روایت ماندگار؛ ققنوسی برخاسته از خاکستر سرداران؛ چرا تاریخ در برابر مجاهدین خلق درنگ کرد؟

از مشروطه و جنبش جنگل تا نهضت ملی دکتر مصدق؛ چرا بسیاری از جنبش‌های آزادی‌خواهانه ایران عمر کوتاهی داشتند، اما مبارزات مجاهدین خلق ۶۱ سال ادامه یافته است؟

در ششمین قسمت از سلسله برنامه‌های «روایت ماندگار» هستیم؛ روایتی از ۱۲۰ سال انقلاب و رزم و رنج و سلسله‌ی پایان‌ناپذیری از قهرمانی سرداران و بی‌شمار سربازان گمنام آزادی.

این دیوار، نمایی از بیش از یک قرن مبارزه مردم ایران برای آزادی، حکومت مردمی، عدالت و پیشرفت اجتماعی‌ست. دیواری که نشون میده در ۱۲۰ سال مبارزات مردم ایران، ۶۱ سالش رو مجاهدین خلق پیش بردند و این، در قیاس با تمامی جنبش‌های تاریخ معاصر ایران، یک رکورد بی‌نظیره.

از انقلاب مشروطه بگیر تا جنبش جنگل و قیام کلنل و خیابانی، و از نهضت ملی دکتر مصدق بگیر تا همین امروز. هیچ‌کدوم از اون جنبش‌ها، حتی در بهترین حالت، مثل جنبش جنگل، عمرشون به ۱۰ سال هم نرسیده. خیلی‌هاشون فقط یک یا دو، سه سال عمر کردند. به عنوان یک نمونه، کل انقلاب مشروطه با تمام خیزش‌ها و جنبش‌هاش از ۱۲۸۰ تا ۱۲۹۹ به ۲۰ سال نکشید. اما وقتی تاریخ به مجاهدین خلق می‌رسه، وضع تغییر می‌کنه.

راستی چرا اون جنبش‌ها با همه قهرمانی‌ها و پاک‌بازی‌های رهبران و سرداران و رزمندگانش، عمر کوتاهی داشتند؟ چرا به نتیجه نرسیدند؟ و اگر هم رسیدند، مثل انقلاب مشروطه یا نهضت ملی دکتر مصدق، خیلی زود به زیر کشیده شدند؟

و سؤال آخر؛ چرا تاریخ به مجاهدین خلق که رسید، درنگ کرد؟ ایستاد و تا همین الان، ۶۱ ساله که تاریخ ایران با داستان مبارزات مجاهدین خلق عجین شده؟

این برنامه پاسخی‌ست به همین پرسش‌ها. با ما همراه باشید.

جنبش‌های پیشین چرا ماندگار نشدند؟

عمر نهضت‌های ملی دموکراتیک مردم ایران در تاریخ جدید میهن، از جنبش تنباکو تا انقلاب ضد سلطنتی ۵۷، حتی در یک محاسبه‌ی کلی و سرجمع، به ۳۰ سال هم نمی‌رسد.

به عنوان نمونه و در یک حساب و کتاب دقیق‌تر می‌توان گفت، عمر خیزش علی موسیو و ستارخان و مجاهدانش از قیام علیه محمدعلی شاه در تبریز تا واقعه پارک اتابک و زخمی شدن سردار و خلع سلاح مجاهدینش، ۲ سال بود. جنبش خیابانی ۶ ماه به درازا کشید. قیام کلنل پسیان هم حدود ۶ ماه. جنبش جنگل حدود ۷ سال دوام آورد و نهضت ملی دکتر مصدق از سال ۳۰ که نخست‌وزیر شد تا کودتای ۳۲، فقط ۲ سال و چند ماه عمر کرد.

تمام این دوره نیز، یعنی از پیروزی نخست انقلاب مشروطه در چهاردهم مرداد ۱۲۸۵ تا کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، فقط ۴۷ سال است.

اما وقتی در همین تاریخ ایران، نوبت به جان‌بازی مجاهدین خلق می‌رسد، ما با یک درنگ تاریخی روبه‌رو می‌شویم. تاریخ با ظهور مجاهدین، توقفی پرمعنا می‌کند.

۶۱ سال مبارزه؛ تصادف تاریخی یا یک جنبش قانونمند؟

خب چرا؟ همه این مجموعه تلاشی‌ست برای درک همین درنگ تاریخی.

آیا این تفاوت و این طول عمر کیفی متفاوت مجاهدین با بقیه خیزش‌ها و انقلاب‌های معاصر ایران، تصادفیه؟ یا آثار قانونمند بودن رو در این جنبش نشون میده؟

برای درک همین علت پایدار بودن ۶۱ ساله‌ی جنبش مجاهدین خلق، ضروریه که نگاهی مقایسه‌ای به تمامی این جنبش‌ها داشته باشیم.

آیا اون جنبش‌ها هم مثل مجاهدین، سازمان‌یافته بودند؟