نان و پنیر سفره هم قسطی شد؛ وقتی دلار بالا می‌رود، سفره مردم تا کجا کوچک‌تر می‌شود؟

دلار ۲۳۸ هزار تومان شد؛ چرا حتی خرید نیازهای روزمره هم برای مردم قسطی شده است؟

دلار روزبه‌روز بالاتر می‌رود و ارزش پول ملی مرتباً پایین می‌آید. نتیجه این رخداد در زندگی مردم ما چیست؟

یک فروشنده: دلار چی می‌گه واقعاً؟ اصلاً گیجیم ما! نمی‌دونیم چه جوری باید قیمت بدیم. هر روز عددها بالا و پایینِه. یعنی امروز یه عدد می‌خریم، فرداش نمی‌دونیم چند می‌خریم با این دلار. چه جوری بخریم؟ چه جوری بفروشیم؟ چکار دارید می‌کنید؟ کجا داریم می‌ریم؟

این هموطن فروشنده پرسید به کجا داریم می‌رویم؟ هم‌اکنون که این گزارش مشغول نوشته شدن است، یعنی از زمان انتشار حرف‌های این فروشنده تا زمان تحریر این گزارش، دلار ده هزار تومان گران‌تر شد؛ یعنی از ۲۲۸ هزار تومان به ۲۳۸ هزار تومان رسید. اما پاسخ این هموطن که به کجا داریم می‌رویم، در یک خبر در روزنامه جهان صنعت، ۱۷ شهریور، نوشته شده است. توجه کنید:

جهان صنعت در گزارشی با عنوان «عمیق‌تر شدن فقر در جامعه؛ معیشت هم قسط‌بندی شد» نوشت:

«امروز مرز میان «کالای لوکس» و «نیاز ضروری» آرام‌آرام در حال جابه‌جا شدن است. وقتی خرید برخی کالا‌های روزمره نیز به پرداخت‌های چندمرحله‌ای و اقساطی گره می‌خورد، دیگر نمی‌توان این تغییر را صرفاً یک شیوه تازه برای فروش دانست؛ این، روایتی از کوچک‌تر شدن سفره‌ها و بزرگ‌تر شدن فاصله میان درآمد و هزینه زندگی است...... فروش اقساطی در شرایط عادی معمولاً به نفع تولیدکننده نیست ... با این حال زمانی که ... مردم ... توان پرداخت نقدی ندارند، تولیدکننده ناچار می‌شود برای فروش محصولات خود به روش‌های تسهیل‌کننده ازجمله فروش اقساطی روی بیاورد.»

وقتی حتی نیازهای روزمره قسطی می‌شوند، سفره کارگر چقدر کوچک شده است؟

اکنون معنای خرید قسطی کالای روزمره یعنی معیشت مردم را با یک محاسبه تماشا کنید:

قیمت دلار در فروردین امسال ۱۵۸ هزار تومان بوده. حقوق یک کارگر شانزده میلیون و ششصد هزار تومان.

یعنی حقوق کارگر به دلار می‌شود ۱۰۵ دلار.

اما دلار در شهریورماه به ۲۳۵ هزار تومان رسیده. از تقسیم حقوق کارگر به ۲۳۵ هزار تومان نتیجه می‌گیریم که حقوق کارگر به دلار، ۷۰ دلار شده.

یعنی توان کارگر برای خرید چهل درصد یا نزدیک به نیم برابر رسیده. و او فقط می‌تواند شصت درصد نانی را که در فروردین‌ماه می‌خرید، بخرد. به این ترتیب، حتی سال به شش ماه نرسید، ده‌ها میلیون ایرانی چند پله بیشتر زیر خط فقر رفته‌اند.

دلار باز هم بالا برود، مقصد سفره مردم کجاست؛ فقر یا قیام؟

این یعنی جامعه گام‌به‌گام به سوی راه‌حل نهایی، یعنی قیام، پیش می‌رود.