سفر پزشکیان و عراقچی به آمریکا؛ چرا شکاف درونی رژیم دوباره بالا گرفت؟

از هشدارهای باندهای حکومتی پیش از سفر تا حملات پس از بازگشت؛ اختلاف بر سر مذاکره و نحوه عبور از بحران، به موضوعی جدی در درون رژیم تبدیل شده است.

گفتگو با رضا هفت برادران

از قبل از سفر پزشکیان و عراقچی به آمریکا، حرف و بحث‌ها و اما و اگرها بر سر این سفر در رژیم شروع شده بود و تا الان ادامه دارد. این موضوع گفت‌وگوی ما هست با آقای رضا هفت‌برادران.

اجازه بدید یک نمونه را ببینیم، بعد من سؤال‌هایم را مطرح می‌کنم.

امیرحسین ثابتی، عضو مجلس ارتجاع ـ ۳۱ شهریور ۱۴۰۵:

«خطرناک‌ترین اتفاق این است که در چنین چالشی شما یک رئیس‌جمهوری داشته باشید که خودش می‌گوید من نمی‌فهمم، یک وزیر خارجه‌ای داشته باشید که موقع جنگ می‌گوید مذاکره، موقع صلح می‌گوید مذاکره، موقع نه جنگ نه صلح هم می‌گوید مذاکره؛ اصلاً گزینه دیگری بلد نیست. این خطرناک‌ترین اتفاق است. بعد هم با یک برچسب وحدت و مسائل این‌طوری، وفاق، همه را بخواهند سرکوب بکنند که آقا هر چه ما می‌گوییم درست است، همه هم باید مثلاً به ساز ما برقصند. خب ما عقل داریم، به ساز شما نمی‌رقصیم، چون قبلاً هم که یک خرده همراهی کردیم، دیدیم نتیجه سازی که شما نواختید، تا الان سه جنگ در حین مذاکره بوده.»

بالاخره نتایج این سفر تا اینجا برای رژیم چی بوده؟ چه دستاوردی برای رژیم داشته؟

رضا هفت‌برادران:

«دستاورد نهایی‌اش را باید صبر کنید تا نتیجه چانه‌زنی‌های پشت پرده پزشکیان و عراقچی در آمریکا روشن بشه، ولی نتیجه هر چه باشه، می‌ریزه توی وضعیت فعلی که صرف رفتن به این سفر تا همین‌جا شکاف‌های درون رژیم را تشدید کرده. معلومه وقتی این‌ها برگردند، این شکاف‌ها تشدید خواهد شد.

یک نمونه را شما پخش کردید که اگر بر فرض مذاکرات به جایی رسید، در درون رژیم با چه عینکی بهش نگاه می‌کنند. اون را دستاورد نمی‌بینند، زمینه‌سازی برای شکست نهایی نظام و در یک کلام جام زهر می‌بینند. کمااینکه این موضوع را از قبل از رفتن این‌ها به نیویورک جار می‌زدند.

مثلاً کیهان خامنه‌ای خطاب به پزشکیان نوشته بود: در نیویورک مراقب نسخه‌های خطرناک جریان غربگرا باشید. پاسدار رضایی ضمن بیان شرط و شروط نظام، تهدید اتمی هم کرده بود و گفته بود نمی‌دانیم در آینده چه اتفاقی می‌افتد؟ یک روزنامه باند پاسدار جلیلی از تله ملاقات صحبت کرده بود.»

چرا بعد از سخنرانی پزشکیان، حملات دوباره شروع شد؟

اما بعد از نطق پزشکیان که نشان داد هیچ راه‌حلی به سوی صلح و مذاکره نداره، دیدیم یک‌دفعه همه باندهای حکومتی براش کف و سوت زدند.

البته واضحه نطق پزشکیان را نباید به حساب خودش گذاشت؛ مواضع نظام بود که شرایط را در حال نه جنگ نه صلح نگه داشته بود.

اما با درز خبرهای ملاقات‌های عراقچی، دوباره حملات شروع شد. نمونه‌هاش زیاده که نشون میده تا این نقطه، دستاورد نظام از سفر پزشکیان و عراقچی به آمریکا، تشدید شکاف درونی نظام است.»

شما می‌گید شکاف بیشتر شده، در حالی که همان‌طور که اشاره کردید، خیلی‌ها از باند خامنه‌ای و حتی از پایداری‌چی‌ها از پزشکیان تعریف کرده‌اند. فکر نمی‌کنید میشه اسم این را شکاف نگذاشت و مثلاً به حساب یک مخالفت معمول گذاشت؟

رضا هفت‌برادران:

«مطلقاً خیر. همان تعریف‌ها در واقع کف و سوت برای پزشکیان است که در نیویورک، به هر دلیل، از مواضع شناخته‌شده خودش سر دفاع از مذاکره کوتاه آمد و حرف‌های باند رقیب را که برایش دیکته شده بود، غرغره کرد.

اما شکاف را نپوشاند. شکاف بلافاصله از مجلس بیرون زد. مجتبی یوسفی گفته: اگه پزشکیان به نیویورک نمی‌رفت، اثرش بیشتر بود.

قیمت نفت رسید به حدود ۱۱۰ دلار. مصاحبه برخی از مسئولین دولتی یا اظهارنظرهایشان، مثل وزیر امور خارجه، دوباره اطمینان‌بخشی را به بازارهای جهانی و آمریکا و غربی‌ها، برای اون‌ها اطمینان‌بخشی ایجاد کرد که قیمت نفت کاهش پیدا می‌کنه و تنگه هرمز باز میشه. دوباره بحث مذاکرات مطرح شد.

من نمی‌خوام وارد بشم؛ می‌خوام بگم بی‌موقع اظهارنظر کردن مسئولین دولتی، وزیر امور خارجه، همین رو در زمان جنگ هم داشتیم.»

اختلاف بر سر مذاکره است یا ترس از آینده نظام؟

«خلاصه کنم. این شکاف همان شکاف جنگ و زهر صلح است که الان به صورت شکاف سر تفاهم‌نامه اسلام‌آباد یا جنگ نمود پیدا کرده.

البته این بار این وضعیت خیلی جدی‌تر و عمیق‌تر بیرون زده، چون ترس دو طرف از قیام هم هست. ترس دو طرف از شکست سیاست‌های مماشات با رژیم هم هست.

هر دو طرف میزان توجهات رسانه‌ها به تظاهرات بزرگ دو روزه در نیویورک را می‌بینند که همین‌ها در سانسور قرن، به نفع مماشات با رژیم، اخبار مقاومت ایران را مطلقاً انعکاس نمی‌دادند یا با کوچک‌نمایی و حداقلی، به صورت محدود می‌دادند.

هر دو طرف در داخل گسترش آتش کانون‌های شورشی را می‌بینند و فضای انفجاری جامعه را از یک سو و بی‌راه‌حلی مطلق رژیم در ناتوانی برای حل ساده‌ترین مشکلات مردم را هم می‌بینند.

برای همین اختلاف نظرشون سر در بردن نظام از این تنگنا که سرنگونی توی پیشانی‌اش نوشته، خیلی جدی‌تر و عمیق‌تر میشه.»