بحران معیشت و گرسنگی

روز ششم آبان یک کارشناس اقتصادی رژیم سبد معیشت رو ۷۵ میلیون تومان در ماه اعلام کرده بود اما سه هفته بعد رسانه حکومتی بهار نیوز اون رو به ۵۸ میلیون تومان کاهش داد. میخواهیم ببینیم این رقم با وضعیت درآمدهای کارگران و حداقل بگیران وضعیت معیشت چطوره.

در حالی که حداقل دستمزد ماهانه ۱۲ میلیون تومان است. این شکاف عمیق به این معناست که با این حداقل حقوق، کارگر تنها می‌تواند حداکثر یک هفته خود و خانواده‌اش را تأمین کنه.

رژیم قول داده بود که در نیمسال دستمزدها رو متناسب با نرخ تورم ترمیم کنه اما وزارت کار رژیم در مهر امسال اعلام کرد این کار را نخواهد کرد.

بنا بر این شاهد سقوط قدرت خرید کارگران طی همین ۸ ماه گذشته هستیم

به این نمودار توجه کنید تا کمی از سقوط قدرت خرید کارگران رو ببینیم آماری که از رسانه‌های رژیم تنظیم شده است و تفاوت قیمت نان رو نشون میده.

سنگک آزادپز از ۱۰ هزار تومان به ۱۵ هزار تومان ۵۰ درصد افزایش رو نشون میده البته الآن بحث این هست که سال تموم نشده همین نان سنگک ۲۵ هزار تومان بشه.

سنگک یارانه‌ای از ۵ هزار تومان به ۷۶۰۰ تومان یعنی ۵۲ درصد افزایش.

نان بربری یارانه‌ای از ۲۵۰۰ تومان به ۵۳۵۰ تومان یعنی ۱۱۴ درصد افزایش

لواش یارانه‌ای از ۷۰۰ تومان به ۱۴۰۰ تومان یعنی ۱۰۰ درصد افزایش

نان تافتون یارانه‌ای از ۱۵۰۰ تومان به ۲۳۰۰ تومان یعنی ۶۷ درصد افزایش

تا همینجا می‌بینیم که قیمت نان از ۵۰ درصد تا ۱۱۴ درصد نسبت به سال گذشته گرانتر شده در حالی که دستمزدها در بهترین حالت ۴۰ درصد افزایش پیدا کرده.

حالا یک نگاهی هم به گرانی لبنیات بکنیم

قیمت شیر پرچرب یک لیتری از لیتری ۲۸ هزار تومان در ۴۰۳ به ۵۷۵۰۰ تومان در ۴۰۴ رسیده یعنی ۸۰درصد افزایش

قیمت ماست پرچرب ۹۰۰ گرمی از ۵۰هزار تومان در ۴۰۳ به ۹۲هزار تومان در ۴۰۴ افزایش یافته یعنی ۸۵درصد

و پنیر سفید ۴۰۰ گرمی از ۳۷ هزار‌و‌پانصد تومان به ۷۷هزار‌و‌پانصد تومان یعنی بالای ۹۰ درصد افزایش قیمت

البته این ارقام هر روز بالا و بالاتر میره به‌نحوی که روز ۱۹ آبان سایت حکومتی خبرآنلاین نوشت:

«قیمت ماست به‌زودی دو برابر می‌شود و مردم دیگر نان و ماست هم نمی‌توانند بخورند».

این کارشناس اقتصادی حکومتی هفته گذشته اعتراف کرد که در کشور ۴۰ درصد مردم به زیر خط فقر مطلق رفته‌اند یعنی ۳۶ میلیون نفر بر اساس آمار ۹۰ میلیون نفرهٔ مردم ایران و همین فرد از ۷ میلیون گرسنه خبر داد با این توضیح که: اگر تمام درآمدشان را صرف تهیه غذا بکنند باز هم به کالری کافی دست پیدا نمی‌کنند که به‌اصطلاح آنها را باید زیر خط گرسنگی حساب کرد. این هفت میلیون نفر دچار سو تغذیه و گرسنگی هستند.

اما چه کسانی مردم ایران را به گرسنگی و فقر کشانده‌اند؟ چند هفته است که در مجلس رژیم در میان جنگ گرگها از یک موردش پرده برداشته شده که ۹۵ میلیارد دلار ارز ناشی از محصولات صادراتی برنگشته. و روز ۲۴ آبان یک اقتصاددان حکومتی گفت:

چند ده میلیارد دلار ارز صادراتی بازنگشته و صاحبان آن ارزها نیز کاملاً شناخته‌شده‌اند. اما وقتی به واکنش مقام پولی کشور نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که علی‌رغم وجود مصوبه قانونی مبنی بر این‌که صددرصد ارزهای صادراتی باید به کشور بازگردند، اما دولت آن را به ۹۰ درصد کاهش داد. سپس، همان سطح را به ۶۰ درصد تقلیل داد! و جالب‌تر آن که برای همین ۶۰ درصد هم اعلام کرده هر صادر کننده‌ای که ارز خود را بازنگرداند، به ازای هر یورو حدود ۵۰۰ تومان جریمه می‌شود!

بله! یکطرف دهها میلیارد دلار غارت می‌کنه و حداکثر جریمه‌اش ۵۰۰ تا تک تومنیه! و یکطرف هم دهها میلیون زیر خط فقر که از جمله برای این‌که یک دکه امرار معاشش رو حفظ کنه زیر ضرب و شتم قرار می‌گیره و خودش رو میسوزونه. اینه که مردم ایران راه ایستادگی رو دیکتاتوری غارتگر حاکم انتخاب کرده‌اند.