جایگزین شایستهای برای حاکمیت مردم ایران
۱۴۰۵/۱/۲۱
این روزها حقانیت مواضع مقاومت ایران بهخصوص پس از اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران برای بسیاری از مردم برجسته و برجستهتر شده و بهخصوص حامیان مقاومت با استدلالهای خاص خودشان به دلایل شایستگی جایگزین دموکراتیک شورای ملی مقاومت میپردازند.
شارل میشل - رئیس شورای اروپا ۲۰۱۹-۲۰۲۴، نخستوزیر بلژیک ۲۰۱۴-۲۰۱۹ در سخنان خود در کنفرانس بینالمللی آنلاین روی نکات مهمی انگشت گذاشت که با هم بخشهایی از صحبت ایشون رو میبینیم.
دوستان عزیز ایران آزاد خانم رئیسجمهور رجوی
الان در دوران خطیری هستیم ما با ایرانی جدید و ایرانی متفاوت یا شاید نزدیکترین از هر زمان دیگری در این چهارچوب مواجه هستیم مهم است که خودمان را آماده کنیم افکار روشن داشته باشیم
مردم ایران مردمی هستند که دههها از دیکتاتوری رنج کشیدهاند.
همیشه ضروری است دیکتاتوری شاه را بیاد بیاوریم که با فساد و جنایتهای هولناک همراه بود. آن دیکتاتوری با یک انقلاب مردمی پایان یافت و به نقطهای رسید که شاه مجبور شد به خارج فرار کند متأسفانه این انقلابی بود که به سرقت رفت آخوندها این انقلاب را به سرقت بردند دیکتاتوری آخوندی که ماهیتش را عمیقاً میشناسیم:
یک فاشیسم مذهبی و دیکتاتوری که مردم را سرکوب میکند
اما سپس در ماه ژانویه، بار دیگر شاهد حوادثی با قربانیان بسیار بودیم؛ بار دیگر خشونتها و جنایتهای وحشتناکی علیه مردم خودشان رخ داد.
در اینجا همچنین شاهدیم که دیکتاتوری ملاها سالهاست که نهتنها در منطقه از طریق نیروهای نیابتی در چندین کشور بیثباتی ایجاد میکند، بلکه تروریسم را بهطور گسترده صادر میکند و یک دیکتاتوری است که بهدنبال دستیابی به سلاح اتمی است،
دیکتاتوری ملاها همچنین ناتوانی خود را نشان داده است، زیرا قادر نیست نیازهای اولیه مردم ایران را تأمین کند: نه دسترسی کافی به آب، نه نان، نه برق.
در عینحال، دهههاست که یک مقاومت سازمانیافته وجود دارد که از موضعی دفاع میکند که هم قوی، هم ساده، هم مبتنی بر عقل سلیم و بسیار روشن است.
از یکسو این باور وجود دارد که هیچ مداخله نظامی خارجی و هیچ جنگی نمیتواند راهحلی پایدار ایجاد کند.
از سوی دیگر، این باور وجود دارد و تجربه نیز نشان داده که سیاست سازش، سکوت یا مدارا نیز باعث اصلاح این رژیم از درون نخواهد شد. تجربه این موضوع را کاملاً روشن کرده است.
بنابراین بله، یک جایگزین وجود دارد؛ یک راهحل سوم وجود دارد.
و این راهحل سوم در واقع تنها راه ممکن است:
یعنی اراده مردم ایران، مشروعیت مردم ایران و عزم و بسیج مردم ایران برای تعیین آینده سیاسی و نهادی خود و برای انتقال حاکمیت از یک دیکتاتوری به یک دموکراسی.
»، به نظر من سه عنصر اساسی اجبارا ضروری است:
از یک سو، برای اینکه این فردا محقق شود، وجود یک تیم با رهبری مشخص است، بعد یک برنامه معتبر و نهایتا شرکا و دوستان.
ابتدا درباره تیم و رهبری.
این تیم همان اپوزیسیون دموکراتیک است که طی دههها شجاعت و پایداری خود را نشان داده است بخشی از این تیم – و من در اینجا به فعالان اشرف۳ اشاره میکنم – بازماندگان جنایتهای گستردهیی هستند که علیه آنان انجام شده است. این واقعیت تاریخی را هرگز نباید فراموش کرد.
این تیم فقط ایرانیانی نیستند که خارج از ایران زندگی میکنند؛ بلکه مبارزان ایرانی در داخل کشور نیز هستند که هر روز با خطر مرگ برای دفاع از آزادی مبارزه میکنند
نمیتوان گذشته را تکرار کرد و اجازه داد کسی خود را رهبر اعلام کند و با استفاده گسترده از هوش مصنوعی و شبکههای اجتماعی توهمی از حمایت عمومی ایجاد کند. این تنها یک توهم است. تنها انتخابات آزاد و دموکراتیک باید انتقال قدرت را ممکن کند.
تفاوت اساسی اپوزیسیون دموکراتیک است، اپوزیسیون ریشه دار - که نکته دوم من در همین رابطه است، بعد از موضوع تیم - که یک برنامه، یک پروژه روشن دارد. این برنامه همان طرح ۱۰ مادهای است که توسط این اپوزیسیون ارائه شده است.
این طرح تعهدی است برای:
• یک ایران دموکراتیک
• یک ایران مبتنی بر جدایی دین و دولت
• یک ایران صلحجو و در صلح با همسایگان
آنچه همه ما میخواهیم صلح و آزادی است. اکنون زمان آن است که نیروها حول این هدف مشترک – صلح و آزادی – گردهم آیند. امیدوارم بهزودی مردم ایران بتوانند با اعتماد و امید بیشتری به آینده نگاه کنند. سپاسگزارم
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
