تلاش رژیم آخوندی برای سرکوب؛ چرا مقامات از جنگ داخلی و قیام حرف می‌زنند؟
۱۴۰۵/۷/۱۹
از هشدار درباره جنگ شهری و تجهیز نیروهای شبه‌نظامی تا نگرانی از مجاهدین و کانون‌های شورشی؛ چرا هم‌زمان با تشدید سرکوب، ابراز نگرانی مقامات رژیم درباره شرایط داخلی افزایش یافته است؟
گفتگو با اسدالله مثنی
نگاه را به داخل کشور برمی‌گردانیم. همان‌طور که رژیم ایران در عرصه بین‌المللی و منطقه‌ای با تشدید تنش‌ها روبه‌روست، در فضای داخلی و سیاسی کشور نیز این روزها، در هر عرصه‌ای که مقامات نظام صحبت می‌کنند، موضوع خیلی زود به هشدار نسبت به دشمن، آشوب و جنگ داخلی کشیده می‌شود. نگاهی به این موضوع داریم. در این بخش از برنامه، با آقای اسدالله مثنی همراه هستیم.
ابتدا نمونه‌ای از صحبت‌های برخی مهره‌های رژیم را ببینیم. شاید این حرف‌ها برای بعضی‌ها عجیب باشد، اما این بار بهتر است از زبان خودشان بشنویم تا بتوانیم گفت‌وگو را آغاز کنیم.
«اولاً این‌ها به‌عنوان رقیب تجمعات شما، جمعیت درست کنند؛ ثانیاً این‌ها بیایند همدیگر را پیدا کنند و تشکیلات درست کنند؛ تشکیلاتی که اگر یک روزی خواستند جنگ داخلی راه بیندازند، بین جبهه لائیک و شما متدینین، آن‌ها تشکیلات مجهز داشته باشند.»
بله، ببینید که علم‌الهدی دارد به یک جنگ داخلی اشاره می‌کند؛ جنگی که به گفته او، در تقدیر است. می‌خواستم از شما بپرسم که منظورتان از این جنگ داخلی چیست؟
این حرف علم‌الهدی، حرف امروز علم‌الهدی نیست. هر کدام از آن‌ها به شکلی این موضوع را مطرح می‌کنند. ما با این مسئله به عناوین مختلف از سوی سردمداران رژیم و رسانه‌های آن مواجه هستیم.
این رویارویی را خودشان جنگ داخلی می‌نامند؛ رویارویی بین کسانی که آن‌ها را «متدین» می‌خوانند، یعنی به‌اصطلاح نیروهای خودشان، و طرف مقابل.
خود پزشکیان هم دو نوع موضوع را مطرح کرده است. خاطرتان باشد که در مورد محله‌محوری و مسجد‌محوری صحبت کرد. اگر دقت کنیم، آنجا خطاب به شهرداران کلان‌شهرها چه می‌گوید؟ از آن‌ها می‌خواهد محله‌ها را با خودشان همراه کنند.
برای چه؟ برای حفظ امنیت.
پزشکیان می‌گوید این کار باعث می‌شود شهر از تنش‌های اجتماعی دور بماند. از مشکلاتی که باعث مسائل اجتماعی می‌شوند، می‌توان با کمک مردم محله‌ها جلوگیری کرد. به گفته او، این کار مانع آشوب می‌شود و امنیت را حفظ می‌کند. یعنی همان محله‌محوری که مطرح می‌کند.
چرا حرف از جنگ شهری و تجهیز نیروهای شبه‌نظامی به میان آمده است؟
درست روز قبل از آن، آقا محمدی، همان کسی که مشاور خامنه‌ای بود و در حوزه اقتصادی نیز مسئولیت داشت، صحبت‌هایی مطرح کرده بود. او از ورود گروه‌های مسلح به کشور حرف زده بود.
یعنی نگرانی از این رویارویی وجود دارد. اگر اظهارات مختلف را کنار هم بگذاریم، به نکات قابل‌توجهی می‌رسیم. برای مثال، اظهارات آقا محمدی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، درباره ورود گروه‌های مسلح به کشور؛ تذکرات کتبی نمایندگان مجلس درباره تجهیز فوری نیروهای شبه‌نظامی به ادوات جنگ شهری؛ و همچنین افزایش درگیری‌ها در مناطق مرزی، از جمله سراوان.
این موارد نشان می‌دهند که از نگاه این مقامات، کشور در نقطه حساسی از مواجهه با تهدیدات قرار گرفته است.
بله، اینجا بحث تهدیدات داخلی و جنگ شهری مطرح است. وقتی از جنگ داخلی صحبت می‌کنند، در جای دیگر از جنگ شهری می‌گویند و در جای دیگر بر ضرورت حفظ امنیت در برابر تنش‌های اجتماعی تأکید می‌کنند.
این اظهارات وقتی معنای بیشتری پیدا می‌کند که به گزارش‌های رسانه‌ای نیز توجه کنیم. تنها دو روز پیش از آن، مجتبی رحمان‌دوست، نماینده مجلس، در تذکری کتبی به رئیس‌جمهور، ضرورت تجهیز فوری نیروهای بسیجی به تجهیزات دفاعی و جنگ شهری را مطرح کرده بود.
پس موضوع فقط به اظهارات علم‌الهدی محدود نمی‌شود. حالا دقت کنیم که این‌ها چه می‌گویند.
چرا نام مجاهدین و کانون‌های شورشی این‌قدر تکرار می‌شود؟
بعضی از این حرف‌ها را صریح می‌زنند و بعضی دیگر به‌صورت ضمنی. نگرانی آن‌ها مشخص است؛ از قیام و جنگ شهری صحبت می‌کنند و آدرس می‌دهند. می‌خواهم به دو نمونه از این ابراز نگرانی‌ها اشاره کنم.
آخوند عبدالله ایمانی و برخی امامان جمعه نیز در این زمینه صحبت کرده‌اند. برای مثال، یکی از آن‌ها به موضوع مجاهدین اشاره می‌کند و می‌گوید:
«اتفاق عجیبی افتاده که گروهک فلان، که ما آن‌ها را گروه‌های مجاهدین می‌نامیم و همه منافقین را می‌شناسیم، امروز چه‌طور شده است که این‌ها... تمام امید دشمن به اغتشاش داخلی است.»
او سپس به ۴۷ سال گذشته اشاره می‌کند و می‌گوید که این موضوع در طول این سال‌ها ادامه داشته است.
حالا سؤال این است: چرا پس از ۴۷ سال، همچنان از همین موضوع صحبت می‌کنند؟ چرا این نگرانی ادامه دارد؟
پس از هفت ماه، در جریان آنچه نمایش دادگاه محاکمه ۱۰۴ نفر از اعضای مقاومت و مجاهدین توصیف شده است، بار دیگر این موضوع به میان آمده است. وقتی به اظهارات مطرح‌شده در این دادگاه نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که بخش عمده حرف‌ها از ابتدا تا انتها درباره مجاهدین و نگرانی از آن‌هاست.
وکیل شاکیان نیز در بخشی از اظهاراتش می‌گوید:
«این گروه در همین سال‌های اخیر نیز همچنان اقدامات انجام می‌دهد. پس این گروه هنوز هم کارهایش را انجام می‌دهد. مگر سازمان روی خود را از دست داده است؟ سازمان مجاهدین هنوز که هنوز است نقشه می‌کشد و هیچ‌گونه تغییری در روند و ماهیت آن رخ نداده است.
کاملاً مشهود است که امروز نیز همان اقدامات را به شیوه‌ای دیگر و تحت عناوین نوینی همچون کانون‌های شورشی دنبال می‌کند.»
فکر می‌کنم منظور کاملاً روشن است. وقتی از جنگ داخلی، آشوب و رویارویی صحبت می‌کنند، باید پرسید این نگرانی از کجا می‌آید؟ حتی در همین اظهارات، به‌صراحت نام می‌برند و در دادگاه نیز همین موضوع را مطرح می‌کنند.
به نظر من، موضوع روشن است. این بار فقط از یک آشوب مانند دفعات قبل صحبت نمی‌کنند؛ بلکه از وضعیت جنگ شهری حرف می‌زنند. خودشان می‌دانند که ممکن است شکل رویارویی متفاوت باشد. وقتی از مسلح‌کردن نیروها به سلاح و تجهیزات جنگ شهری حرف می‌زنند، باید پرسید چه صحنه‌ای را در برابر خود می‌بینند که چنین اقداماتی را مطرح می‌کنند؟
آیا تشدید اعدام و سرکوب می‌تواند مانع انفجار اجتماعی شود؟
در کنار همه این ابراز نگرانی‌ها، می‌دانیم که رژیم اقدامات عملی زیادی هم انجام داده است تا با تشدید سرکوب، جلوی فضای انفجاری جامعه و تبدیل‌شدن آن به یک حرکت بالفعل را بگیرد.
در این مورد، چه توضیحی درباره اقداماتی دارید که رژیم برای جلوگیری از این انفجار انجام داده است؟
ما بارها گفته‌ایم که مشکلاتی را که با اعدام و سرکوب حل نمی‌کنند، نمی‌توان با این روش‌ها از بین برد. همه می‌دانند که وقتی بخواهید یک بحران را با سرکوب حل کنید، در واقع آن را بدتر می‌کنید و بحران گسترش پیدا می‌کند.
به هر حال، سرکوب هیزم آتش خواهد شد.
آیا رژیم این را نمی‌داند؟ اتفاقاً دقیقاً می‌داند. خودشان هم گاهی درباره اعدام‌ها صحبت می‌کنند و می‌دانند که این اقدامات چه پیامدهایی دارد؛ اما چاره دیگری برای خودشان نمی‌بینند و گزینه بهتری ندارند.
مثل این است که بخواهید با خودکار بنویسید، اما اگر خودکار دیگری نداشته باشید، مجبورید با همان خودکار بنویسید. وقتی راه‌حل دیگری ندارند، به همین روش متوسل می‌شوند.
هدفشان هم روشن است: می‌خواهند جامعه را عقب برانند و از حرکت بازدارند؛ اما این تلاش برای عقب‌راندن جامعه می‌تواند با واکنشی متقابل روبه‌رو شود و در هم بشکند.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
