مشکلاتی که سامانه «نانینو» برای مردم و به‌خصوص نانوایان به‌وجود آورده

‌از سال ۱۴۰۱ دولت رئیسی جلاد «سامانه نانینو» یک پلتفرم هوشمند برای مدیریت و نظارت بر توزیع نان یارانه‌ای راه‌اندازی کرد.
ادعای رژیم این است که هدف اصلی این سامانه، جلوگیری از تخلفاتی مانند فروش آرد یارانه‌ای در بازار آزاد، کم‌فروشی، گران‌فروشی و توزیع ناعادلانه نان هست.
خاندوزی وزیر اقتصاد رئیسی جلاد در شهریورماه ۴۰۱ در این باره گفت: امروز می‌توانیم بگوییم چه فردی با کارت ملی از کدام نانوایی نان خریده است».
بگذریم که این حرف مورد تمسخر مردم قرار گرفت که پس چطور اختلاس ۹۰ هزار میلیارد تومانی را نمی‌بینید، چطور اختلاس نزدیک به ۳.۵ میلیارد دلاری چای دبش را نمی‌بینید، اما راه‌اندازی این سامانه هزاران میلیارد تومان هزینه برده است، حتی صحبت از ۲۵ همت می‌شود.
از برخی از نزدیکان خاندوزی وزیر پیشین اقتصاد رژیم عنوان شده که می‌گفتند، ما فرق آرد و گچ را نمی‌دانیم و معتقدیم هر چه کار بی‌ربط باشد موفق ترست!
البته نتیجه این موفقیت را امروز در بحران نان و بروز نابسامانی و هرج و مرج در این حوزه می‌بینیم. این کار یعنی راه‌اندازی سامانه نانینو، باعث به کما رفتن و به نوعی دفن و باعث دفن نانهای محلی شد.
بررسی دقیق این سامانه نشان می‌دهد که دهها مورد اشکال اساسی در آن وجود دارد:
این سامانه تصمیم‌گیری برای تخصیص سهمیه آرد را صرفاً در وزارت اقتصاد متمرکز کرد بدون این‌که به اصل تفاوتهای فردی در نانوایان -در نان -در وزن چانه – در زمان پخت – در الگوی پخت – در نژاد و قوم - و جغرافیای انسانی توجه داشته باشد.
کسر سهمیه نانوائیها در محلات مختلف بدون توجه به تفاوت پخت نان در مناطق بالاشهر و پایین شهر – فقیر و غنی- روستایی و شهری – گرمسیر یا سردسیر
تمرکز روی کمیت (شمارش نان مردم) به‌جای کیفیت بخشی به نان.
کسر خودسرانه سود شبانه نانوا از ۴۰% به حدود ۲۰%
اگر چند مشتری پشت سر هم کارت بکشند تخلف یعنی تراکنش نامتعارف به حساب می‌آید و آرد نانوا کسر می‌گردد.
این سامانه هر نوع تعطیلی را غیرمجاز می‌داند و ماه بعد آرد نانوا را کسر می‌کند حتی برای فوت پدر، مادر و.
این طرح آرد ماه‌های ۳۱ روزه را به نانوا نمی‌دهد ولی طلبکار نانوا می‌شود.
اگر مشتری با یک کارت بانکی در روز ۲ بار نان بخرد نانوا جریمه شده و ماه بعد از سهمیه‌اش کسر می‌گردد.
این سامانه نسبت به افزایش هزینه‌های جاری و پرسنل نانوایی که ۸۵% هزینه تولید نان را تشکیل می‌دهد بی‌تفاوت است و می‌خواهد از جیب نانوا به مشتری یارانه بدهد.
به‌عنوان نمونه حق بیمه که در سال ۴۰۳ برای هر کارگر یک میلیون و ۳۰۰هزار تومان بود الآن به پنج میلیون رسیده و اگر این مسأله در قیمت نان دیده نشود نانوا به سمت جمع‌آوری، تعدیل کارگر یا صنعتی شدن می‌رود.
این طرح دریافت پول از مشتری را ممنوع کرده و باعث بروز درگیری و حتی قتل نانوا در برخی نقاط شده است.
تراکنش کارت خوان نانینو در استانهای گرمسیر که تا ۱۲ شب کار می‌کنند مثل قشم و کیش، تخلف و رفتار غیرمتعارف محسوب شده و نهایتاً کسر سهمیه به‌دنبال دارد.
نانینو مانع تهیه نان برای رستورانها، دانشگاهها و کبابی‌ها شده و درآمدزائی نانوایی را به‌شدت کاهش داده است.
تزریق قطره چکانی آرد به نانواییها باعث سقوط سهمیه، بی‌ثباتی اقتصادی، کاهش درآمد، فرار نانوایان ماهر و بروز بحران در زمینه نان شده است.
قطع برق منجر به دور ریز خمیر یا نان شده و عدم تراکنش منجر به کسر سهمیه در ۲ ماه بعد می‌گردد.
نمایندگان نانینو در هیچ‌یک از جلسات کارگروه آرد و نان نیستند و پاسخگوی مشکلات نانوا نمی‌باشند
علی رغم انکار در تلویزیون اگر یک نانوا به یک مشتری بیش از ۲۵ عدد تافتون یا لواش یا ۸ عدد سنگگ و بربری یا تافتون سیستانی و کرمانی بدهد ۲ ماه بعد به بهانه عدم رعایت عرف منطقه! و تراکنش نامتعارف سهمیه‌اش کسر می‌شود.
اگر نانوا فوت کند و یک هفته مغازه‌اش تعطیل شود به جرم فروش آرد خارج از شبکه و عدم تراکنش، برای ماه بعد سهمیه‌اش صفر یا نصف می‌شود.
این طرح ادعای صرفه‌جویی در مصرف آرد دارد اما طبق گزارش سازمان غله تنها ۲ دهم درصد اختلاف مصرف آرد در اردیبهشت ۱۴۰۲ نسبت به ۱۴۰۱ رخ داده که نشان می‌دهد این طرح هیچ تضادی حل نکرده است.
بنابراین سامانه نانینو هیچ مشکلی را حل نکرده و فقط فضایی برای مافیای آرد در درون این رژیم ایجاد کرده تا مردم را بیشتر و بیشتر بچاپند.