اینترنت ملی یک پروژه شکست خورده

۱۴۰۰/۵/۲۱

اینترنت ملی یک پروژه شکست خورده ـ ۲۱مرداد۱۴۰۰


روز ۵مرداد ۱۴۰۰ مجلس رژیم تصویب کرد که طرح موسوم به «صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی» مشمول اصل ۸۵ قانون اساسی شده و در یک کمیسیون ویژه! به‌طور محرمانه بررسی و پس از تصویب برای نهایی شدن به شورای نگهبان ارسال می‌شود، یعنی که؛


فیلترینگ اینترنت هم مانند تمامی طرح‌ها و لوایح کلیدی مهم دیگر، از قبیل برجام و قیمت بنزین و مانند آن، بدون تصویب همین مجلس فرمایشی، و توسط مقامات «بالادستی»! تصویب و اجرایی خواهد شد.


همان‌طور که توضیح داده شد، پیش از این هم موارد مهم دیگری به همین شکل و با کنار گذاشتن همین مجلس دست‌ساز و فرمایشی و حتی بدون رعایت ساز و کارهای به‌اصطلاح قانونی دیکتاتوری ولایت فقیه و بر اساس موادی! که برای روز مبادا در قانون اساسی ارتجاع گنجانده‌شده‌اند، تصویب شده‌اند مانند برجام یا حتی برخی سال‌ها لایحه بودجه، یا گران کردن بنزین


به‌عنوان مقدمه باید گفت آخوندها می‌خواهند با فیلتر کردن اینترنت (گوگل و حتی سایر نرم‌افزارهای معتبر جهانی و خبررسانها و شبکه‌های اجتماعی با تمامی موتورهای جستجوگر و...) برای خودشان یک شبکه اینترنتی ویژه درست کند!


تا هر چه را که خودشان خواستند در اختیار کاربران بگذارند و هر چه را که نخواستند، اساساً وارد فضای مجازی نکنند!


این‌کار را پیش‌تر حداقل روسیه و چین انجام داده‌اند گرچه که به هر‌حال موفق به قطع کامل تماس مردم خودشان با جهان خارج نشده‌اند.


پیشینه اجرایی اینترنت ملی


رژیم از سال۱۳۸۴ و بعداً در سند برنامه پنجم توسعه و تحت عنوان ایجاد «شبکه ملی اطلاعات» اقدام به ایجاد چنین ساختار عظیمی کرده است.


ایده شبکه اینترنت ملی اولین بار در سال۱۳۸۴ مطرح و در اسفند همان سال در هیات دولت احمدی‌نژاد به تصویب رسید.


سال ۱۳۸۵ مبلغ ده میلیارد تومان بودجه برای این طرح در کمیسیون صنایع و معادن تصویب شد ولی مجلس هیچ اعتباری به آن اختصاص نداد. این طرح در تمامی سال‌های بعد بین دولت و مجلس و دیگر نهادها رفت و برگشت داشت تا سرانجام در سند چشم‌انداز بیست ساله در سال۱۳۸۹ زیر عنوان شبکه ملی اینترنت (شبکه ملی اطلاعات) مطرح و در سند برنامه پنجم توسعه (مواد ۴۶ و ۴۹ از فصل چهارم) ثبت شد.


الزامات این کار چیست؟


الزامات شبکه ملی اطلاعات آن‌گونه که در اسناد فوق‌الذکر آمده و به تصویب شورای عالی فضای مجازی رژیم رسیده، به این شرح است؛


شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت به همراه سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها و مراکز داده‌ها، در داخل کشور، که به‌هیچ‌وجه از خارج کشور مسیریابی نشود و دارای الزامات زیر باشد؛




  1. شبکه‌ای متشکل از زیرساخت‌های ارتباطی با مدیریت مستقل کاملاً داخلی

  2. شبکه‌ای کاملاً مستقل و حفاظت‌شده نسبت به اینترنت بین‌المللی (با امکان تعامل مدیریت شده با آن)

  3. شبکه‌ای با امکان عرضه انواع محتوا و خدمات ارتباطی سراسری با کیفیت بالا

  4. شبکه‌ای با امکان عرضه انواع خدمات امن اعم از رمزنگاری و امضای دیجیتال به کاربران

  5. شبکه‌ای با قابلیت برقراری ارتباطات امن و پایدار میان دستگاهها و مراکز حیاتی کشور

  6. شبکه‌ای پرظرفیت، پهن‌باند و با تعرفه رقابتی مناسب.


الزامات به زبان ساده


برای درک ساده‌تر باید گفت رژیم برای انجام این‌کار باید:


اولا یک منظومه اینترنتی عظیم و بسیار کارآمد با ظرفیتی بسیار بالا که پاسخگوی مراجعه همزمان ۷۰تا ۱۰۰میلیون کاربر باشد، طراحی و راه‌اندازی کند.


ثانیا باید همزمان با یک «فایروال» بسیار بزرگ تمامی سامانه‌ها و فضا و دستگاه اینترنتی موجود را از دسترس کاربران خارج کرده و بسیاری دیگر را کند و غیرقابل استفاده کند.


به همین علت در گام ا ول باید همزمان یک مجموعه بسیار کلان چندوجهی شامل اجزای به‌هم پیوسته‌ای ساخت و راه‌اندازی کرد که شامل اجزای زیر باشد؛


یکم) سرورها، شبکه‌های ارتباطی، گیت‌وی‌ها و دیگر زیرساخت‌های پایه


دوم) شبکه‌های اجتماعی عظیمی در حد همین اینستاگرام و واتس‌آپ یا پیام‌رسانهای عظیمی مانند تلگرام و... که ظرفیت سرویس دهی به ۴۰ـ ۵۰ و حتی ۱۰۰میلیون کاربر در لحظه را داشته باشند.


سوم) طراحی و ایجاد موتورهای جستجوگر پیشرفته‌ای که بتوانند در لحظه توان فنی پاسخگویی به سؤال‌های چند ده میلیون جستجوگر باشند.


چهارم) ایجاد یک دستگاه فنی ـ اداری کارآمد که سرویس‌دهی این مجموعه را در تمامی ۲۴ساعت در ۳۶۵روز سال بدون وقفه انجام دهد.


پنجم) ایجاد چندین «کلان مجموعه فرهنگی» که به تولید محتوای دقیق و کارآمد در تمامی رشته‌های علم و فلسفه و هنر و... بپردازند و پاسخگوی پرسش‌های محتوایی میلیون‌ها کاربر باشند.


رژیم تاکنون در این زمینه چه کرده؟


روز ۱۹مرداد ۹۵ ابوالحسن فیروزآبادی دبیر شورای عالی فضای مجازی گفت: راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات در دو فاز اجرایی خواهد شد،


اما در کمال شگفتی ۱۸روز بعد یعنی روز ۷شهریور ۱۳۹۵ نصراله جهانگرد معاون وزیر ارتباطات و فناوری ارتباطات اعلام کرد فاز اول شبکه ملی اطلاعات یا همان اینترنت ملی افتتاح شد!


نکته مهمی که در آن خبر به چشم می‌خورد این بود که؛


در این شبکه، هویت همه کاربران ایرانی مشخص است!


نکته مهم بعدی این بود که جهانگرد گفت در سه سال گذشته برای این پروژه ۲۰هزار میلیارد تومان هزینه شده است.


روز ۲۰دی ۱۳۹۷ و به‌دنبال بروز قیام‌هایی در ایران، رژیم ارتباط اینترنتی ایران با دنیای خارج را قطع کرد. نت بلاکس اعلام کرد در عرض ۴۰ساعت دسترسی ۹۵درصد ایرانیان به اینترنت جهانی مسدود شد (یورونیوز۱۲ ژانویه ۲۰۱۹).


در آن نقطه بود که روشن شد طرح اینترنت ملی تنها کارآیی‌ای که تا اینجا داشته، قطع ارتباط ایران با جهان خارج است و متقابلا هیچ توانایی (یا شاید هم هیچ نیتی) برای برقراری ارتباط امن داخلی ندارد!


ناکارآمدی و خسارت پیام‌رسانهای داخلی


اینترنت ملی آخوندها یا به‌قول خودشان «اینترنت حلال»! البته اگر برای مردم جز قطع شدن اینترنت و از دست رفتن کسب و کار حاصلی نداشت، اما برای آخوندها و عواملشان کلی «نان» داشت!


سایت شورای انجمنهای علمی ایران روز ۱۶شهریور ۹۹ نوشت:


«مرحله دوم حمایت از پیام‌رسانهای داخلی به سرانجام رسید. نایب‌رئیس هیأت‌مدیره شرکت زیرساخت از راه‌اندازی مرکز داده اختصاصی برای حمایت از پیام‌رسانهای بومی خبر داد. به‌گفته سجاد بنابی برای این مرکز داده داخلی ۴۰۰ میلیارد تومان هزینه شده و بر این اساس، ۵۰۰ سرور در اختیار پیام‌رسانها قرار گرفته است»! ۴۰۰میلیارد تومان معادل ۱۰۰میلیون دلار با ارز دولتی ۴۲۰۰تومانی است»!


این در حالی بود که به‌گفته نایب‌رئیس فراکسیون مستقلین ولایی مجلس ارتجاع (غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی) کاربران کانال‌های پیام‌رسانهای داخلی حتی ۵میلیون کاربر را هم نمی‌توانند پشتیبانی کنند!


حداقل در یک مورد ۹هزار قلم کسب و کار خرد اینترنتی در تلگرام دچار اخلال شدند و از آن طرف بیشتر از ۳۰میلیون ایرانی با فیلترشکن به تلگرام مسدود شده بازگشتند!


با این توصیفات اکنون روشن می‌شود رژیم با تمام هزینه‌هایی که متحمل شده، از فیلترینگ اینترنت، حاصل چندانی نبرده و بدون کمک برخی کشورها مانند چین و روسیه اساساً قادر به پیشبرد این طرح نیست، در حالی‌که واقعیت‌های موجود نشان می‌دهند حداقل تا این لحظه رژیم چنین کمکهایی دریافت نکرده است.


نکته پایانی


میزان سرمایه‌یی که رژیم هزینه ایجاد اینترنت حکومتی با به‌قول خودش اینترنت حلال یا ملی کرده است، دقیقاً مشخص نیست و فقط برخی اعداد و ارقام مانند آنچه که در همین گزارش به آنها اشاره شد، آشکار شده‌اند،


اما نکته مهم این است که با تمامی هزینه‌های آشکار و پنهانی که رژیم برای این کار اختصاص داده است، با اینترنت ماهواره‌ای تمامی سرمایه‌گذاریهایش «دود هوا» می‌شود و یک‌بار دیگر یک کلان سیاست رژیم برای سرکوب و سانسور با وجود تمامی هزینه‌هایی که بر دوش ملت تحمیل کرده است، شکست می‌خورد.



مطالب مرتبط


مهم‌ترین اخبار ایران و جهان در ۶۰ثانیه – پنجشنبه ۲۱مرداد ۱۴۰۰

مجلس ارتجاع صحنه جدال بر سر طرح محدود کردن اینترنت در وحشت از پیامدهای آن
لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmailPinterest

خبرهای مرتبط