چرا رژیم دست از اعدام برنمی‌دارد؟

گفتگو با اسدالله مثنی

چرا رژیم دست از اعدام بر نمی‌دارد؟ مگر اعدامها چه مشکلی از رژیم حل کرده و معنی تداوم این رویکرد جنایتکارانه چیست؟  این‌ها و بسیاری سئوالات دیگر در جلسه پاریس که در بزرگذاشت شش مجاهد اعدام شده و هفت شورشگر دلیر توسط مقاومت ایران و با حضور خانم مریم رجوی برگزار شد مورد بررسی قرار گرفت.

اجازه بدهید برای نمونه به برشی از صحبت‌های آقای جان برکو رئیس و سخنگوی پارلمان انگلستان به مدت ده سال گوش کنیم بعد در این مورد با مهمان برنامه صحبت کنیم.

جان برکو: «و همان‌طور که نمی‌توان یک ایده را اعدام کرد، نمی‌توان باور به پیروزی آن را نیز از بین برد. این قابل انجام نیست، چرا که باید قبول کنیم که رژیم بسیار بسیار کند یاد می‌گیرد، اما در نهایت خواهد فهمید که با کشتن، شکنجه و سرکوب و یا تلاش برای ارعاب و به بند کشیدن، نمی‌تواند شعله آزادی را خاموش کند، چرا که این شعله در دل انسان‌های شریف در سراسر جهان می‌سوزد، فارغ از نژاد، رنگ، دین یا ملیت. انکارناپذیر است که اعدام اخیر ۱۳ قهرمان، در کنار هزاران اعدام طی دهه‌ها، یک تراژدی است؛ هم برای خود قربانیانی که جان خود را از دست داده‌اند و هم برای خانواده‌هایی که باقی مانده‌اند و هرگز این فقدان را فراموش نخواهند کرد و هرگز کاملاً بر آن غلبه نخواهند کرد. اما حقیقت این است، همان‌طور که سخنرانان پیشین گفته‌اند، اینکه اعدام‌ها بخش اصلی تاریخ نخواهند بود، بلکه پایداری تا پیروزی توسط آن انسان‌های شجاع در تاریخ ثبت خواهد شد.»

صحبت ها را شنیدیم در این قسمت از برنامه می‌خواهیم به همین موضوع بپردازیم. 

در صحبت های آقای برکو تاکید میشود که اعدام پاسخ آنچه که رژیم می خواهد نیست. در حالی که عملا می بینیم برای رژیم ابزار اصلی کنترل و مهار جامعه تا الان همین اعدام ها بوده است. در این مورد چه توضیحی دارید؟ شما می گویید با این اعدام ها سطح مقاومت بالا رفته ، چطور میشود این را دید و باور کرد؟