فشارهای بین‌المللی علیه رژیم آخوندی؛ آیا میدان مانور حکومت محدودتر شده است؟

از محدودیت‌های صادرات نفت و فشارهای بانکی تا هشدارهای بین‌المللی درباره پرونده هسته‌ای، نیابتی‌های منطقه‌ای و نقض حقوق بشر؛ احمد فروغی در این گفت‌وگو به بررسی مجموعه تحولاتی می‌پردازد که به گفته او، فشار بر رژیم آخوندی و محدودیت‌های پیش روی آن را افزایش داده‌اند.

این هفته رژیم آخوندی در کانون واکنش‌های جهانی نسبت به سیاست‌هایش قرار داشت. این توجهات به کدام سمت می‌رود و چرا؟ برای بررسی این موضوع، همراه هستیم با آقای احمد فروغی.

درود بر شما، آقای فروغی. لطفاً مختصراً توضیح بدهید که این هفته موقعیت رژیم در سطح بین‌المللی چگونه بود و شما آن را چطور ارزیابی می‌کنید؟

احمد فروغی: رژیم این هفته با مجموعه‌ای از فشارها و محدودیت‌های مختلف، در زمینه‌های اقتصادی، امنیتی، بانکی و دیپلماتیک مواجه بوده و همچنان هست. طبیعتاً این فشارها در زمینه‌های مختلف برای رژیم مشکلاتی جدی ایجاد کرده و امکان مانور آن را محدود کرده‌اند.

به‌خصوص وقتی درباره رژیم آخوندی صحبت می‌کنیم که از دید منتقدانش، رژیمی نامشروع و ضد مردمی است و ساختار آن بر تاراج منابع مالی و سرمایه‌های ملی، تأمین دستگاه سرکوب داخلی، صدور تروریسم و جنگ‌افروزی استوار است، این مجموعه فشارها و محدودیت‌ها تأثیر عمده‌ای بر دستگاه حکومتی آن می‌گذارد.

فشار بر صادرات نفت؛ محدودیت منابع ارزی رژیم

یکی از نکات مهم هفته گذشته، فشار بر صادرات نفت و محدودیت‌هایی بود که در این زمینه ایجاد شده است. می‌دانید که صادرات نفت اصلی‌ترین منبع تأمین ارز رژیم است.

سنتکام این هفته اعلام کرد که در جریان روند اخیر موسوم به محاصره دریایی، از صادرات نفت رژیم به ارزش بیش از ۲۵ میلیارد دلار جلوگیری شده است. این مسئله، در صورت تداوم، دسترسی رژیم به منابع ارزی مورد نیاز برای پیشبرد سیاست‌هایش در زمینه‌های مختلف را محدود می‌کند و فشار مالی عمده‌ای بر آن وارد می‌سازد.

از طرف دیگر، این هفته شاهد فشارها و محدودیت‌هایی در زمینه فعالیت‌های بانکی، مبادلات مالی و روابط دیپلماتیک رژیم بودیم.

محدودیت‌های بانکی در اروپا و مشکلات مرزی با کشورهای همسایه

از جمله، آلمان مجوز فعالیت بانک صادرات ایران در هامبورگ را لغو کرد. مقام‌های آلمانی اعلام کردند که این تصمیم بر مبنای تحریم‌هایی اتخاذ شده که اتحادیه اروپا اخیراً در ارتباط با رژیم تصویب کرده است. آلمان در حال پیگیری و اجرای این سیاست است.

اقدامات مشابهی نیز در انگلستان علیه بانک‌ها و شعبه‌های بانک‌های رژیم صورت گرفت؛ اقداماتی که دسترسی رژیم به شبکه‌های مالی را بیش از پیش محدود می‌کنند.

این محدودیت‌ها تنها به اروپا منحصر نبودند. حتی در ارتباط با کشورهای همسایه ایران، از جمله پاکستان و عراق، نیز در همین هفته شاهد مشکلاتی بودیم. پاکستان از ورود کامیون‌هایی از مبدأ ایران جلوگیری کرد و مشکلات مشابهی هم در مرز عراق وجود داشت.

در مجموع، رژیم با موانع و محدودیت‌های زیادی در زمینه صادرات کالا و حتی انتقال نفت از مسیرهای مختلف روبه‌رو بوده است.

پرونده هسته‌ای، نیابتی‌های منطقه‌ای و نقض حقوق بشر؛ محورهای دیگر فشارهای جهانی

موضوع دیگری که باید به آن پرداخت، وضعیت هسته‌ای رژیم و مشکلاتی است که در ارتباط با سیاست‌های هسته‌ای خود با آن مواجه است.

این هفته کمیته اول مجمع عمومی سازمان ملل متحد بیانیه‌ای صادر کرد و درباره همکاری نکردن رژیم با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و انجام نشدن راستی‌آزمایی‌های لازم درباره فعالیت‌های هسته‌ای آن هشدار داد.

از سوی دیگر، در پارلمان اروپا نیز قطعنامه مهمی درباره نیروهای نیابتی رژیم تصویب شد. در این قطعنامه از اتحادیه اروپا درخواست شده است که حوثی‌ها را، که از نیروهای نیابتی رژیم در منطقه محسوب می‌شوند، در فهرست تروریستی خود قرار دهد.

علاوه بر تمام این موارد، نقض حقوق بشر، تداوم اعدام و شکنجه و کشتار مخالفان و معترضان از سوی رژیم، همچنان از مسائل حاد مورد توجه جامعه بین‌المللی و نهادهای مربوطه بوده است.

امروزه، علاوه بر محکوم کردن این اقدامات، درخواست‌هایی نیز برای انجام اقدامات عملی علیه مسئولان شکنجه و کشتار مردم ایران مطرح می‌شود.

این مجموعه عوامل و فشارها، که به برخی از آن‌ها اشاره کردم، محدودیت‌هایی هستند که بیش از پیش امکان مانور رژیم را در عرصه‌های مختلف سیاسی و اقتصادی و در پیشبرد سیاست‌هایش کاهش می‌دهند. رژیم از این زاویه، با آسیب‌پذیری قابل توجهی مواجه است.