وقوع سیل در سالیان گذشته در ایران و آثار آن

یکی دیگر از خبرهای مهم دیگر این روزها خبر وقوع سیل در بسیاری از استانهای میهنمان است که باز هم متاسفانه بسیاری از هموطنانمان را با سیل و بی‌پناهی در مقابل آن مواجه کرده است.

در این قسمت از برنامه می‌خواهیم نگاهی داشته باشیم به سیل‌های سالیان گذشته در کشورمان و اینکه چطور با آنها برخورد شده و چه آثاری داشتند؟

روز پنجشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۴، در پی شکستن یک سد خاکی در جزیره قشم، سیلاب گسترده‌یی وارد روستای طولا شد که خسارات فراوانی برجا گذاشت و دست‌کم ۲۰نفر را مصدوم کرد. همزمان، در محور سیریک–جاسک، هنگام عبور یک کامیون، یک پل به‌طور کامل فرو ریخت و این محور ارتباطی را مختل کرد.

اعتراف رسانه‌های حکومتی به فرسودگی
کارشناسان و رسانه‌های رسمی حکومت آخوندی نیز ناگزیر علت اصلی گستردگی خسارات را «سیل‌بندهای نامناسب» و «بافت‌های فرسوده روستایی» عنوان کردند. معاون فرمانداری لامرد اعلام کرد که تنها در این منطقه، بیش از ۶۰۰ خانه به‌دلیل قرار گرفتن در بافت فرسوده دچار خسارت جدی شده‌اند.

 بشاگرد؛ قطع راه‌ها و خسارت هزاران میلیاردی
در بشاگرد، شدت سیلاب راه ارتباطی دهها روستا را قطع کرد و بنا بر گزارشها، حدود ۳هزار میلیارد تومان به جاده‌های این منطقه خسارت وارد شد؛ جاده‌هایی که سال‌هاست وعده نوسازی آنها در میان بودجه‌های دولتی معطل مانده است.

آمار جان‌باختگان سیل تا این لحظه به ۸نفر رسیده است؛ قربانیانی که در واقع جان خود را به‌دلیل لایروبی نشدن رودخانه‌ها و نبود دیواره‌های حفاظتی از دست داده‌اند. در استانهای خوزستان و فارس نیز فرسودگی تأسیسات آبرسانی باعث شد با نخستین هجوم سیلاب، شبکه توزیع آب در ۴۳۱ شهر و روستا از کار بیفتد؛ رخدادی که بیانگر فقدان حداقل آمادگی زیرساختی در برابر بحرانهای پیش‌بینی‌شده است.

در حالیکه مسئولان حکومتی بارندگی‌ها را «بی‌سابقه» توصیف می‌کنند، گزارشهای میدانی نشان می‌دهد الگوی توسعه نادرست و بی‌توجهی به دانش بومی در ساخت پل‌ها و سدها، مسیر طبیعی آب را مسدود کرده و سیلاب را به درون خانه‌های مردم کشانده است. آنچه امروز در جنوب کشور دیده می‌شود، نتیجه مستقیم سیاست‌های غارتگرانه آخوندهای حاکم است که زیرساخت‌های پوسیده را به عاملی برای تکرار مصیبت پس از هر باران تبدیل کرده‌اند.