بیمارستان بی‌پرستار می‌شود؛ وقتی پرستار می‌رود، چه کسی بالین بیمار می‌ماند؟
۱۴۰۵/۷/۹
استعفای پرستاران و خروج تدریجی کادر درمان از بیمارستان‌ها، زنگ خطر تازه‌ای برای نظام درمانی ایران است؛ پرستارانی که می‌گویند پس از سال‌ها اعتراض و مطالبه‌گری، دیگر راهی جز ترک حرفه برایشان باقی نمانده است.
دوستان اخبار تازه‌ای از استعفای پرستاران می‌رسه. امری که هم برای زندگی خودشان مخاطره‌آمیزه و هم برای زندگی بیمارانشان...
شعار:
پرستار داد بزن، حقتو فریاد بزن...
وعده‌وعید خالیه، سفره ما خالیه
چرا پرستاران یکی‌یکی استعفا می‌دهند؟
وقتی در ایران آخوندی همه مسائل از جنگ‌طلبی برای حفظ نظام ضدمردمی چیده می‌شود و به این فریادهای خالی بودن سفره‌های مردم، از جمله پرستاران، توجهی نمی‌شود، با چه چیزی مواجه می‌شویم؟ از خود پرستاران بشنوید:
«بالاخره امروز آخرین شیفتمه. این پرونده هم آخرین پرونده‌ای هست که اینجا می‌نویسم و مریضم آخرین مریضیه که تحویل گرفتم.»
«و حالا قراره برم. نه چون می‌دونم بعدش چی میشه ها! اتفاقاً خیلی‌هاشو نمی‌دونم.»
«توی درمانگاه و بیمارستانی که دوستم کار می‌کنه خیلی از پرستارها و کادر درمان دارند استعفا میدن. یعنی میگه که تو جامعه داره اتفاقی میافته که توی بیمارستان ما دیگه کم‌کم پرستارها و کادر درمان واقعاً دارند کم میشن و بیمارستان داره خالی میشه از کادر درمان و گفت از وقتی که این اتفاق افتاده، اولین کسی که این شجاعتشو داشت که استعفا بده، به خاطر این که حقوق درمان خیلی کمه. بعد از این که اولین نفر شجاعت اینو داشت که استعفا بده، نفر دوم هم بهش این شجاعت تزریق شد، بهش الهام شد و اونم استعفا داد و نفر سوم هم همین‌طور و این شجاعت داره بین اینا پخش میشه.»
حقوق ماهانه یک پرستار حدود ۱۷ میلیون تومان است؛ یعنی با دلار ۲۴۰ هزار تومانی، ارزش این حقوق در بازار آزاد کمتر از ۷۲ دلار در ماه می‌شود.
وقتی اعتراض جواب نمی‌دهد، پرستار چه راهی دارد؟
آنان از تجمعات اعتراضی مکرر هیچ نتیجه‌ای نگرفته‌اند.
روزنامه حکومتی جهان صنعت روز ۳۱ شهریور نوشت: «از معوقات مالی گرفته تا مهاجرت و خودکشی، همه و همه به سوژه رسانه‌ها تبدیل شده‌اند تا مردم بدانند این روزها چه بر سر جایگاه پرستار در کشور آمده است. ... ما حدود ۱۶۰ هزار تخت بیمارستانی داریم، حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار کمبود پرستار در بیمارستان‌ها داریم. این کمبود خودش را در قالب اضافه‌کاری اجباری نشان می‌دهد و نسبت پرستار به بیمار نیز تحت‌تأثیر آن قرار گرفته است. در یک شکل، یک پرستار به جای مراقبت از پنج بیمار، اکنون از هشت تا ۹ بیمار مراقبت می‌کند. اضافه‌کاری اجباری نیز در کشور حدود ۸۰ ساعت است، بنابراین با یک کمبود واقعی و قابل‌توجه مواجه هستیم و این کمبود خودش را در کیفیت مراقبت‌ها و نحوه ارائه خدمات نشان می‌دهد.»
در همین مطلب می‌خوانیم: دبیرکل خانه پرستاری گفت: «پرستاران دیگر راهی باقی نمانده که نرفته باشند. وقتی می‌بینند اعتراض و مطالبه‌گری فایده‌ای ندارد، راهی که پیش‌روی‌شان باقی می‌ماند خروج از حرفه است. یک گروه مهاجرت می‌کنند، گروهی تغییر شغل می‌دهند و به مشاغل دیگر می‌روند و گروهی هم به‌طور کامل حرفه را ترک می‌کنند.»
دبیر خانه پرستاری گفت پرستاران راهی نمانده که نرفته باشند...
در ادامه باید گفت: آخرین راهی که پرستاران و همه مردم ایران خواهند رفت، قیام سراسری است
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
