فاجعه معیشت کارگران؛ دستمزد یک ماه فقط کفاف ۱۳ روز را می‌دهد؟

دلار ۲۲۱ هزار تومانی چگونه قدرت خرید کارگر را در عرض چند ماه بلعید؟

هر روز خبرها از کاهش ارزش پول ملی و قدرت خرید مردم منتشر می‌شود. با بالا رفتن قیمت دلار، توان خرید مردم به‌سرعت آب می‌شود. البته ما وقتی این گزارش را به شما می‌دهیم، حتماً در کف بازار، باز هم به دلیل سرعت افزایش تورم و بالا رفتن قیمت دلار، ممکن است عدد و رقم‌های آن قدیمی شده باشند؛ اما تصویری به شما می‌دهد از فقری که دیکتاتوری ولایت فقیه بر مردم ما گسترده کرده است.

این چیزی که دیدید، یک واقعیت است که طی ۲۵ سال اتفاق افتاده است.

اما حالا، زیر سایه سیاه حکومت آخوندها، این فاجعه دارد در عرض یک سال تکرار می‌شود.

باور نمی‌کنید؟ حساب کنید.

کل دریافتی یک کارگر ماهی ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان است. (بماند که بیش از ۹۰ درصد کارگران ایران، قرارداد موقت و کارمزدی هستند و حتی مشمول این ۱۶ و نیم میلیون هم نمی‌شوند.) اما بگذارید همین ۱۶ و نیم میلیون را پایه بگیریم تا ببینیم به کجا می‌رسیم.

با این مقدمه، حالا خودتان را جای یک کارگر خوشبخت با قرارداد استخدامی رسمی و دریافتی ماهی ۱۶ میلیون بگذارید.

روز اول فروردین، ۱۶ و نیم میلیون تومان شما با دلار ۱۵۵ هزار تومانی چقدر قدرت خرید داشته است؟

چیزی معادل ۱۰۷ دلار.

و دهم شهریور، با دلار ۲۲۱ هزار تومان، دستمزد ۱۶ و نیم میلیون تومانی شما شده ۷۵ دلار!

چرا حقوق کارگر هر روز کوچک‌تر و هزینه زندگی هر روز بزرگ‌تر می‌شود؟

در همین مدت پنج ماه و ۱۰ روز، تورم مواد غذایی ۱۲۸ درصد بیشتر شده است.

در نتیجه، شما به جای ۳۰ روز در ماه، فقط توان تهیه ضروریات زندگی برای ۱۳ روز را دارید.

راستی تکلیف آن ۱۷، ۱۸ روز باقیمانده ماه چه می‌شود؟

وقتی حتی کودک خردسال هم مجبور به کار کردن می‌شود، راه نجات چیست؟

حتی وقتی که بچه خردسال هم ناگزیر از کار کردن باشد...

آیا راهی جز رزم و انقلاب برای پایان دادن به این کابوس هست؟