روز جهانی علیه مجازات اعدام؛ پیام زندانیان سیاسی از ۸ زندان ایران، صدای مقاومت چگونه به جامعه می‌رسد؟
۱۴۰۵/۷/۱۸
از اوین و قزلحصار تا بندرعباس و ایرانشهر؛ زندانیان سیاسی به مناسبت ۱۰ اکتبر، روز جهانی علیه مجازات اعدام، با ارسال پیامهایی از زندان، احکام اعدام را محکوم کردند و از سیمای آزادی خواستند صدای آن‌ها را به مردم ایران و جوانان برساند.
گزارش و گفتگو با اسدالله اکبری
به مناسبت دهم اکتبر، روز جهانی علیه مجازات اعدام، هواداران مجاهدین از مشخصاً هشت زندان، از جمله اوین، مرکزی کرج، وکیل‌آباد، قزلحصار، ارومیه، خرم‌آباد، گنبدکاووس و ایرانشهر و همچنین بندرعباس و دیگر زندانها، پیامهایی فرستادند و حکم ضدانسانی اعدام را محکوم کردند.
آن‌ها در این پیام‌ها حاکمیت ولایت فقیه را به چالش کشیدند و گفتند که مرعوب جنایت‌های این رژیم نمیشوند. آن‌ها مصرانه خواهان پخش پیام‌هایشان از سیمای آزادی شدند تا به گوش مردم ایران و جوانان شورشی برسد. با هم به خلاصه‌ای از این پیام‌ها که شجاعت و ایستادگی بر سر موضع از آن‌ها موج می‌زند، توجه کنید.
پیامهای ایستادگی و مقاومت از ۸ زندان کشور
جمعی از زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین از ۸ زندان کشور به مناسبت دهم اکتبر روز جهانی علیه اعدام پیامهایی داده اند. این زندانها شامل بند ۷ زندان اوین، زندان مرکزی کرج، زندان وکیل آباد مشهد، زندان قزلحصار، زندان ارومیه، زندان خرم آباد،زندان ایرانشهر و زندان گنبد کاووس می باشد.
طبق گزارش عفو بین الملل درسال ۲۰۲۵ تعداد اعدام های صورت گرفته در جهان ۲۷۰۷ نفر بوده است. از این تعداد دست کم ۲۲۷۰ نفردر ایران اعدام شده اند که رقم بیسابقه حدود ۸۴ درصد، کل اعدامهای صورت گرفته در جهان را شامل میشود. آماری بسیار تکان دهنده که حکایت از رژیمی بغایت وحشی و ضد انسانی است.
از بند زنان زندان اوین زهرا صفایی، مرضیه فارسی، شیوا اسماعیلی، الهه فولادی و فروغ تقی پور در پیام مشترکی از جمله نوشته اند: در این پیام آمده: ما زندانیان سیاسی و هواداران مجاهدین همگام با کانونهای شورشی و مردم دلاوری که شعله مقاومت به هر قیمت را فروزان نگهداشته و مرعوب احکام ظالمانه و غیر انسانی اعدام نشده و نمیشوند، با چراغ راهنمای نه شاه و نه شیخ، سوگند یاد کرده ایم که تا برکندن ریشه ستمگری از ایران عزیزمان، و برقراری جمهوری دمکراتیک و استقرار دولت موقت برپایه برنامه ده ماده ای خواهر مریم که لغو مجازات اعدام یکی از مواد آن است، تا طلوع خورشید آزادی در میهن عزیزمان ایران، از بذل هیچ کوششی فروگزار نکنیم.
پیروز باد جمهوری دموکراتیک .درود بر رجوی - ۱۵ مهر ۱۴۰۵
پریسا کمالی از زندان بندرعباس در یک پیام صوتی از جمله گفت:
با درود به همه مردم آزادیخواه میهنم
این دیکتاتورهای نشسته بر اریکه قدرت در سرزمین مان چنان به آزادی و آگاهی بیگانه اند که قلم بر اعدام انسانهای آزاده میزنند صدای فرزندان سرزمین مان باشید که امروز برای حتی یک فیلم یا استوری و فقط برای آرزوی زیستن در آزادی و رویای آبادی سرزمین شان این فاشیستها حکم به اعدامشان داده اند.
ساکتان بدانند شاید فردا قلم ملاهای خونخوار و قضات در این سیستم قضایی پر فیک به اعدام عزیزانشان بگردند و چه زود دیر میشود.
نه به اعدام به امید ایرانی آزاد و آباد
پریسا کمالی زندان هرمزگان
بیژن کاظمی از زندان اوین در پیام خود گفته است:
هم اکنون که بوی قیام به مشامشان خورده اعدام ها را از سرگرفته اند که قیام ۴۰۴ تکرار نشود!
بگیر! ببند! بکش گور خود کنی به دست خود!
و از زندان قزلحصار سپهر امام جمعه در پیام خود نوشته است:
به عنوان زندانی سیاسی که تا به امروز ۱۱ نفر از عزیزترین و شریف ترین برادرانم را از کنارمان ربودند و به چوبه های دار سپردند که همچنان داغشان را در سینه دارم.
به عنوان هوادار سازمانی که بیش از صد هزار تن از اعضایش بجرم آزادیخواهی اعدام شده اند.
به عنوان کوچکترین فرزند این سرزمین سوگند یاد می کنم و ایمان دارم روزی که چوبه های دار در ایران برچیده شود آزادی از راه می رسد. به امید آنروز خجسته
زندانی سیاسی سپهر امام جمعه
مهر ۱۴۰۵
زندان قزلحصار
همان‌طور که شنیدیم، زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین به مناسبت روز جهانی علیه حکم اعدام، پیامهای مختلفی را از زندان‌های مختلف کشور ارسال کردند که دیشب و امروز از سیمای آزادی پخش شد. در این رابطه، گفت‌وگویی داریم با آقای اسدالله اکبری تا نگاهی به این موضوع داشته باشیم.
چرا پیام زندانیان سیاسی از پشت میله‌ها هم به بیرون می‌رسد؟
شما چه توضیحی در مورد پیامهایی که زندانیان سیاسی از زندان‌های مختلف دادند و دیشب و امروز از سیمای آزادی پخش شد، دارید؟
اسدالله اکبری: با سلام به بینندگان عزیز سیمای آزادی و درود بر همه زندانیان مقاوم و استوار که شعله مقاومت را در سراسر زندان‌های کشور برافراشته‌اند.
در پاسخ به سؤال شما بایستی بگویم که رژیم جوانان و شورشگران را دستگیر و زندانی می‌کند تا مانع قیام‌های آتشین و گسترش آن‌ها در جامعه شود. برای همین می‌بینیم که در این سالیان، رژیم چطور به‌طور گسترده طیف‌های مختلفی از جوانان را زندانی می‌کند. از این دستگیرشده‌ها، تعدادی را اعدام و تعدادی را نگه می‌دارد تا در پریودهای مشخصی اعدام بکند و دستگاه سرکوبش را سرپا نگه دارد.
اما می‌بینیم شعله مقاومتی که از خیابان‌ها می‌جوشد، با پشتوانه عظیم مقاومت صدها هزار مجاهد زندانی و شکنجه‌شده و سربه‌داررفته یا تیرباران‌شده در دهه ۶۰ و بعد از آن، در زندانها تبدیل به مقاومت زندانیان میشود و زندانیان با چنین رشادت و قهرمانی، چنین پیامهای آتشینی را خطاب به مردمشان و حتی خطاب به رژیم می‌دهند. به‌طوری‌که این مقاومت‌ها گسترش پیدا کرده و حتی به زندانیان با جرایم عادی هم رسیده است. زندانیان تلاش می‌کنند صدای خودشان را به بیرون زندان برسانند.
شما فکرش را بکنید؛ وقتی یک فرد عادی جامعه این پیام‌ها را می‌شنود، میشود تصور کرد که چه حسی پیدا می‌کند؟ بله، حس مقاومت و ایستادگی در برابر هیولای ولایت پیدا می‌کند. به خودش می‌گوید وقتی زندانی دست‌وپابسته توی زندان این‌طور برای آزادی مقاومت می‌کند، چرا من که بیرون هستم مقاومت و ایستادگی نکنم؟
نکته بعدی، کیفیت این مقاومت و اعتراض در زندان‌هاست که خودتان می‌بینید این نامه‌ها و بیانیه‌هایی که از زندانیان سیاسی پخش میشود، چقدر قوی و تأثیرگذار در جامعه است. چقدر پرمحتواست و چطور انگشت روی دردهای جامعه، مثل فساد حکومتی، سرکوب، دستگیری و اعدام، گرانی، بیکاری و فقر و فلاکت مردم می‌گذارند.
این‌ها پرتوهایی از مقاومت در زندان‌هاست که شجاعت و دلاوری زندانیان را نشان می‌دهد. این کیفیت بالایی است که زندانی‌ای که در ظاهر در چنگ هیولای سرکوب است، چنین نامه‌های آتشینی را به بیرون زندان می‌دهد.
این مقاومت در زندان‌های این رژیم مختص یک زندان و چند زندان نیست. گسترش آن از قزلحصار و اوین گرفته و به سایر زندانها، از جمله اصفهان و بندرعباس و جای‌جای زندانها رسیده است.
از آن طرف هم می‌بینیم مقاومت زندانیان که هر هفته با اعتصاب خودشان این مقاومت را چطور گسترش داده‌اند؛ به‌طوری‌که تا الان ۶۶ زندان هر هفته یک روز در اعتصاب هستند.
همه پیام خواهرمان پریسا کمالی را شنیدیم. علیرغم اینکه ایشان را به‌عنوان یک زندانی تبعیدی به زندان یزد منتقل کرده بودند، چطور چنین نامه شورانگیز و قوی‌ای از داخل زندان به بیرون داده و صدای مظلومیت خودش و سایر زندانیان را به گوش همه رسانده است. معلوم است که رژیم که تاب‌وتحمل شنیدن چنین اعتراضاتی را ندارد، به‌زعم خودش می‌خواست تنبیهی هم شده، او را به زندان بندرعباس بفرستد؛ ولی می‌بینیم که در زندان بندرعباس هم ادامه داد و چنین نامه قوی‌ای داده است.
واقعیتش، مقاومت در زندان‌های این رژیم توسط زندانیان بسیار زیاد است.
آیا مقاومت زندانیان می‌تواند ترس اجتماعی را به اعتراض علیه اعدام تبدیل کند؟
از آنجایی که زندانیان سیاسی در واقع پیشتازان جوانان و شورشگران میهن هستند، این مقاومت‌ها و پیامهای مقاومتی چه تأثیری در جامعه گذاشته و می‌گذارد؟
اسدالله اکبری: بعضی‌ها می‌گویند چرا این رژیم افراد بی‌گناه را می‌کشد؟ به نظر من، عمد دارد که حتماً افراد بی‌گناه بیشتری را بکشد تا نشان بدهد در شقاوت و درندگی چیزی کم نمی‌گذارد و رحم و مروتی در ذاتش نیست؛ پس کسی صدایش درنیاید.
بایست گفت رژیم همه را می‌کشد و برایش فرقی نمی‌کند. حتی افرادی را تحت عنوان مواد مخدر اعدام می‌کند، بچه‌ها را می‌کشد و معروف است به کودک‌کش.
همه این اعدام‌ها به نظر من سیاسی هستند. چرا؟
چون رژیم در برابر خودش خلقی و مردمی به‌پاخاسته را می‌بیند و می‌خواهد مانع اعتراضات آن‌ها بشود.
لذا برایش فرقی نمی‌کند که زندانی سیاسی باشد یا زندانی عادی؛ فقط کشتن و اعدام، برای اینکه فضای ترس و رعب و وحشت ایجاد بکند.
این مقاومت‌ها تأثیرات خودش را روی همه زندانیان با هر اتهامی می‌گذارد. ما در همین چند ماه گذشته، اعتصاب یکپارچه و گسترده زندانیان واحد ۲ قزلحصار را دیدیم که چطور ایستادند و مانع احکام ظالمانه اعدام شدند.
یا در زندان دستگرد اصفهان، موقعی که می‌خواستند دو تا از شورشگران دلیر، علیرضا سپاهی و ابوالفضل سپاهی، که پسرعمو هم بودند و از پرونده میدان علیخانی اصفهان بودند، را اعدام کنند، مردم چطور برای پشتیبانی از آن‌ها به خیابان ریختند و آن اعتراض گسترده را به وجود آوردند و شب تا صبح در خیابان ماندند؛ به‌طوری‌که خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، هم به این مقاومت جانانه مردم اصفهان اشاره کرد.
الان حتی شعار «نه به اعدام» یک‌جوری اجتماعی شده و مردم عادی هم، یعنی همان‌هایی که خودشان اعدامی هم ندارند، آن را گسترش می‌دهند. ما می‌بینیم که این مقاومت در جریان است و هر هفته هم گسترش دارد.
حتی شعار «نه به اعدام» توسط کانونهای شورشی و شورشگران در سراسر ایران طنین‌انداز شده است.
امروز حتی در درون رژیم هم، در جنگ و جدال باندهای حکومتی، تنفر مردم از جلادی‌های مجتبی خامنه‌ای سرریز شده که با این اعدام‌ها خشم عمومی را بیشتر می‌کند و جامعه را بیشتر علیه ما برمی‌انگیزد.
بنابراین، این مقاومت‌ها و این پیام‌ها و این جان‌فشانی‌ها در زندانها تأثیرات خودش را در جامعه به‌سرعت می‌گذارد؛ کمااینکه در زمان دیکتاتوری شاه هم شاهد بودیم و پدر طالقانی در مورد مجاهدین گفت: «از خون آن‌ها سیلاب‌ها برخاست» و بساط دیکتاتوری سلطنتی را درهم ریخت.
امروز هم دیکتاتوری آخوندی همین چشم‌انداز را دارد. پس درود می‌فرستیم به همه زندانیان سیاسی مقاوم و نسل جوان و جدید سرفراز مجاهدین در زندانها.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
