اجلاس جهانی ایران آزاد۱۴۰۴ – ایتالیا ـ شارل میشل
۱۴۰۴/۵/۹
شارل میشل سیاستمدار برجسته بلژیکی تحصیلات خود را در رشته حقوق در بروکسل گذراند و در اواخر سال ۱۹۹۰ در همان شهر به شغل وکالت مشغول شد. او نخستین بار در سال ۱۹۹۹ در سن ۲۳ سالگی نماینده پارلمان فدرال شد. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ وزیر همکاری توسعه بود. سپس در سال ۲۰۱۴ در سن ۳۸ سالگی بهعنوان جوانترین نخستوزیر تاریخ بلژیک تبدیل شد و تا سال ۲۰۱۹ در این سمت بود.
در سال ۲۰۱۹ رهبران اتحادیه اروپا شارل میشل را بهعنوان رئیس شورای اروپا انتخاب کردند. او در سال ۲۰۲۲ بار دیگر به این سمت انتخاب شد و تا ۲۰۲۴ رئیس شورای اروپا بود.
شارل میشل- رئیس شورای اروپا ۲۰۱۹-۲۰۲۴، نخستوزیر بلژیک ۲۰۱۴-۲۰۱۹
همگی دیدید که من چقدر بیصبرانه منتظر شروع سخنرانی بودم. خانم مریم رجوی عزیز، پرزیدنت گرامی، دوستان ایران آزاد، مبارزان گرامی مقاومت، شجاعت، پایداری و انرژی شما الهامبخش همه ماست.
دهههاست که شما تحت دو رژیم زندگی کردید که بر پایه بیعدالتی، ترور و خشونت بنا شدهاند و حقوق اساسی شما، حق صحبت آزادانه، حق انتخاب رهبرانتان به طور آزادانه و حق انتخاب سرنوشتتان به طور سیستماتیک از شما سلب شده است.
این خشونت بیوقفه و سبعیت بیوقفه، مشعل مقاومت را نه تنها خاموش نکرده، بلکه برعکس، روحیه مقاومت گسترش پیدا کرده و قویتر شده است. از خیابانهای تهران تا روستاهای سراسر کشور، از اشرف سه تا هر گوشه جهان، یک صدای قوی، صدای شما بارها و بارها حاضر نمیشود که ساکت شود.
زنان ایران که شجاعانه... دانشجویان که برای آزادی میخواندند و با سانسور مقابله میکردند... کانونهای شورشی و خانوادههای بیشماری که درد میکشند ولی هیچگاه تسلیم نمیشوند. شما خطر را میدانید که حتی در برابر ترور و سبعیت همچنان رو به جلو حرکت میکنید و صدایتان را بلند میکنید، چون میدانید که سکوت فقط به سود جنایتکاران است.
دوستان ایرانی عزیز من، مقاومت شما شکستناپذیر است و امروز دیکتاتوری آخوندی شاید از هر زمان دیگری ضعیفتر شده است. این دیکتاتوری وحشت دارد. میتواند فکر کند که مثلاً شما سازمانیافته نیستید، این را بگوید یا بگوید که شما بقیه را نمایندگی نمیکنید، میتواند بگوید که شما یک آلترناتیو معتبر نیستید، ولی این که مستمراً شما را هدف قرار میدهد و شما را سرکوب میکند، اتفاقاً نشان میدهد که بر خلاف آن، شما سازمانیافته هستید، از اعتبار برخوردارید و قویاً مردم ایران و آرزوها و آینده آنها را نمایندگی میکنید.
دوستان عزیز من، رژیمی که میخواهد همه کلمات، همه اقدامات و همه افکار را کنترل کند، نمیتواند تا ابد ادامه پیدا کند. ترس آنها نمایان شده و زمانشان به پایان نزدیک میشود. به همین دلیل است که بیش از پیش خشنتر، تجاوزگرتر و خطرناکتر شدهاند و آمادهاند هر کاری بکنند تا قدرتشان را ادامه دهند.
نقض حقوق بشر افزایش پیدا کرده است. تعداد اعدامها به اوجهای جدیدی میرسد. همین ماه قبل، ۸۱ زندانی اعدام شدند. رسانههای حکومتی خواهان نظارت هستند و هشدارهای سبعانهای میدهند، و اینها نگرانی تکرار تابستان ۶۷ را به وجود آورده است. هیچگاه نباید قتلعام ۳۰ هزار زندانی سیاسی سال ۶۷ را فراموش کنیم که بیش از ۹۰ درصدشان از مجاهدین بودند. خانمها و آقایان، دیکتاتوری همچنین سبعیتش را فراتر از مرزهایش گسترش میدهد و صادر میکند.
این دیکتاتورها هرج و مرج را به مدت چندین دهه صادر کردند. تروریستها را در جاهای مختلف، در لبنان، سوریه و جاهای مختلف، تسلیح کردند و خشونت را ترویج دادند. پروژههای موشکی و بالستیک آنها برای این توسعه پیدا میکند که بتوانند بیشتر باجگیری کنند، بیشتر تهدید کنند و تلاش کنند که دیدگاه خودشان را بر جهان اعمال کنند؛ دیدگاه سیاهشان را با میلیاردها دلار که برای جاهطلبیهای هستهای و داشتن حق کشتن بقیه با مصونیت کامل به هدر میدهند. مردم ایران هر روز مبارزه میکنند و رنج میکشند تا بتوانند به موارد اولیهشان از آب، برق و نان پاسخ دهند، ولی این رقابت تسلیحاتی رژیم را میشود به یمن شما پایان داد، چون بیش از ۲۰ سال پیش شما با شجاعت برنامه مخفیانه ساختن این زرادخانه اتمی را افشا کردید و این باید کاملاً برچیده شود. این برنامه قابل مذاکره نیست و باید به پایان برسد. همین و بس.
خانمها و آقایان من، وقتی که نخستوزیر بلژیک بودم و رئیس شورای اروپا، دیدم که چطور دیکتاتوری از ابزار مختلف برای باجگیری و برای فشار آوردن بر کشورهای اروپایی و دولتهایشان استفاده میکند: تاکتیک گروگانگیری، حملات سایبری گسترده، کمپینهای اطلاعات دروغ و اقدامات تروریستی در کشورهای اروپایی. اینها تلاشهایی است برای جلوگیری و ترساندن کشورهای اروپایی که بتوانند با قدرت علیه منافع این دیکتاتوری عمل کنند. بگذارید به روشنی بگوییم، ما نمیتوانیم مرعوب شویم.
بگذارید به روشنی بگوییم، از ما باج نخواهند گرفت و دیگر فریب نخواهیم خورد. من درسهای خودم را یاد گرفتم؛ اگر همان اشتباهات را تکرار کنیم، همان نتیجه را میگیریم.
درس اول: نباید با تجاوزگر مماشات کرد، چون سیاست مماشات هیچگاه کارایی نداشته و کارایی نخواهد داشت.
درس شماره ۲: سکوت نکنید. با سکوتتان، جنایتکاران را تقویت میکنید. سکوت به معنی همدستی است. صداهای مشترک ما میتواند یک تغییردهنده عمده باشد و چنین خواهد بود. و حالا
درس سوم: یک آلترناتیو وجود دارد، یک آلترناتیو دموکراتیک، تنها آلترناتیو. راهحل سوم. باید این را به رسمیت شناخت: مقاومت سازمانیافته مردم ایران. بحث بر سر مماشات نیست، بحث بر سر جنگ خارجی نیست، بلکه بحث بر سر حمایت از مردم ایران است تا بتوانند سرنوشت خودشان را به دست بگیرند و این که روشن کنیم که فقط این مردم ایران هستند که با دستان خودشان، با قلبهای خودشان، یک ایران آزاد و دموکراتیک و صلحآمیز را خواهند ساخت.
خانم رئیسجمهور، دوستان عزیز، ایران به یک زندان بزرگ برای زنان تبدیل شده، چون برای آخوندها یک زن بودن جنایت است.
زنان با تبعیض خیلی گسترده مواجهند، ولی آنها هستند که بلندتر... آخوندها سعی میکنند زنان را پشت زندان بگذارند، پشت میلههای زندان قرار دهند، ولی اکنون باید گفت که زنان نیروی تغییر و نیروی پیشرفت در ایران هستند.
خانم پرزیدنت رجوی، شما الگویی هستید در هدایت این جنبش. من تقدیر میکنم از پایداری شما، از عزم جزمتان و همچنین از تیمها و اعضای این جنبش و اکنون میخواهم به طور خاص به اراده فوقالعاده ساکنان اشرف ۳ اشاره کنم.
دیدگاه شما برای یک ایران آزاد و دموکراتیک، یک وعده است، یک نور امید است، یک قرارداد است، چون این تنها نقشه مسیر است برای عبور از استبداد به دموکراسی. و برنامه ۱۰ مادهای شما یک دیدگاه برای یک جمهوری دموکراتیک است؛ جایی که مردم بتوانند رهبران خودشان را انتخاب کنند، مبتنی بر جدایی دین و دولت، با آزادی عقیده و برابری همه دختران و پسران، جایی که همه دختران و پسران بتوانند فرصتهای برابر داشته باشند. عدالت و حاکمیت قانون تضمین شده و یک ایران غیراتمی که با همسایگانش در صلح زندگی میکند و با بقیه جهان.
در پایان، خانم پرزیدنت، دوستان عزیز، در ماههای اخیر من این افتخار را داشتم که دیدار کنم و صحبت کنم با برخی از شما و شما دردهای خودتان را با من به اشتراک گذاشتید. شما دردهایتان را به من گفتید و خاطراتتان را از دوران کودکی، از زندانها و به خصوص داستان این زن زندانی را به یاد دارم که شش سالش بوده و با مادرش در زندان و به ما گفت از ترسش از سبعیت آن بازجویان و نگهبانان علیه زندانیان. من هم یک دختر شش ساله دارم. این جهانی نیست که برای او میخواهم و برای هیچ کودک دیگری چنین جهانی نمیخواهم.
بیایید از خودمان بپرسیم درست چیست؟ چه چیزی عادلانه است؟ یک ایران آزاد درست و عادلانه است. بیایید کرامت انسانی را انتخاب کنیم. بیایید عدالت و انسانیت را انتخاب کنیم. بیایید در طرف درست تاریخ باشیم. شما تنها نیستید. بیایید یک ایران آزاد را انتخاب کنیم.
متشکرم.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
