کنفرانس در پارلمان ایتالیا- بحران ایران- راه حل دموکراتیک برای آینده- فابیو رامپلی
۱۴۰۵/۴/۲۶
فابیو رامپلی، نایب رئیس پارلمان ایتالیا: حمایت همهجانبه از خانم مریم رجوی و مقاومت ایران برای دستیابی به آزادی و دموکراسی
جامعه بینالمللی ملزم به اتخاذ مواضع قاطع در برابر نقض فاحش حقوق بشر و تروریسم رژیم ایران است
خوشآمد میگویم به همگی؛ هم به کسانی که پیشتر هم اینجا حضور داشتهاند و این نخستین بار نیست که برای بحث درباره ایران و آینده آن گرد هم میآییم. درود گرم خود را به میهمانان برجسته خارجی تقدیم میکنم که حضورشان مایه افتخار ماست: آقای «پاتریک کندی»؛ آقای «رودولف جولیانی»، دادستان سابق و شهردار پیشین نیویورک از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱ که همه ما او را میشناسیم. در ایتالیا عبارات زیادی درباره الگویی که رودولف جولیانی در دوران شهرداری خود در شهری پیچیده ای مانند نیویورک از خود بر جای گذاشت، بیان شده است؛ شهری که جرأت میکنم بگویم حتی از رم نیز پیچیدهتر است.
همچنین درود میفرستم به خانم مریم رجوی، رئیس شورای ملی مقاومت ایران؛ سناتورها «مارکو اسکوریا» و «جولیو تِرتزی»؛ و «مائورو بازوکی»، روزنامهنگار و مجری این مراسم. و البته به همه همکاران، نمایندگان و سناتورهایی که حضورشان در اینجا صرفاً تشریفاتی نیست؛ زیرا تمامی کسانی که همواره در این برنامهها — چه در این تالار و چه در میدان مقابل کاخ مونتهچیتوریو، یعنی مجلس نمایندگان و کاخ «مداما»، یعنی مجلس سنا — شرکت کردهاند، این کار را با تمام وجود، با باور قلبی و حتی با این امید و آرمان انجام دادهاند که سهمی در کاهش رنجهای مردم ایران در نبرد طولانی و ظاهراً بیپایانشان (که امیدواریم اینگونه نباشد) برای دستیابی به آزادی، صلح و دموکراسی ایفا کنند.
ضرورت صیانت از حقوق بشر و صلح در مواجهه با سرکوبگری رژیم ایران
کنفرانس امروز فرصتی است تا به موضوعات پیچیده و مبرمی بپردازیم؛ موضوعاتی چون شرایط سیاسی و اجتماعی کنونی رژیم ایران، نقشی که جامعه بینالمللی برای تسهیل ثبات در خاورمیانه ملزم به ایفاست، صیانت از حقوق بشر و چشمانداز مسیری واقعی به سوی صلح و دموکراسی برای مردم ایران.
مقدمه ضروری که باید آغازگر هر تحلیلی باشد این است که وقتی از ایران سخن میگوییم، از جامعهای کهن، با فرهنگ و از نظر جمعیتی جوان صحبت میکنیم؛ جامعهای که دهههاست تحت یک نظام و رژیمی زندگی میکند که آزادیهای اساسی آنان را سرکوب کرده و در نتیجه، توسعه و آینده خود این جامعه را به مخاطره انداخته است.
فضای سیاسی ایران در سالهای اخیر دستخوش تحولی عمیق شده است. شکلگیری اعتراضات گسترده و خشونتآمیز در رژیم ایران، آسیبپذیریهای ساختاری عمیق در ساختار قدرت را آشکار ساخت؛ بهویژه ناتوانی این سیستم در ارائه پاسخهای مناسب به وضعیت وخیم اقتصادی که با تورم افسارگسیخته، بهویژه در بخش کالاهای اساسی و مواد غذایی، همراه بوده است. علاوه بر این، پاسخ سرکوبگرانه نیروهای امنیتی در فروخواباندن تظاهرات بسیار بیرحمانه بوده است، که نشاندهنده هماهنگی و همبستگی — متأسفانه — میان پلیس، پاسداران و نیروهای مسلح آن کشور است؛ امری که پیامدهای ویرانگری برای شهروندان زن و مرد در پی داشته است، کسانی که هم هدف خشونتهای فیزیکی قرار گرفتهاند و هم آزادیهای اساسیشان سرکوب شده است.
قطعنامه قاطع پارلمان ایتالیا و تمدید مأموریت هیئت حقیقتیاب بینالمللی
پارلمان ایتالیا با قاطعیت و سرعت عمل واکنش نشان داد. کمیسیون سوم امور خارجه و همکاریهای بینالمللی مجلس نمایندگان در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۲ به اتفاق آرا قطعنامهای مشترک درباره حقوق بشر در ایران تصویب کرد که دولت را مکلف میسازد در سطوح دوجانبه و چندجانبه برای توقف احکام اعدام صادرشده علیه معترضان تلاش کند.
افزون بر این، به نشانه حمایت گسترده سیاسی بینالمللی از آرمانهای آزادیخواهانه مردم ایران، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد مأموریت هیئت حقیقتیاب مستقل بینالمللی را برای دو سال دیگر تمدید کرد تا اتهامات جدید مربوط به نقض فاحش حقوق بشر، بازداشتهای دستهجمعی، اعدامهای اعلامشده به عنوان ابزار ارعاب سیاسی، سوءاستفاده از شرایط شبهجنگی برای توجیه دادگاههای صحرایی و مصادره اموال، و همچنین تبعیض بر اساس جنسیت، قومیت، مذهب یا عقیده و دیدگاههای سیاسی را بهطور دقیق رصد و بررسی کند.
از منظر روابط بینالملل، رژیم ایران در سالهای اخیر در مسیرهایی گام برداشته که نه تنها به بیثباتی منطقهای، بلکه به بیثباتی جهانی دامن زده است. حمایت از گروههای مسلح غیردولتی در خاورمیانه و منطقه دریای سرخ — مشخصاً حوثیها — و اقداماتی که مانع از کشتیرانی آزاد در تنگه هرمز شدهاند، همگی در ایجاد بحرانی نقش داشتهاند که مسیرهای کلیدی انرژی و تجاریِ حیاتی برای اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار داده است.
درگیری دوازدهروزه میان رژیم ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵، احیای تحریمهای عدم اشاعه هستهای سازمان ملل در سپتامبر ۲۰۲۵، تفاهمنامه هفتههای اخیر با ایالات متحده و در پی آن، ازسرگیری خصومتها، همگی تکههای پازلی از یک سناریوی مدام در حال تغییر هستند که در آن، جامعه بینالمللی ملزم است با مواضعی متوازن، قاطع و سنجیده عمل کند.
تمدید تحریمهای اتحادیه اروپا علیه پاسداران و مهرههای سرکوبگر رژیم ایران
در نتایج آخرین نشست شورای اروپا در تاریخ ۱۸ و ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، این شورا بار دیگر بر یک اصل غیرقابل مذاکره تأکید کرد: به رژیم ایران هرگز اجازه داده نخواهد شد به سلاح هستهای دست یابد. پایبندی کامل و راستیآزماییشده به تعهدات پذیرفتهشده در چارچوب پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPt) از طریق همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی، همچنان شرطی اجتنابناپذیر برای هرگونه توافق و حلوفصل گستردهتر است.
ما خواستار تقویت چتر حمایتی از مدافعان حقوق بشر، زنان و اقلیتهای ایرانی هستیم؛ چه در داخل ایران از طریق نظارت مستمر بر پروندههای انفرادی، حمایت از فعالیت وکلا و محکومیت بهموقع اعدامها، و چه در خارج از کشور از طریق اتخاذ تدابیر پذیرش پناهندگان، مقابله با سرکوب فرامرزی و حمایت از ایرانیان خارج از کشور که در مسیر دفاع از حقوق شهروندی میکوشند.
ایتالیا از جامعه مدنی ایران و رژیم تحریمی اتحادیه اروپا علیه نقض شدید حقوق بشر حمایت میکند؛ تحریمهایی که در سال ۲۰۱۱ وضع شده و اکنون تا سال ۲۰۲۷ تمدید شده است و شامل صدها شخص و نهاد تعیینشده میشود؛ از جمله مسدود کردن داراییهای سپاه پاسداران و ممنوعیت در اختیار گذاشتن سایر منابع اقتصادی به آنها. لازم به یادآوری است که این ابزارها مردم ایران را هدف قرار ندادهاند، بلکه هدف آنها مسئولان سرکوب است و این نکتهای است که باید واقعاً مورد تأکید قرار گیرد: مقامات ارشد دستگاههای امنیتی و سرکوبگر، عاملان مستقیم خشونت علیه معترضان مسالمتآمیز، قضاتی که بدون دادرسی عادلانه حکم صادر میکنند و فرماندهان دخیل در عملیاتهای سرکوب فرامرزی که حتی به قلمرو کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز کشیده شده است.
با این حال، اقدامات تحریمی نباید مانع از دسترسی جمعیت غیرنظامی به کالاها و خدمات اساسی شود. پارلمان ایتالیا در این زمینه موضع کاملاً روشنی اتخاذ کرده است.
همکاران محترم، میهمانان ارجمند، تاریخ روابط میان اروپا، ایتالیا و ایران تاریخی دیرینه است؛ تاریخ تبادلات فرهنگی، علمی، انسانی و پیوندهای شگرف و متقابلی که بسیار پیش از رویدادهای دهههای اخیر شکل گرفته است. امروز ما با باوری استوار، بر قاطعیت خود در برابر سرکوبگران و همبستگی خود با مبارزان و کسانیکه مقاومت می کنند، تأکید میکنیم؛ با این آگاهی که ترسیم آینده ایران بر عهده خود ایرانیان است، اما جامعه بینالمللی باید اطمینان حاصل کند که این آینده در شرایطی سرشار از آزادی، امنیت و قوانین بینالمللی بنا خواهد شد.
سخنان من کمی به درازا کشید، اما این امر برای ادای احترام به همه شما و همچنین ارائه گزارشی از تلاشهای بزرگی که نهادهای ایتالیایی در این سالها در همبستگی با مردم ایران انجام دادهاند، لازم و ضروری بود. سپاسگزارم.
بیشتربدانیم:
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
