نه به اعدام، آری به سرنگونی؛ در سه‌شنبه‌های تهاجم از تهران تا رامهرمز

از تهران تا رامهرمز؛ با شعار «تا سرنگونی» / فراخوان برای عبور از ماتم به سوی قیام

در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، همزمان با تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، شهرهای مختلف ایران شاهد  فعالیت‌های تبلیغی و میدانی بود. این فعالیتها که از پایتخت تا دورترین نقاط کشور از جمله رامهرمز و تنکابن را در بر گرفت، بر سه محور «نه به اعدام»، «بزرگداشت شهیدان قیام دی‌ماه» و «تأکید بر سرنگونی رژیم» استوار بود. استفاده از نمادهای سرخ و حضور در اماکن عمومی، پیام روشن تداوم قیام تا پیروزی نهایی را به حاکمیت مخابره کرد.

این فعالیتهای در شهرهای:تهران، شیراز، اصفهان، مشهد، بروجرد، تنکابن، سمنان، نیشابور، کرمان، چالوس و رامهرمز. گسترش داشت.

۱. کارزار  «نه به اعدام»

این کارزار در اکثر شهرها با دست‌نوشته‌های زیر برگزار شد:

• کرمان: شعار «نه سازش، نه سکوت، نه تسلیم، نه ماتم... نه به اعدام» و لعنت بر خامنه‌ای.

• تهران و شیراز: تمرکز بر کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام به عنوان ابزاری برای مقابله با ماشین کشتار رژیم.

۲. بزرگداشت شهیدان و استمرار سلاح (چهلم شهیدان دی‌ماه)

بخش عمده‌ای از فعالیت‌ها به زنده‌نگه داشتن یاد شهدای قیام دیماه اختصاص داشت:

• شیراز و بروجرد: برگزاری مراسم چهلمین روز شهادت یاران قیام با پیام: «سلاحتان را برداشتیم؛ قیام ادامه دارد».

• تهران (منطقه هنگام): گرامی‌داشت یاد شهدای خیابان هنگام و تکاوران.

• مشهد: تجدید پیمان برای ادامه راه تا آخرین قطره خون با شعار «تا سرنگونی».

۳-شورشگران با حرکات نمادین یاد این شهدا را زنده نگاه داشتند.

• گل‌گذاری و پلاکارد: قرار دادن گل‌های سرخ (نماد خون شهیدان) در نقاطی که معترضان به زمین افتاده بودند.

• نصب در اماکن پرتردد: استفاده از پارک‌ها، آرامستان‌ها و پیاده‌روها برای نصب شعارهایی همچون «سید علی - کارت - تمام» 

• رامهرمز: خامنه‌ای  «ضحاک زمان» و سند اصلی جنایات قیام دی ۱۴۰۴.

شورشگران با شعارهای «نه سازش، نه سکوت، نه تسلیم، نه ماتم» خشم سازمان‌یافته خود را نشان دادند. همچنین تکرار عبارت «تا سرنگونی» در شهرهای مختلف، نشان‌دهنده عزم مردم در سراسر جغرافیای ایران برای سرنگونی است.