ژان پل سارتر ـ ساعت شنی

ژان پل سارتر در ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ در پاریس متولد شد. ژان پل سارتر تنها فرزند ژان باتیست سارتر، افسر نیروی دریایی و آن ماری شوایتزر بود. در ۱۵ ماهگی پدر خود را از دست داد و پدر بزرگش تا ۱۰ سالگی به مراقبت از تحصیل او می‌پرداخت.

در سن ۱۵ سالگی برای درمان اضطراری به پاریس رفت و برای همیشه در آنجا ماند. او در سال ۱۹۲۴ وارد مدرسه عادی شد و در سال ۱۹۲۹ از آنجا در رشته فلسفه فارغ‌التحصیل شد

سارتر در سال ۱۹۳۹ به ارتش فرانسه اعزام شد و در آنجا به عنوان متخصص هواشناسی خدمت کرد. وی در سال ۱۹۴۰ توسط نیروهای آلمانی اسیر شد و ۹ ماه از زندگی خود را به عنوان اسیر جنگی سپری کرد. با توجه به وضعیت غیرنظامی در سال ۱۹۴۱، او توانست در لیسه پاستور که خارج پاریس بود به تدریس مشغول شود.

سارتر همیشه نسبت به اقشار ضعیف و محروم از میراث فرهنگی، نگرانی‌های زیادی نشان میداد. با اینکه یک معلم بود، از کراوات زدن اجتناب می‌کرد، جایزهٔ نوبل ادبی را رد کرد و حتی بعد از مدتی، ادبیات را وسیله‌ای برای محکم‌کردن جای پای طبقهٔ ثروتمندان در جامعه دانست. سارتر در رمان‌ها و نمایشنامه‌ها پیام اخلاقی خود را برای جهانیان به ارمغان آورد. او پس از انتشار چند رمان، احساس کرد که با نمایشنامه بهتر می‌تواند صحبت کند، پس شروع به نوشتن نمایشنامه کرد.