تداوم اعتراضات کارگران در نقاط مختلف کشور؛ از سیزدهمین روز اعتصاب در معدن طلا تا پنجمین روز خروش راه آهن

اعتراضات

علیه ستم و سرکوب رژیم آخوندی

ایستادگی کارگران برابر بن‌بست معیشتی و تهدید به اخراج؛ روایت‌های تکان‌دهنده از سفره‌های خالی و فقر تحمیلی

موج اعتصابات صنفی کارگران در بخش‌های استراتژیک صنعتی و خدماتی کشور، با وجود بی‌توجهی مسئولان و تهدیدهای مدیریتی، همچنان رو به گسترش است. در حالی که کارگران معدن طلای زرشوران سیزدهمین روز ایستادگی خود را پشت سر می‌گذارند، کارکنان راه آهن و صنعت قند نیز با افشای شرایط فاجعه‌بار معیشتی، بر ادامه اعتصاب تا احقاق حقوق قانونی خود تأکید دارند.

چهارمین روز اعتراض کارگران شرکت قند خاورمیانه شوش به اخراج‌های بی‌مورد

در استان خوزستان، کارگران شرکت قند خاورمیانه شوش امروز ۳ دی ۱۴۰۴، چهارمین روز اعتراض خود را پشت سر گذاشتند. این حرکت اعتراضی در واکنش به مطالبات قانونی و به حق کارگران و همچنین اعتراض به اخراج بی‌مورد تعدادی از همکارانشان شکل گرفته است. کارگران خواستار امنیت شغلی، بازگشت به کار افراد اخراج شده و رسیدگی به حقوق قانونی خود هستند و اعلام کرده‌اند تا حصول نتیجه به تجمع خود ادامه خواهند داد.

سیزدهمین روز اعتصاب در بزرگترین معدن طلای کشور؛ ثروت عظیم و دستمزدهای ناعادلانه

اعتصاب اعتراضی کارگران معدن طلای زرشوران تکاب امروز ۴ دی ۱۴۰۴ وارد سیزدهمین روز خود شد؛ اعتصابی که با وجود گذشت نزدیک به دو هفته، همچنان بی‌پاسخ مانده است. مطالبات کارگران تغییری نکرده و شامل عدالت در پرداخت‌ها، پایان دادن به تبعیض و نابرابری در حقوق و دستمزد، و رسیدگی فوری به وضعیت معیشتی کارگرانی است که زیر فشار شدید اقتصادی قرار دارند. کارگران می‌گویند معدنی که ثروت عظیم تولید می‌کند، نباید نیروی انسانی‌اش را در تنگنای معیشت رها کند. سکوت و بی‌توجهی مسئولان، فقط خشم و نارضایتی را عمیق‌تر کرده و اعتصاب همچنان ادامه دارد.

کارگران با شعار : کارگر بیدار است از تبعیض بیزار است خشم خود را نسبت به بی عدالتی و تبعیض نشان دادند.

روایت دردناک کارگران راه آهن لرستان در پنجمین روز اعتصاب؛ «ایستادگی در برابر ظلم و رانت»

امروز پنجمین روز اعتصاب کارگران و کارکنان نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن ناحیه لرستان و زاگرس است؛ ۵ روز فریاد و ایستادگی که پاسخ آن تا کنون فقط تهدید به اخراج بوده است. کارگران با انتقاد از مدیرانی که با رانت و رشوه بالا آمده‌اند، می‌گویند: «قسط و اجاره که کم می‌شود دیگر پولی برای برنج هندی و مرغ نمی‌ماند؛ ماه قبل فقط دو مرغ خریدیم، زنم طوری تقسیم کرد که فقط بچه‌ها بخورند و خودمان آب خالی روی غذا ریختیم.» این کارگران با اشاره به تورم کمرشکن و قیمت‌هایی که ده برابر شده، تأکید دارند که این بن‌بست، نتیجه ظلم و بی‌عدالتی است و این صدا باید شنیده شود.