زندان قزلحصار و بیرون آن، مقاومت در برابر اعدام
۱۴۰۴/۷/۲۳
گزارش مسعود پیرنیا
سلام به شما فرزان و سلام به همه بینندگان عزیز در هرکجا که هستین
همونطور که گفتین، بهدنبال گستردهترین موج اعدامهایی که رژیم راه انداخته، مخصوصاً در زندان قزلحصار کرج که اصلیترین مرکز اعدامهای جنایتکارنه رژیم هست، پریروز یعنی دوشنبه ۲۱ مهر وقتی که رژیم تعدادی از زندانیهای واحد ۲ زندان قزلحصار رو به سلولهای انفرادی برای اجرای حکم اعدام منتقل کرد، زندانیان واحد ۲ که بیشتر از ۱۵۰۰ نفر از اونها محکوم به اعدام هستند، شروع به تحصن کردن و غذای زندان رو پس فرستادن و با شروع این حرکت اعتراضی خواستار برگشتن هم بندیهای خودشون که برای اعدام به سلول انفرادی برده شده بودن شدن، این اعتصاب روزبعد یعنی ۲۲ مهر هم ادامه داشت و با وجودیکه مسئولان زندان با تهدید از نماینده زندانیان خواستند که اعتصاب شکسته بشه ولی زندانیان با قاطعیت واکنش نشون دادن و گفتن به اعتصاب ادامه میدن؛
اینم اضافه کنم که کرمالله عزیزی رئیس جنایتکار زندان قزلحصار هم، زندانیان را تهدید کرده بود که اگر اعتصابشان تموم نکنند، فروشگاه را میبندد و آشپزخانه راهم تعطیل میکند، اما حرفای این مزدور جانی با پاسخ قاطع زندانیان مواجه شد که: ببندید! بالاتر از سیاهی چه رنگی!
طبق گزارشها فقط تو ۲۲ روز اول ماه مهر امسال، ۱۷۸ زندانی اعدام شدهاند که متوسط روزی ۸ اعدام میشه، و از شروع سال ۱۴۰۴ تا امروز بیشتر از ۱۰۰۰ نفر حلقآویز شدن؛ توجه کنید ۱۰۰۰ فقط یک رقم و یک آمار نیست، هزاران خانوادهای رو در نظر بگیرید که با این وحشیگری رژیم داغدار شدن که خیلی از اونها تنها نان آور خونشون رو از دست دادند
در همین رابطه خانم مریم رجوی طی پیامی توجه جامعه بینالمللی رو به اعتصاب زندانیان و سرنوشت این ۱۵۰۰ زندانی زیر اعدام جلب کرد و از ملل متحد، کشورهای عضو شورای امنیت، اتحادیه اروپا و سازمانهای بینالمللی مدافع حقوقبشر، خواست که برای پایان دادن به این کابوس هولناک در ایران تحت حاکمیت آخوندهای جنایتکار اقدام فوری بکنند
اما خبر جالب توجه این بود که دیشب جمع بزرگی از خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام در مقابل زندان قزلحصار تجمع کردن و خواستار لغو حکم اعدام فرزندانشون شدن، این تجمع هم زمان با دومین روز اعتصاب غذای زندانیان زیر اعدام انجام شد
خب این بود گزارشی از، گوشهای از، شقاوتهای رژیم، و البته ایستادگی در داخل و بیرون زندانها.
