کنفرانس در پارلمان ایتالیا -شارل میشل - ۸مرداد ۱۴۰۴
۱۴۰۴/۵/۱۰
شارل میشل رئیس شورای اروپا تا ۲۰۲۴ - نخستوزیر بلژیک تا ۲۰۱۹
دیکتاتوری آخوندی اکنون ضعیفتر از هر زمان دیگری است
و چون ضعیفتر است خطرناکتر نیز شده است
سال۱۹۸۸ شاهد قتلعام ۳۰هزار زندانی سیاسی بودیم
که نزدیک به ۹۰درصد آنها وابسته به سازمان مجاهدین خلق بودند
من حداقل سه درس مهم از گذشته درباره ایران آموختهام:
یک، سیاست مماشات کارآیی ندارد دو، سکوت بهمعنای همدستی است
و درس سوم که آنها سعی میکنند انکار کنند و کوچک جلوه دهند این است
یک جایگزین دموکراتیک وجود دارد
عملیات نظامی خارجی به راهحل درست منجر نخواهد شد
یک مسیر سوم وجود دارد. تنها راهی که توسط اپوزیسیون ترویج میشود
اراده و قدرت مردم ایران و مقاومت ایران و یگانهای آن در داخل کشور
بهترین سرمایه برای تغییر نظام به سوی آیندهای بهتر هستند
میخواهم پایداری، عزم و شجاعت اعضای این سازمان
و بهویژه ساکنان اشرف۳ و مقاومت چشمگیرشان را ستایش کنم
طرح ده مادهای شما خانم رجوی یک برنامه قدرتمند برای طراحی یک ایران جدید است
این طرح یک نقشه راه از دیکتاتوری به دموکراسی است
شارل میشل رئیس شورای اروپا ۲۰۲۴-۲۰۱۹، نخستوزیر بلژیک ۲۰۱۹-۲۰۱۴
خانم مریم رجوی، اعضای محترم پارلمان ایتالیا. بسیار خوشوقتم که امروز در کنار شما،، دوستان عزیز ایران آزاد هستم.
امروز ایران را در لحظهای استثنایی ملاقات میکنیم زیرا واقعاً دیکتاتوری آخوندها احتمالاً ضعیفتر از هر زمان دیگری است. و چون ضعیفتر شده، خطرناکتر و بیرحمتر میشود.
فقط در ماه گذشته، ۸۱زندانی اعدام شدند. این رقم ۱۳۰درصد بیشتر از ماه ژوئن است. و این فقط یک آمار بیرحمانه نیست، چون پشت هر عدد، یک زندگی، ناعادلانه گرفته شده و یک خانواده و یک جامعه از هم پاشیده وجود دارد. رژیم از مجازات اعدام بهعنوان یک ابزار برای سرکوب تمام اشکال مخالفت استفاده میکند. اخیراً رسانههای حکومتی به اعدامهای سال۱۹۸۸ اشاره کردهاند، بهنقل از آنها، نقلقولی نیشدار، «یک تجربه موفق برای حفظ قدرت».
سال ۱۹۸۸ شاهد قتلعام ۳۰هزار زندانی سیاسی بود که نزدیک به ۹۰درصد آنها وابسته به سازمان مجاهدین خلق بودند. این لفاظی رژیم هشدار بسیار جدیای است که نمیتوانیم و نمیخواهیم دستکم بگیریم، چون هر کس سزاوار آزادی، احترام و کرامت انسانی است، همیشه و در همهجا، از جمله در ایران.
خانمها و آقایان، شما بهخوبی میدانید و ما نیز بهخوبی میدانیم که این دیکتاتوری آخوندها قبل از هر چیز تهدیدی روزانه برای مردم ایران است. بیرحمی آن علیه زنان، علیه دانشجویان، علیه همه کسانی که رویای آزادی را در سر دارند، هیچ حد و مرزی ندارد. و در کنار این، منبع اصلی خشونت و بیثباتی در منطقه و فراتر از آن است. دهههاست که این دیکتاتوری نفرت و تروریسم را صادر کرده است.
رژیم از گروههای نیابتی خارج از ایران، در غزه، سوریه، لبنان، عراق و سراسر جهان حمایت کرده و میلیاردها دلار توسط رژیم صرف و هدر شده تا زرادخانه هستهیی و موشکهای بالستیک خود را بسازد و اشتباه نکنیم، سلاح هستهیی یک ابزار وحشتناک برای باجگیری و تهدید بیشتر است تا دیدگاه جنونآمیز خود را به جهان تحمیل کند.
در همان زمان، ایرانیان همچنان از فقر رنج میبرند، از ابتداییترین حقوق خود محروم هستند و هر روز برای دسترسی به آب و برق کافی تلاش میکنند. خانمها و آقایان، من در سمتهای قبلی خود نیز شاهد بودم که این دیکتاتوری آخوندها چگونه با گروگانگیری بهعنوان یک تاکتیک تکراری و با انجام اعمال تروریستی در خاک اروپا، به دولتها و کشورهای اروپایی فشار آورده و باجخواهی کرده است.
حملات سایبری گسترده نیز بهطور منظم برای بیثباتسازی و اعمال فشار بیشتر بر کشورهای اروپایی و دولتها استفاده میشود. و همانطور که روشن است، ما نباید مرعوب شویم. باید هوشیار باشیم و مهمتر از آن، باید فروتن باشیم و از درسهای گذشته بیاموزیم.
من، حداقل سه درس مهم آموختهام: یک، سیاست مماشات کارآیی ندارد. دو، سکوت بهمعنای همدستی است. و سه، یک جایگزین دموکراتیک وجود دارد.
سیاست مماشات کارآیی ندارد. ما تلاش کردیم، حتی در اروپا، با این رژیم تعامل کنیم، از جمله، به یاد بیاورید، از طریق برجام؛ ما تلاش کردیم کانالهای گفتگو را باز کنیم.
ما تلاش کردیم چون فکر میکردیم میتوان رفتار این رژیم را تغییر داد. اما آنها از حسننیت سوءاستفاده کردند.
آنها از صداقت سوءاستفاده کردند. امروز همه میتوانیم ماهیت واقعی این رژیم را ببینیم: احترام صفر به کرامت انسانی و حقوق بنیادین و حداکثر سرکوب در داخل ایران و خارج از کشور.
درس دوم من در این زمینه، چون میدانیم و میبینیم ماهیت واقعی این رژیم چیست، این است که سکوت همدستی است. چرا؟ چون سکوت ما ضعف ما میشود و قدرت رژیم را تقویت میکند.
به همین دلیل باید صدایمان را بلند کنیم، چون وظیفه طبیعی ما بهعنوان یک انسان این است که در کنار کسانی باشیم که شجاعت و عزم خود را برای تغییر وضعیت موجود و ارائه آیندهای امیدوارکنندهتر برای کشور و مردمش نشان میدهند.
و درس سومی نیز وجود دارد که آنها سعی میکنند انکار کنند، سعی میکنند کوچک جلوه دهند. درس سوم این است که یک جایگزین دموکراتیک وجود دارد.آنها مخالفت و مقاومت سازمانیافته را میشناسند و امروز دیگر هیچکس نمیتواند به بهبود خودجوش و ارزشمند توسط رژیم باور داشته باشد؛ این هرگز اتفاق نخواهد افتاد.
به همین ترتیب، من کاملاً با آنچه گفته شد موافقم: عملیات نظامی خارجی به راهحل درست منجر نخواهد شد. نمونههای فراوانی وجود دارد. در واقع یک مسیر سوم وجود دارد.
میتوانم بگویم تنها راه، تنها مسیر، تنها راهی که توسط اپوزیسیون شناختهشده ترویج میشود، اراده و قدرت مردم ایران و مقاومت ایران و یگانهای آن در داخل کشور است. اینها بهترین سرمایه برای تغییر نظام به سوی آیندهای بهتر هستند. چون در واقع بسیار ساده است:
آینده ایران در دست مردم آن است. این راه درست است. این تنها راه است: تغییر رژیم به دست مردم ایران و مقاومت سازمانیافته.
خانم رجوی عزیز، میخواهم از این فرصت بار دیگر استفاده کنم تا رهبری شخصی شما را تحسین کنم، پایداری و عزم شما را بستایم. شما امروز بسیار شفاف و قدرتمند عمل کردهاید.
همچنین میخواهم پایداری، عزم و شجاعت تیمهایتان، اعضای این سازمان و بهویژه مردم اشرف۳ و مقاومت چشمگیرشان را ستایش کنم.
خانم رجوی، خانمها و آقایان، طرح ده مادهای شما یک برنامه قدرتمند برای طراحی یک ایران جدید است. این طرح در واقع یک نقشه راه از دیکتاتوری به دموکراسی است. زیرا رأی همگانی قویترین مشروعیت را برای قانون اساسی جدیدی فراهم میکند که آزادیهای بنیادین و اصول دموکراتیک را نهادینه خواهد کرد.
این طرح، برابری جنسیتی را تضمین میکند و به تمام اشکال تبعیض علیه زنان پایان میدهد.
سالهاست که شما برای توانمندسازی زنان تلاش کردهاید و با قدرت الگوی خود رهبری میکنید. این طرح جدایی دین و دولت را در نظر دارد و تضمین میکند که هیچ عقیدهای تحمیل نشود و تمام باورها محترم شمرده شوند. این طرح عدالت و فرصتهای برابر را ترویج میکند. آزادی بیان و آزادی بیان در اینترنت را تضمین میکند. این طرح ایران غیرهستهیی را که با همسایگان خود در صلح زندگی میکند و تجاوز و تروریسم را رد میکند، ترسیم میکند.
خانمها، آقایان، دوستان عزیز، در پایان باید گفت، تسلیم نمیتواند گزینهیی باشد. تسلیم هرگز نمیتواند گزینهیی باشد چون آیندهای دیگر ممکن است و سقوط رژیم میتواند نزدیکتر از آنچه برخی تصور کنند باشد، زیرا در واقع ابزارهای بیشتری در دست داریم. قدرت صدای جمعی ما میتواند صحنه را تغییر دهد.
در طول سالها، بسیاری از پارلمانهای جهان حمایت خود را نشان دادهاند، از جمله امروز، این پارلمان ایتالیا برای بار سوم. میدانم که اعضای پارلمان میتوانند و باید نقشی آیندهنگرانه و مؤثر داشته باشند، با گشودن درهایی برای یک الگوی جدید و متفاوت.
خانمها و آقایان، من باور دارم، ما با هم باور داریم به آزادیهای بنیادین، به مالکیت دموکراتیک و کرامت انسانی.
و همه ما میدانیم که هر تبعیضی فقط یک حمله فردی نیست؛ این همچنین یک حمله علیه همه ماست، علیه انسانیت ما.
مسیر تاریخ پر از فجایع، پر از لحظات دردناک و رویدادهای پر کشمکش و بیعدالتیها بوده است، اما مسیر تاریخ همچنین با زنان و مردان شجاع و قهرمانی مشخص شده که آینده جامعه خود، آینده کشورشان و حتی آینده انسانیت ما را تغییر دادهاند.
و امروز فقط یک پرسش وجود دارد: چه چیزی درست است؟ چه چیزی عادلانه است؟ و ایران آزاد پاسخ طبیعی است.
یک طرح وجود دارد. یک رهبری وجود دارد. یک سازمان ساختارمند وجود دارد. شجاعت بسیاری وجود دارد. زمان اکنون است. بیایید در سمت درست باشیم، در سمت ایران آزاد، در سمت عدالت، در سمت آزادی.
متشکرم.
