، دزدی از حقوق و مزایا و کاهش مستمر قدرت خریدشان بوده است.
به همین دلیل شعار میدهند:
چرا بازنشستگان وعدههای رژیم را دیگر باور نمیکنند؟
شوش ـ بازنشستگان تأمین اجتماعی ـ ۹ شهریور ۱۴۰۵
«تأمین رو غارت کردن، ما رو بیچاره، دو بار»
«عدالتی ندیدیم، فقط دروغ شنیدیم»
بازنشستگان بهدرستی روی دجالگریهای این رژیم انگشت گذاشته و آن را افشا میکنند:
«حسین، حسین، شعارتون؛ دروغ و دزدی کارتون»
«وعدهوعید چه خوب بود، ولی همش دروغ ما»
آنها فریبکاریهای رژیم آخوندی درباره اینکه شرایط جنگی است و باید سکوت کنند را کنار گذاشتهاند و مشی فریاد در خیابان را برگزیدهاند:
«فقط کف خیابون به دست میاد حقمون»
«بازنشسته، داد بزن؛ حقتو فریاد بزن»
«بازنشسته، بهپا خیز؛ برای رفع تبعیض»
اما آنچه زندگی بازنشستگان را فلج کرده، حقوقهایی زیر یکچهارم خط فقر است.
روزنامه حکومتی توسعه ایران در چهارم شهریور نوشت:
«براساس گزارشهای جهانی، مزدبگیران ایران با دستمزد متوسط ۸۵ دلاری، در بین کشورهایی که کمترین دستمزد را دریافت میکنند، رتبه سوم را به خود اختصاص دادهاند.
این سقوط، یک سقوط با شیب تند و بسیار بیسابقه است... «دستمزد واقعی کارگران» که براساس قدرت خرید سنجیده میشود، به کمترین میزان در دهههای اخیر سقوط کرده و بسیاری از کارگران و بازنشستگان ایرانی با دستمزد کمتر از ۱۰۰ دلار یا در همین حدود زندگی میکنند»...
این روزنامه در پایان مینویسد:
«یک بازنشسته بیمار و خانهنشین، بعد از ۳۰ سال تلاش شرافتمندانه، ماهها رنگ گوشت را در سفره نمیبیند.»
وقتی هزینهها دلاری است و حقوقها ریالی؛ بازنشستگان تا کجا باید تحمل کنند؟
«حقوق نصفهنیمه، سکوت کنی همینه»
«هزینهها دلاریه، حقوق ما ریاله»
«ظلم و ستم کافیه، سفره ما خالیه»
«تورم اسفبار حاکم شده تو بازار»
بازنشستگان عزم خود را برای دستیابی به پایهایترین حقوقشان، رو به حاکمان ستمگر میهنمان فریاد میزنند.
سنندج ـ بازنشستگان مخابرات ـ ۹ شهریور ۱۴۰۵
«زیر بار ستم نمیکنیم زندگی؛ جان فدا میکنیم در ره آزادگی»
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
