تظاهرات نیویورک؛ گزارشگران سیمای آزادی از حال‌وهوای این تجمع چه می‌گویند؟

گزارشگران سیمای آزادی که از روزها قبل در نیویورک حضور داشتند، از حضور پرشور ایرانیان، مشارکت نسل‌های مختلف و بازتاب پیام‌های مطرح‌شده در این تظاهرات می‌گویند

در این قسمت از ویژه‌برنامه بازتاب تظاهرات بزرگ نیویورک، در خدمت عزیزانی هستیم که از مدت‌ها قبل، بی‌وقفه و خستگی‌ناپذیر در حال تهیه گزارش برای سیمای آزادی بودند.

دوستان بسیار عزیز و گرامی، اسد، صفر و سعید که ارتباطمان با آنها برقرار است.

سلام عرض می‌کنم خدمت شما، اسد دریانی عزیز. واقعاً خدا قوت. بسیار بسیار ممنون از گزارش‌هایی که این روزها تهیه کردید. امروز هم می‌دانم خیلی خیلی شلوغ هستید، ولی با این حال دعوت ما را پذیرفتید.

سلام خدمت شما، مهران عزیز و همه دوستانی که اینجا هستند و شماها.

خسته نباشید. محمد سلیمانی عزیز را هم من می‌بینم در جمع شما. محمد جان...

سلام. محمد سلیمانی این قادر دوربین هم... بله، دوربین. بفرمایید.

پرشورترین لحظه تظاهرات نیویورک چه بود؟

قبل از من همه حرف‌ها را زدند، ولی واقعاً صحنه‌ها و سکانس‌های زیبایی می‌بینیم. به امید پیروزی.

واقعاً تصاویر زیبایی را دوستان تهیه کردند که برای شما می‌فرستند، ولی مهم‌ترین نکته این بود که پرشورترین لحظه، لحظه‌ای بود که پیام خانم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب شورای ملی مقاومت، پخش شد.

این پارک پر از جمعیت بود و واقعاً استقبال زیادی صورت گرفت. یکی از نکات مهم هم شعارهای جوان‌ها بود.

ما خیلی سال است، مهران، می‌آییم اینجا؛ نزدیک به دوران دکتر کاظم... و هر سال می‌بینیم تعداد جوان‌هایی که در این تظاهرات شرکت می‌کنند، بیشتر می‌شود.

شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر» را که می‌دهند، تمام این پارک پر می‌شود.

واقعاً نسل‌های جدید می‌پیوندند به کار ما.

چرا حضور نسل‌های جدید در این تظاهرات پررنگ‌تر شده است؟

کار ما هم اینجا، می‌دانید، نقل کردن درد مردم و افشاگری است.

ببینید، مردم برق ندارند، آب ندارند، کارخانه‌ها خوابیده‌اند و مشکلات مختلفی دارند. ما این‌ها را به مردم منتقل می‌کنیم.

آمریکایی‌ها آدم‌های احساساتی هستند و اروپایی‌ها سیاسی و تحصیل‌کرده‌اند و تحت تأثیر این فضا و این آکسیون قرار می‌گیرند.

من شاهد بودم که خیلی از شهروندان آمریکایی و ایرانی‌هایی که در این میزکتاب‌ها و آکسیون‌ها شرکت کرده بودند، اسم نوشته بودند و امروز آمده بودند.

نمایندگانی از گروه‌های مذهبی مختلف هم اینجا بودند.

واقعاً این است که ما هر چیزی که از دستمان برمی‌آمد انجام دادیم تا صدای بی‌صداها باشیم.

مردم اینجا واقعاً مورد حمایت شهروندان قرار گرفتند و این همبستگی ما در خیابان‌ها دیده می‌شود.

خیلی ممنونیم. شما این درد را خیلی خوب منتقل کردید. همین‌طور که الان شما اشاره کردید، باعث شده توجه افکار عمومی آنجا هم جلب بشود.

گزارشگران پشت دوربین چه چیزی از فضای تظاهرات دیدند؟

صفر و سعید عزیز که پشت دوربین شما هستند، معمولاً الان در جمع شما هستند. لطف کردند آمدند جلوی دوربین. اگر ممکن است سفر و سعید هم توضیح بدهند از آنچه شاهدش هستند؛ از پشت ویزور دوربین و آنچه دیدند و لحظات و احساسات خودشان.

بله، بله، بفرمایید.

سلام عرض کردیم. چیزی که می‌شود گفت، بسیار قابل توجه است؛ مثل همیشه، مثل هر سال، اینجا پرشور و...

در هر حال جای شما خالی.

ما هم به‌جای شما اینجا حضور داریم.

دوستان، واقعاً متشکریم از شما به خاطر گزارش‌های بسیار عالی که تهیه می‌کنید. خسته نباشید. از عظمت این کار و زحمتی که انجام می‌دهید، بسیار ممنونیم.

درود بر شما. خیلی ممنون.

سعید عزیز و همین‌طور محمد سلیمانی هم حسن ختام را...

تمام این پرسنل و افراد...

سلام علیکم. حال شما خوبه؟ خسته نباشید.

خیلی ممنون. ان‌شاءالله آزادی ایران.

مرسی عزیز. بکنیم این کار جمعی را، همه‌گیرش بکنیم و بگوییم:

«مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر!»

همه یک حرف را زدید دیگر.

خیلی ممنونیم و خیلی متشکریم. خیلی لطف کردید. می‌دانم که ساعات زیادی باقی مانده، هم از تظاهرات امروز و هم از تظاهرات فردا، خیلی خیلی کار دارید.

موفق باشید. واقعاً...

چرا گزارشگران خود را مدیون مردم ایران و زندانیان سیاسی می‌دانند؟

درود از شما. نمی‌خواهم وقت شما را بگیرم، مهران عزیز.

واقعاً درود. اولاً به شما دوستان در کانال سیمای آزادی که می‌دانیم صرف همه شما و عزیزان زحمت می‌کشید. ما هم به نوبه خودمان برای ادای احترام، با جمعی از یاران در تظاهرات حضور داشتیم.

واقعاً این حرارتی که اینجا بود، روشن و فکرکنم بود، واقعاً مثال‌زدنی است.

من فکر می‌کنم که واقعاً باید از تک‌تک کسانی که اینجا بودند و زحمت کشیدند، تشکر کرد.

به هر حال همه امید ما و مردم ایران هستند؛ کانون‌های شورشی و هر کاری که داریم انجام می‌دهیم.

همیشه گفتم و می‌گویم، مدیون زحمت این عزیزان هستیم؛ زندانیان سیاسی‌مان.

ما هم هر کاری که از دستمان برمی‌آید در خارج از کشور انجام می‌دهیم تا بتوانیم صدای آنها باشیم.