رژیم آخوندی در یک جنایت وحشیانهٔ دیگر دو مجاهد خلق زندانی فرمانده وحید بنی عامریان و ابوالحسن منتظر را اعدام کرد.

تجدید عهد وحید بنی‌عامریان پس از انتقال بهروز احسانی به قزلحصار

تجدید عهد

دیروز که آقا بهروز را از پیش ما برای اجرای حکم اعدام ربودند و صدای شعارها و بعد خبر درگیری‌اش را – در حالی که در محاصره مأموران جنایتکار بوده – شنیدم، درس جدیدی از جنگ و شورش بر تعادل‌قوا گرفتم که حقا از یک مجاهد خلق برمی‌آید. همو که بر سر جانش چانه نمی‌زند و سبکبار و سبک‌بال آماده‌ٔ فدای جانش برای رهایی مردم‌اش است. خود را در موقعیت و ابتلایی که او با آن در آن لحظات و در حال حاضر – که در بند امن قزلحصار است – مواجه بود و هست، ‌تجسم می‌کنم و نیازمندم که انتخابم را بار دیگر تجدید کنم تا آن را از زنگارهای نه‌جنگ و سستی پاک کنم تا بتوانم مثل او باشم.

حال که ولی‌فقیه جنایتکار در وحشت از قیام‌های آتشین خلق، کمر به اعدام کانون‌های شورشی بسته است، خطاب به مأموران کثیف اطلاعات و دژخیمان جنایتکار که در تمام دوران بازجویی و در بیدادگاه، در حسرت اعلام برائت من از سازمان و راه و رسم پرافتخار مجاهدین بودند و ماندند، هم‌صدا با بهروز، مهدی و مثل همه سربداران ۶۷ اعلام می‌کنم:

«اگر بهای زنده ماندن، دست شستن از نام مجاهد خلق است، پس ننگ بر این زندگی! این از آن شما باد!»

اما به‌عنوان عضو کوچکی از ارتش بزرگ آزادی، عهدم را با برادر مسعود چنین تجدید می‌کنم:

«می‌خواهم چنان درسی به رژیم بدهم که معنای کانون شورشی را بار دیگر بفهمد و به عیان ببیند که چگونه نسل‌های پیاپی از چشمه جوشان تبیین جهان تو می‌نوشند، زنده می‌شوند، برمی‌خیزند، تا پای جان و بی‌منت می‌رزمند و تکثیر می‌شوند و حتی اگر دست‌شان هم بسته شود، به‌صورت کثیف دژخیمان تف می‌اندازند».

و سوگند یاد می‌کنم که تا وقتی در زندان هستم، تمام تمرکزم را برای پیشبرد خطوط سازمان به کار گیرم و اگر هم حکم اعدام‌ام تأیید شد و خواستند مرا بربایند یا در پای چوبه‌های دار، به دژخیمان بیابیا بگویم و پرده‌ٔ آخر وفای به پیمانم با خدا و خلق و راهبرانم، این شعارها باشد:

«مرگ بر خامنه‌ای – درود بر رجوی»

باشد که مثل همیشه، دعای شما تضمین  اجرای تعهداتم باشد.

۸بهمن ۱۴۰۳

وحید بنی‌عامریان – بند ۴ اوین

 

⏺مجری: همراه هستیم با آقای رضا شمیرانی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ و از شاهدان قتل عام ۶۷ تا نگاهی داشته باشیم به دلایل و آثار این اعدام‌ها. سلام عرض می‌کنم خدمت شما آقای شمیرانی و خوش آمدید به این برنامه.

من هم سلام عرض می‌کنم خدمت شما و درود می‌فرستم به شهید بنیان‌گذار محمد حنیف‌نژاد و ابوالحسن متقین. در واقع این صحنه‌ای که الان شما پخش کردید زندان قزل‌حصار...

⏺شما خاطره دارین از این زندان درسته؟

بله منو به یاد صدها نفر از مجاهدین انداخت که تو همین حیاط، تو همین حیاط زندان ورزش صبحگاهی می‌دویدن و سرود مجاهد خلق می‌خوندن. در واقع اگه امروز یه خرده الان منقلب شدم...

بله کاملاً قابل درکه.

به یاد همه اون‌هایی افتادم که یک روز در همین زندان در همین حیاط می‌دویدن و امروز در کنار ما نیستن و امروز این دو نفر هم، دو مجاهد خلق به عهد خود وفا کردن و با فدا کردن خودشون یک بار دیگه مهر تایید زدن که این راه راه درستی بوده از سال ۶۰ تا به امروز ادامه داشته و از این به بعد هم ادامه خواهد داشت. چون به واقع تنها کسانی که بودم و هستم و خواهم بود چنگ در چنگ با این رژیم جنایتکار و تا به آخر ایستادن و سرنگونی رو شعار خودشون قرار دادن. من امروز در خدمت شما هستم.

⏺مجری: خواهش می‌کنم خیلی متشکرم. الان که شما یادآوری می‌کردید خاطراتتون رو من به این فکر می‌کردم که اون سال‌ها در سال‌های سیاه دهه ۶۰ در جریان قتل عام ۶۷ دوربینی نبود تا حماسه‌های ایستادگی اون مجاهدان رو ثبت کنه اما امروز می‌بینیم که این مجاهدان در ادامه راه اون قهرمانان تصاویرشون ثبت شده و ما چهره‌های سربداران ۶۷ رو هم در سیمای تابناک این مجاهدین قهرمان می‌بینیم. راهشون پر رهرو و درود بر اون‌ها. آقای شمیرانی عزیز به نظر شما چرا رژیم جنایتکار ولایت فقیه در این شرایط دست به اعدام این مجاهدین زد؟ در فاصله کمتر از یک هفته شش مجاهد رو اعدام کرد.

ببینید لاجوردی ملعون وقتی که داشت می‌رفت خیلی از زندانی‌ها رو اعدام کرد گفت حالا که من دارم می‌رم بذار خیلی‌ها رو هم با خودم ببرم. امروز رژیم بهتر از هر کسی دیگه می‌دونه که داره می‌ره و تو این آخرین لحظات عمر ننگین و خفت‌بار خودش می‌خواد اون‌هایی رو که ۴۵ سال خواب و آروم رو ازش گرفته بودن و کابوس سرنگونیش بودن رو هم با خودش ببره ولی کور خونده. امروز هر مجاهد خلقی که رژیم اعدام می‌کنه ده‌ها و صدها و هزاران نفر کانون شورشی جای اون‌ها رو پر می‌کنن. امروز رژیم در اوج استیصال و در هم‌شکستگی و فلاکت خودش قرار داره و با این حرکت به هر کس داره نشون می‌ده اون کسی که آلترناتیو واقعی این رژیم جنایتکار هست، اون کسی که توان از بین بردن این رژیم رو داره همین مجاهدین هستن. این برای هر کسی که ذره‌ای فهم و شعور سیاسی داشته باشه یک ملاک و معیار مشخص هست که اون که امروز می‌تونه این رژیم رو سرنگون بکنه در میدان عمل، نه در کوچه پس کوچه‌های اروپا، نه در فضای مجازی، نه در لابی‌های سیاست‌های کثیف مماشات‌گران، این‌ها مجاهدین هستن که در زندان... ببینید من ذهنی نیستم، کسی بودم که ۱۰ سال زندان بودم و شاهد صدها نفر از دوستان خودم بودم که از کنار من بردن و اعدام کردن. این صحنه صحنه واقعی از رزم مجاهدین هستش، صحنه واقعی از در هم‌شکستگی رژیم هست و صحنه واقعی از ننگی که بر سیاست مماشات‌گران داره زده می‌شه. رژیم می‌دونه که با این کشتارها نمی‌تونه تو جامعه وحشت ایجاد بکنه کما اینکه ۴۵ ساله کرده. رژیم حرف آخرش، عمل آخرش اینه که اگر من دارم می‌رم بذار این‌ها رو هم با خودم ببرم و کور خونده.

⏺مجری: بله. آقای شمیرانی شما خودتون در ژنو تشریف دارید و اگر ممکنه بفرمایید در ارتباط با لغو حکم اعدام این مجاهدان در این مدت چه اقداماتی انجام شد؟ چه فعالیت‌هایی صورت گرفت؟ چه کارزارهایی در جریان بود؟

ببینید از زمانی که حداقل از زمانی که خود من تو این کشور هستم تا به امروز در تمامی جنایت‌هایی که رژیم می‌خواست اعمال بکنه اینجا همه اشرف‌نشان‌ها، هواداران مقاومت و ایرانیان باشرف سکوت نکردن، اعتراض کردن به هر شکلی. دم در مطبوعات‌ها رو زدن، دم در خونه نماینده‌های مجلس‌ها رو زدن، پارلمان‌ها رفتن، سازمان‌های حقوق بشری رفتن، هر جایی که فکر می‌کردن می‌تونه ذره‌ای تاثیر داشته باشه در رفع این احکام جنایتکارانه اعدام رفتن در اون‌ها رو زدن با اون‌ها صحبت کردن. توی ژنو هم همینطور، همین پریروز مقابل سازمان ملل متحد اشرف‌نشان‌ها رفتن اونجا خودشون رو به زنجیر بستن و اعتراض کردن به حکم اعدام این چهار نفر مجاهد خلقی که اعدام شده بودن. نه تنها در شهر ژنو بلکه در تمام کوچه پس کوچه‌های سوئیس و اروپا تمامی ایرانیان باشرف، اون‌هایی که دل به دل مردم ایران دارن، اون‌هایی که نگرانی‌شون مردم ایران هستش تلاش کردن به هر شکلی که می‌تونن این رژیم رو افشا بکنن و مانع از این اعدام‌ها بشن و از جمله شهر ژنو.

⏺مجری: بله درود بر شما همه اشرف‌نشان‌ها که در این مدت دست‌اندرکار این کارزارها بودید و قطعاً که ادامه داره. اما شما در پاسخ به سوال قبلی من گفتید که رژیم کور خونده که بتونه در واقع با اعدام این مجاهدین به مقصدش برسه. چرا؟ چرا این حرف رو زدید؟ چون به هر حال مگه غیر از اینه که هدف رژیم اینه که رعب و وحشت ایجاد کنه و به جوان‌ها این پیام رو بده که ببینید این راه چقدر خطرناکه و چه عواقبی داره؟ چرا شما می‌گید که به نتیجه نمی‌رسه؟

ببینید مجاهدین تا اونجا که یادم میاد یکی از شعارهای کلیدی‌شون این بود که قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان. امروز این شعار رو شما در کف خیابان می‌شنوید. شعار مجاهدین که عمومیت پیدا کرده، گسترش پیدا کرده در سطح توده‌های مردم، کانون‌های شورشی. رژیمی که سال ۶۰، قتل عام سال ۶۰ و قتل عام ۱۳۶۷، رژیمی که ۱۴۰۱، رژیمی که همین سه ماه پیش بیش از چند هزار نفر رو کشت ولی آیا مردم عقب نشستن؟ آیا مردم کوتاه اومدن؟ مجاهدینی که در زندان قزل‌حصار زیر چوبه دار شعار دارن می‌دن، سرود دارن می‌خونن مگر نمی‌دونن که اعدام در پیشه؟ مگر نمی‌دونن که آخرین لحظات عمرشون هست؟ ولی چرا ایستادگی می‌کنن؟ یعنی رژیم... البته رژیم خیلی خوب شناخته به خاطر همینه که دست به این جنایت‌ها می‌زنه اما رژیم خیلی خوب می‌دونه، بیشتر از ما می‌دونه، بهتر از ما می‌دونه چون ۴۵ سال با مقاومت مجاهدین و مبارزین توی زندان‌ها روبرو بوده. رژیم این همه کشت و جنایت کرد ولی مگر عقب‌نشینی بود؟ مگر کسی در مقابل رژیم سر تعظیم فرود آورد؟ مگر کسی تن به مصاحبه‌های اجباری این رژیم داد؟ رژیم همه کارهایی که می‌تونست بکنه رو کرد، رژیم هیچی کم نذاشت ولی گسترش آتش قیام رو و شعله‌ورتر شدن اون رو ما در سه ماه پیش در ماه ژانویه در ماه دی ماه و بهمن ماه دیدیم. رژیم به همین دلیل می‌گم رژیم فکر کرده، تصور کرده که می‌تونه چنین کاری رو بکنه ولی کور خونده چون امروز ما داریم می‌بینیم ایستادگی و مقاومتی که در سطح مجاهدین، در سطح توده‌های مردم، کانون‌های شورشی داریم می‌بینیم باطل‌کننده تمامی تصورات و موهومات رژیم هستش و رژیم تا الان موفق نبوده و اون که امروز در صحنه مونده مجاهدین و کانون‌های شورشی هستن. برای همین می‌گم رژیم کور خونده اگر فکر می‌کنه می‌تونه با این اعدام‌ها وحشت ایجاد بکنه و یا می‌تونه یک چند صباحی به عمر نکبت‌بار خودش اضافه بکنه.

 

 

"ما همواره یک نارضایتی تکاملی نسبت به خود داریم" این بخشی از جملاتی است که شما در جایی گفته بودید و یکی از برادران هم‌بندم کامل آن را برایم نوشته بود و آن را داخل قرآنم گذاشته بودم و هرازگاهی می‌خواندم تا مبادا گرد بی‌هزینگی و رضایت از خود بر روی تعهداتی که در زندان باید در پیش گیرم، بنشیند.

و خدا را شاکرم که در آستانه‌ٔ جشن گرفتن ۵۹مین سالگرد تأسیس سازمان، فرصتی فراهم شده تا پیامی برای شما بفرستم و ضمن عرض تبریک به شما و همه مجاهدین که طی این سالیان صبورانه گام‌به‌گام دستم را گرفته و پیش آوردند، عهدم را تجدید کنم که همواره ناکرده‌های خود را برجسته ببینم تا بتوانم شما را در مسئولیت‌های بسیار سنگینی که برای آزادی مردم برعهده‌ دارید یاری کنم و سهمی -ولو اندک- داشته باشم.

سخن کوتاه می‌کنم و فقط همین را بگویم که این روزها که برادران هم‌بندم را می‌بینم که استوار بر سر عهد خود ایستاده و در پرداخت قیمت و بی‌نام و نشانی از یکدیگر سبقت می‌گیرند، از آنان یاد می‌گیرم و لمس می‌کنم که به واقع حتی نفس کشیدن در فضایی که ارزش‌های مجاهدین جاری باشد، لیاقت می‌خواهد.

امیدوارم قدر آن را آن‌طور که شایسته است، بدانم.

تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا؟ /تو دیدی هیچ ماهی را که او شد سیر از این دریا؟

 

 

وحید بنی‌عامریان - اوین - شهریور ۱۴۰۳

آخرین هم‌سرایی ۶ مجاهدخلق در زندان؛ «به پا گردان» و ایستادگی تا شهادت

 

۶ شهید مجاهد، قهرمانان ایستاده تا به آخر

🌹اجرای سرود «به پا گردان» 
توسط شهدای قهرمان سربه‌دار، فرمانده وحید بنی عامریان، ابوالحسن منتظر،، محمد تقوی، اکبر دانشور کار، بابک علیپور و پویا قبادی

اگر ایران، خراب‌آباد و ویران است
اگر جان من و تو جان ایران است
اگر این خاک زیر سایه‌ی مرگ است
اگر داغ گلوله سهم گلبرگ است
هلا برخیز و چون تندر
مسلح کن سلاحت را
بپا گردان رزم‌آور
تو بشکن سد راهت را
منم  توفان، بترس ای بید لرزیده!
هماوردت حریفی سخت ورزیده
منم ایمان منم عصیان پر از باور
که میجنگم که می‌‌مانم تواناتر
منم کانون شورشگر
که حاضر گفته تا آخر

  

قسم به خون یاران  
ایستاده‌ایم تا پایان  
قسم به اشک شادی  
در لحظهٔ آزادی  

اگرچه دژخیمان می‌کشند  
زنان و مردان وطن به بند  
نشسته از پا نیست بینمان  
کنارم ای همرزم من بمان  

گلوله‌باران بی‌ثمر  
شکنجه و زندان بی‌اثر  
سلاح مزدوران هر چه هست  
ز خون یاران می‌خورد شکست  

ای شهید خفته در خون  
لالهٔ این خاک گلگون  
نامت از شرق بردمیده  
ای خوشا مرگ در سپیده  

 

 

 

دستگیری ولی ذوقی‌تبار پدر زندانی سیاسی هوادار مجاهدین

و به‌گروگان گرفتن خانواده مجاهد شهید بابک علیپور

فراخوان برای آزادی خانواده‌های مجاهدین

روز یکشنبه ۹ فروردین نیروهای سرکوبگر ولی ذوقی‌تبار پدر زندانی سیاسی شاهین ذوقی‌تبار را در خانه‌اش دستگیر و به محل نامعلومی منتقل کردند. این در حالیست که او پس از دو عمل جراحی دوران نقاهت خود را می‌گذراند و نیازمند رسیدگیهای درمانی است.

ولی ذوقی‌تبار پدر زندانی هوادار مجاهدین، شاهین ذوقی تبار (۳۹ساله) است که در مرداد ۱۴۰۴ توسط اطلاعات سپاه دستگیر و اکنون در بند ۷ زندان اوین محبوس است. شاهین در شعبه ۲۶ بیدادگاه ضد انقلاب تهران به ریاست دژخیم ایمان افشاری به ۱۰سال زندان محکوم شد. وی پیش از این نیز چند بار دستگیر و سال‌ها در زندان به سربرده است.

از سوی دیگر مادر و خواهر و برادر مجاهد شهید بابک علیپور که دو ماه پیش دستگیر شدند هم‌چنان در گروگان دژخیمان هستند. ام البنین دهقان ۶۳ساله مادر بابک از شرکت‌کنندگان فعال در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام بود. او به همراه مریم علیپور ۳۱ساله و روزبه علیپور ۴۰ساله ۶ بهمن ۱۴۰۴ در خیابانی در تهران دستگیر شدند. مادر علیپور و مریم، هم‌اکنون در زندان قرچک ورامین و روزبه در بند ۲۰۹ اوین زیر بازجویی هستند.

این خانواده از ملاقات و وداع آخر با بابک که روز ۱۱ فروردین سربدار شد محروم بودند. دژخیمان حتی پیکر بابک را برای تدفین تحویل خانواده او ندادند.

مقاومت ایران مراجع مدافع حقوق‌بشر را به اقدام فوری برای آزادی خانواده‌های مجاهدین به‌ویژه خانواده علیپور و ذوقی تبار فرامی‌خواند.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۱۴ فروردین ۱۴۰۵ (۳ آوریل ۲۰۲۶)

سپیده دم امروز ۱۵ فروردین مجاهدان قهرمان وحید بنی عامریان و ابوالحسن منتظر در زندان قزلحصار سر بدار شدند و به دیگر فدیه‌های راه آزادی، محمد تقوی، اکبر دانشورکار، بابک علیپور و پویا قبادی پیوستند.

خانم مریم رجوی گفت دیکتاتوری دینی حاکم بر ایران بار دیگر خون دو تن از رشیدترین فرزندان مردم ایران را بر زمین ریخت و وحشت و درماندگی خود را از مجاهدین و ارتش آزادی برملا کرد.

فرمانده وحید مجاهد دلاوری بود که همواره در صف مقدم رویارویی با دشمن ضدبشری چه در کانون‌های شورشی و چه در اسارت و زندان بود و مجاهد وارسته ابوالحسن منتظر از زندانیان سیاسی زمان شاه بود که از دهه ۶۰ تاکنون نزدیک به ۱۱سال را در زندانهای رژیم آخوندها گذرانده و نقطه اتکای تشکیلات مجاهدین و دیگر زندانیان سیاسی بود.

آخوندهای حاکم با اعدام مجاهدین سرموضع، وحید و ابوالحسن و محمد و اکبر و بابک و پویا بیهوده تلاش می‌کند سرنگونی محتوم خود را چند صباحی به تأخیر بیاندازند، این خونهای به ناحق ریخته شده خشم و انزجار مردم و عزم رزمندگان آزادی را دوچندان می‌کند.

این شهیدان والامقام معلمان پایداری و صدق و فدا برای نسل جوانی هستند که در قیامهای پیاپی به صحنه می‌آیند. جوانان شورشگری مانند امیرحسین حاتمی، صالح محمدی، مهدی قاسمی و سعید داوودی که در هفته‌های اخیر سربدار شدند و به کهکشان شهیدان راه آزادی پیوستند.

خانم رجوی بار دیگر خواهان اجلاس ویژهٔ ملل متحد برای رسیدگی به اعدامهای پیاپی زندانیان سیاسی و اتخاذ تصمیمات عملی و فوری برای نجات زندانیان مجاهد و مبارز و شورشگران دلاوری شد که در سراسر ایران در معرض اعدام قرار دارند.

 

 

خبرگزاری آسوشیتد پرس

ایران دو عضو دیگر یک گروه تبعیدی را اعدام کرد

خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه ایران، اعلام کرد که دو مردی که به دار آویخته شدند، اعضای گروه مجاهدین خلق بودند.

رویترز ۴ آوریل ۲۰۲۶

رسانه‌های داخلی گزارش دادند که ایران روز شنبه دو مرد را که به گفته این کشور به اتهام ارتباط با یک گروه مخالف، سازمان مجاهدین خلق ایران، و انجام حملات مسلحانه محکوم شده بودند، اعدام کرد.

این اعدام‌ها جدیدترین اعدام‌های افراد مرتبط با پی ام او آی در روزهای اخیر بود.

پی ام او آی اعدام‌های روز شنبه را تأیید کرد و در بیانیه‌ای گفت که ایران «سعی دارد با اعدام زندانیان سیاسی، به ویژه اعضا و هواداران پی ام او آی، ضعف خود را پنهان کند.»

این سازمان اعلام کرد که چهار عضو پی ام او آی اوایل این هفته اعدام شدند.

این گروه اعلام کرد که دو مرد اعدام شده در روز شنبه در ژانویه ۲۰۲۴ دستگیر شده و احکام اعدام آنها در دسامبر ۲۰۲۵ تأیید شده است.

صدای آمریکا

جمهوری اسلامی، بامداد روز شنبه دو تن دیگر را اعدام کرد

دستگاهی قضایی جمهوری اسلامی خبر داد که در بامداد روز شنبه دو زندانی سیاسی دیگر اعدام شده‌اند.

این دو زندانی سیاسی ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان هستند که بیشتر عفو بین‌الملل در مورد احتمال قریب‌الوقوع اعدام آنها هشدار داده بود، و هر دو به سازمان مجاهدین خلق منتسب شده‌اند.

در هفته‌یی که گذشت چهار زندانی سیاسی دیگر هم با انتساب به سازمان مجاهدین خلق اعدام شده بودند. علاوه بر این امیرحسین حاتمی، زندانی ۱۸ ساله هم روز پنجشنبه سیزده فروردین اعدام شده بود.

جمهوری اسلامی که در دو هفته اخیر روند اعدام زندانیان سیاسی را به طرز چشمگیری افزایش داده است، و با اعدام ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان اجرای احکام اعدام در کمتر از سه هفته اخیر به ۱۱ مورد رسیده است.

رویترز ۴ آوریل ۲۰۲۶

رسانه‌های ایرانی: ایران دو مرد مرتبط با یک گروه اپوزیسیون که به انجام حملات محکوم شده بودند را اعدام کرد.

سایت اخبار روز

در ادامه موج تازه اعدام توسط قوه قضاییه جمهوری اسلامی که در میانه جنگ از هفته گذشته به راه افتاده، خبرگزاری میزان روز شنبه از اعدام دو نفر دیگر به اتهام «عملیات تروریستی» خبر داد.

به نوشته این خبرگزاری نزدیک به قوه قضاییه، ابوالحسن منتظر و وحید بنی عامریان «به اتهام بَغی از طریق مباشرت در انجام اقدامات متعدد تروریستی و انفجارهایی با هدایت گروهک تروریستی منافقین، عضویت در گروه باغی، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی کشور» اعدام شده‌اند.

در این خبر آمده است که دیوان عالی کشور هم حکم آنها را تأیید کرده است.

نشریه مجاهد پیرامون این اعدام‌ها نوشت: در یک جنایت وحشیانهٔ دیگر توسط دژخیمان رژیم آخوندی بامداد امروز شنبه ۱۵ فروردین دو مجاهد قهرمان وحید بنی عامریان و ابوالحسن منتظر در زندان قزلحصار سر بدار شدند.

خبرگزاری قضاییهٔ جلادان دلیل اعدام این دو مجاهد سرفراز را «عضویت در مجاهدین با هدف برهم زدن امنیت نظام»، «انجام عملیات و تهیه لانچرهای انفجار» و «اقدامات متعدد و انفجارهایی در سطح شهر تهران» اعلام کرد.

وحید بنی‌عامریان، ۳۳ساله، مهندس برق و فوق‌لیسانس مدیریت در دی ۱۴۰۲ دستگیر شد، او از سال ۹۶ چند نوبت دستگیر شده و جمعاً شش سال زندانی بوده است.

ابوالحسن منتظر ۶۶ساله، دارای لیسانس معماری از زندانیان سیاسی زمان شاه و هم‌چنین دهه۶۰ است که در سال‌های ۹۶، ۹۷ و ۹۹ نیز چند بار دستگیر و زندانی شده است. وی آخرین بار در ۳۰ آذر ۱۴۰۲ دستگیر شد و جمعاً ۱۱سال را در زندانهای رژیم اسلامی به‌سر برد.

بنابر این گزارش شب گذشته مای ساتو گزارشگر ویژه ملل متحد برای ایران اعلام کرده بود: من درباره وضعیت «وحید بنی‌عامریان» و «ابوالحسن منتظر» نگرانم. آنان، بنا بر گزارشهای رسیده، در معرض خطر اعدام قرار دارند. مای ساتو افزود: در بحبوحه جنگ جاری و قطع اینترنت، هم‌چنان گزارشهای اعدام از ایران به من می‌رسند. علاوه بر آن، کماکان اطلاعاتی دریافت می‌کنم که نشان می‌دهد افراد دیگری نیز ممکن است در معرض خطر اعدام باشند. با قطع مداوم اینترنت، نظارت مستقل را به‌شدت دشوار کرده است. من از مقام‌های رژیم ایران می‌خواهم که بلافاصله تمامی اعدامها را در این زمان بسیار سخت متوقف کنند و به خانواده‌ها اجازه دسترسی به افراد بازداشت شده را بدهند.

تلگرام حزب دمکرات کردستان ایران - ماشین کشتار رژیم جان دو زندانی سیاسی دیگر را گرفت

قوه قضاییه رژیم اعلام کرد که بامداد روز شنبه ۱۵ فروردین، دو زندانی سیاسی دیگر به نام های ابوالحسن منتظر و وحید بنی عامریان اعدام شده اند. این دو زندانی که پیش تر سازمان عفو بین الملل نسبت به خطر قریب الوقوع اعدام آن ها هشدار داده بود، با اتهاماتی و با انتساب به سازمان مجاهدین خلق به چوبه دار سپرده شدند.

تایمز اسرائیل

رسانه‌ها می‌گویند ایران دو نفر مرتبط با یک گروه مخالف را اعدام کرد

رسانه های داخلی گزارش می دهند که ایران دو مرد را که به گفته ی خود به اتهام ارتباط با یک گروه مخالف، سازمان مجاهدین خلق ایران، و انجام حملات مسلحانه محکوم شده بودند، اعدام کرده است.

 

اینجا مخوف‌ترین دژ سرکوب دیکتاتور است
زندان قزل حصار
شاه آن را ساخت و شیخ ادامه داد
تا انقلابیون را خاموش کنند

حال به این عکس بنگرید:
در همین جا:
مجاهد با ممنوعه‌ترین تصاویر
با آرم خونرنگ سازمان سرفرازش
زیر حکم اعدام می‌خروشد:
ایستاده‌ایم تا پایان

 

انتقال به انفرادی پیش از اعدام

پیش از اجرای حکم اعدام وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر، گزارش‌هایی از انتقال ۲۲ زندانی سیاسی از واحد ۴ زندان قزلحصار به مکان نامعلوم منتشر شده بود. در میان این زندانیان، زندانیان محکوم به اعدام نیز حضور داشتند.

پس از مدتی بی‌خبری، مشخص شد که وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر به سلول‌های انفرادی منتقل شده‌اند. انتقال به سلول انفرادی معمولاً در بسیاری از موارد پیش از اجرای حکم اعدام انجام می‌شود و همین موضوع نگرانی‌ها درباره سرنوشت این دو زندانی را افزایش داده بود.

تنها ساعتی پس از انتقال زندانیان از واحد ۴، حکم اعدام اکبر دانشورکار و محمد تقوی اجرا شد و روز بعد نیز بابک علیپور و پویا قبادی اعدام شدند. در نهایت، چند روز بعد حکم اعدام وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر نیز اجرا شد.

پرونده مشترک و روند قضایی

وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر در دی‌ماه ۱۴۰۲ در تهران بازداشت شدند. آنان ابتدا در زندان اوین نگهداری شدند و سپس به زندان قزلحصار منتقل شدند. حکم اعدام این دو زندانی به همراه چهار متهم دیگر از بابت اتهام «بغی» صادر شده بود.

با این حال، این حکم در تیرماه سال گذشته توسط دیوان عالی کشور نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داده شد. اما این افراد مجدداً در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری محاکمه شدند و در نهایت در ۱۶ آذرماه همان سال حکم اعدام برای آنان صادر شد.

اعدام وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر در حالی صورت گرفته که پیش از این حکم آنان توسط دیوان عالی کشور نقض شده بود و پرونده برای بررسی مجدد ارسال شده بود.

در باره وحید بنی‌عامریان

وحید بنی‌عامریان، متولد ۱۳۷۱ و اهل سنقر، فارغ‌التحصیل دانشگاه صنعتی خواجه نصیر و دارای مدرک فوق‌لیسانس مدیریت بود. وحید بنی‌عامریان در دی‌ماه ۱۴۰۲ بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که وحید بنی‌عامریان در دوران بازداشت تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفته بود. او پس از چند ماه از بند ۲۰۹ به بند عمومی منتقل شد. شدت شکنجه‌ها به حدی بود که هنگام انتقال به بند عمومی از او نامه‌ای گرفته شد که در آن نوشته شده بود شکنجه‌ها پیش از ورود به بند عمومی انجام شده است.

دادگاه وحید بنی‌عامریان به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر هوادار مجاهدین خلق در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد و در نهایت برای او حکم اعدام صادر شد.

در باره ابوالحسن منتظر

ابوالحسن منتظر از زندانیان سیاسی قدیمی بود که سابقه بازداشت در دوران پیش از انقلاب و همچنین دهه ۶۰ را داشت. او در سال ۱۳۵۶ در مشهد بازداشت و مدتی در زندان وکیل‌آباد زندانی شد. همچنین در سال ۱۳۶۰ بار دیگر بازداشت و بیش از چهار سال در زندان بود.

ابوالحسن منتظر در آخرین بازداشت خود در دی‌ماه ۱۴۰۲ توسط مأموران امنیتی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او بعداً به اتهام «بغی» و ارتباط با سازمان مجاهدین متهم شد و در نهایت به اعدام محکوم شد.

بامداد شنبه ۱۵ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، حکم اعدام وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر در زندان قزلحصار کرج اجرا شد. اعدام وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر در حالی صورت گرفت که پیش از این نیز چهار زندانی سیاسی دیگر در همین پرونده، شامل محمد تقوی، اکبر دانشورکار، پویا قبادی و بابک علیپور، طی روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین اعدام شده بودند.

اعدام وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر در ادامه این روند، نشان‌دهنده اجرای احکام اعدام متهمان یک پرونده مشترک در فاصله زمانی کوتاه است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره روند قضایی و احتمال تکرار چنین اعدام‌هایی را افزایش داده است.