برگزاری مراسم گرامیداشت شهدای قیام
۱۴۰۴/۱۲/۳
گفتگو با فربد رضانیا
این روزها مصادف است با گرامیداشت شهدای قیام در شهرهای مختلف میهن که شاهد بودیم در شهرهای مختلف اولا بساط اشک تمساح حکومتی را که می خواستم مراسم مشترک به راه بیندازد کسی تحویل نگرفت و مردم با تجمع بر سر مزار شهدا با شعارهای قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان و شعار مرگ بر خامنهای بر عهد خود با آرمان شهدا تاکید کردند.
در این مراسمها، مادران داغدار به عنوان مادران درد و مادران رزم نقش محوری ایفا کردند؛ از سخنان آتشین مادر شهید یوسف بخشی در قوچان-چالوس که با افتخار اعلام کرد فرزندش در راه میهن سرفراز کشته شد، تا فریادهای مادران در گرامیداشت شهیدان دیگر که کشتار فرزندانشان را قتلعام خواندند.
شعارهایی چون «مرگ بر خامنهای»، «میکشم میکشم آنکه برادرم کشت»،
«زنده باد آزادی»
«قسم به خون یاران ایستادهایم تا پایان» در شهرهایی مانند همایونشهر، ایلام، شیراز، لنگرود و تهران طنینانداز شد و نشان داد که چهلم شهیدان قیام، بستری برای بیان دادخواهی، همبستگی ملی و افشای جنایات رژیم آخوندی شده است.
در این قسمت از برنامه میخواهیم نگاهی داشته باشیم به این موضوع.
شما برگزاری این مراسم و اعتراضات را چگونه ارزیابی می کنید؟ اگر بخواهیم صرفا از زاویه ادعاهای رژیم که قیام تمام شد از این رخدادها چه نتیجهای می گیرید؟
