گسترش اعتراضات اجتماعی

گفتگو با بهمن عظیمی

این روزها شاهد تظاهرات گسترده اقشار مردم برای به دست آوردن حقوقشون هستیم.

ما در تهران در خیابانهای اطراف مجلس رژیم شاهد تظاهرات بستگان زندانیان زیر اعدام در قزلحصار با شعار نه به‌اعدام هستیم که با حمله وحوش خامنه‌ای برای متفرق کردن تظاهرکنندگان روبرو شدند.

یک روزنامه حکومتی دیگر هم با نگرانی از این که کار نارضایتیهای انباشته شده به «خیابان» کشیده شود، نوشت: «جامعه باور نمی‌کند این حکومت برای کشور کار می‌کند. این اشکال اصلی و گیر کار دولت است. اگر مقاومت در خیابان شروع شود، کار دولت سخت خواهد شد»

میخواهیم ببینیم حرف این مردم چیست و رژیم چه پاسخی برای این اقشار دارد؟

در پاسخ به سوال شما باید بگم که هم اکنون روزانه خیابان‌های شهرهای مختلف  ایران صحنه خروش اعتراضی اقشار مختلف جامعه علیه فقر، غارت و ستم رژیم آخوندی شده و این روند دائما رو به رشد هم هست و الان میشه قاطعانه گفت که این اعتراضات از ابعاد صنفی خارج شده و تمام بار سیاسی دارد.

کارگران محروم در شهرهای مختلف دست به اعتراض میزنند  که نمادی از خشم فروخورده کارگران علیه شرایط اسفبار معیشتی هست و  همزمان، اعتراض سراسری بازنشستگان مخابرات در ده‌ها شهر کشور برگزار میشه  و شعارهایی که فراتر از مطالبات صنفی، به عمق فساد و ناکارآمدی نظام می پردازه  و تمام ساختار فاسد آخوندی را نشانه میرود، فضا را  در جامعه پر کرده است