بزرگداشت چهلم شهیدان بابک علیپور و پویا قبادی

چهل روز از شهادت دو قهرمان مجاهد خلق، توسط دژخیمان خامنه‌ای گذشت. بابک علیپور و پویا قبادی.

سحرگاه سه‌شنبه ۱۱ فروردین، مجاهدان قهرمان، بابک علیپور و پویا قبادی، در زندان قزلحصار، سربدار شدند و به یاران سرفرازشان، محمد تقوی و اکبر دانشور کار پیوستند، که روز قبل، به‌شهادت رسیده بودند.

بابک ۳۴ ساله، حقوقدان، از فرزندان مردم آمل، در دی ۱۴۰۲ برای دومین بار، دستگیر شد. او در آبان ۱۳۹۷ به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین، در رشت دستگیر و ۴ سال، در زندان بود.

پویا ۳۳ ساله، مهندس برق، و از فرزندان مردم سنقر، در اسفند ۱۴۰۲دستگیر شد. او هم، قبلاً دو بار، در سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ دستگیر شده بود.

اونچه که این قهرمانان مجاهد رو برجسته کرد، عزمهای جزمشون، زیر شکنجه، و تلاش ِ دژخیمان، برای به زانو درآوردن اونها بود، که تونستن فیلمهایی از خودشون رو، به‌طور مخفیانه، به خارج از زندان، ارسال کنند.

پویا قبادی هم، شیر اوژنی بود که، زندان و شکنجه و اعتراف اجباری رو، به سْخره گرفته و نشون داد، مجاهد ِ سرموضع، یعنی چی؟ اونجایی که میکروفون رو پرت کرد و گفت: جلو دوربین، من مصاحبه نمی‌کنم، صحبت نمی‌کنم. جمله‌ای که، تمامیِ وجدانهای بیدار رو، به تحسین واداشت.

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران گفت: اعدام سبعانهٔ این مجاهدان ِ سرفراز، نشانگر وحشت و استیصال رژیم آخوندها، در برابر توده‌های خشمگین ِ مردم، و استقبال و حمایت ِ آنان، از کانون‌های شورشی و ارتش آزادی است. این اعدامهایِ جنایتکارانه، در گرماگرم یک جنگ خارجی، اعتراف آشکار آخوندهای حاکم، به این حقیقت است که، دشمن اصلی رژیم، مردم و مقاومت ایران است، اما این خون‌ریزیهایِ بی‌حساب، از سوی جوانان ِ شورشگر و رزم‌آوران آزادی، بی‌پاسخ نخواهد ماند، و طومار ننگین این رژیم ِ ضدبشری را، برای همیشه، در هم خواهد پیچید.

راه مجاهدان شهید، بابک علیپور و پویا قبادی را، تا سرنگونی دیکتاتوری آخوندی و آزادی ایران، ادامه می‌دهیم، این جمله‌ای بود که، شورشگران در تهران و شهرهای میهن، بلافاصله بعد از شنیدن خبر شهادت ِ این دو مجاهد سرفراز، به شکلهای مختلف، منتشر کردند، و سوگند یاد کردند که: قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان

ایرانیان آزاده، در کشورهای مختلف جهان هم، خودشون رو به وزارتخارجه‌هایِ این کشورها رسوندن، و با حرکات نمادین، اعتراض خودشون رو، به سکوت دولتها در قبال جنایات خامنه‌ای، ابراز کردند. یا در شهرهای دیگه، با تجمع و اعتراض و تظاهرات، و برافراشتن تصویر این شهیدان، در میدانها و پلهایِ شهرها، توجه جهانیان رو، به فاجعهٔ کشتار زندانیان سیاسیِ مجاهد، در زندانهایِ دیکتاتوری ولایت فقیه، جلب کردند

روز سوم شهادت پویا قبادی، مردم زیادی، به مقابل منزل پویا، در سنقر رفتند، و با نثار دسته گل و خوندن ِ سرودهای انقلابی، با او تجدید عهد کردند، و یادش رو گرامی داشتند