چهلمین روز شهادت مجاهدان خلق فرمانده وحید بنی عامریان و ابوالحسن منتظر

چهل روز از شهادت سربداران قهرمان مجاهدان خلق فرمانده وحید بنی عامریان و ابوالحسن منتظر گذشت.

فرمانده وحید بنی‌عامریان ۳۳ ساله، از فرزندان دلیر مردم سنقر، مهندس برق و فوق‌لیسانس مدیریت از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان نخبه، در دی ۱۴۰۲ دستگیر شد. او از سال ۹۶ چند بار دستگیر شده و جمعاً شش سال زندانی بوده است.

مجاهد قهرمان ابوالحسن منتظر ۶۷ ساله، اهل تهران، مهندس معماری از زندانیان سیاسی زمان شاه و زندانیان دهه۶۰ بود. او در سال‌های ۹۶، ۹۷ و ۹۹ و آخرین بار در۳۰ آذر ۱۴۰۲ دستگیر شد و جمعاً بیش از ۱۱سال را در زندانهای رژیم آخوندی به‌سر برد.

خبرگزاری قضاییهٔ جلادان نوشت: وحید بنی‌عامریان عضو تیم تشکیلاتی مجاهدین در این پرونده بوده که به همراه ابوالحسن منتظر در حالی‌که قصد انجام عملیات پرتاب لانچر را داشتند با چهار قبضه لانچر» دستگیر شدند.

خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران در پیام خود گفت: فرمانده وحید، مجاهد دلاوری بود که همواره در صف مقدم رویارویی با دشمن ضدبشری قرار داشت، چه در کانون‌های شورشی و چه در اسارت و زندان.

خانم رجوی هم‌چنین گفت: مجاهد وارسته ابوالحسن منتظر، از زندانیان سیاسی زمان شاه، نقطه اتکای تشکیلات مجاهدین و دیگر زندانیان سیاسی بود.

این اعدامها مثل بمب خبری در جهان پیچید و خبرگزاری رویترز نوشت: رژیم ایران روز شنبه دو مرد را به اتهام ارتباط با یک گروه مخالف، سازمان مجاهدین خلق ایران، و انجام حملات مسلحانه اعدام کرد. این اعدامها جدیدترین اعدام‌های افراد مرتبط با سازمان مجاهدین خلق ایران در روزهای اخیر بود.

میدان مبارزه جای شعار دادن صرف نیست. جایی است که امتحان پشت امتحان! آزمایش پشت آزمایش برای انسان فراهم میشه. خیلیهاش اصلاً دست فرد نیست بلکه از بیرون عنصر مبارز بهش تحمیل میشه. اینجاهاست که عیار مبارزاتی هر فرد مشخص میشه. نگاهی کنیم به دفاعیه فرمانده وحید بنی عامریان اونجایی که دژخیمان توبه در برابر جان رو بهش پیشنهاد می‌کنند. پاسخ وحید بنی عامریان رو به این سؤال بشنویم

ابوالحسن منتظر کوهمردی که تجربه زندان و شکنجه در دیکتاتوری شاه و شیخ رو داشت. ۵۰ سال در کوران مبارزات مردم ایران آن‌چنان آبدیده شده بود که سرفرازی خودش رو در یک کانون شورشی و تحت مسئولیت جوانی که حکم فرزندش را داشت می‌دید. این بیرنگی و یگانگی با جمع و مجاهدان رو میشه در همه تجدید عهدهاش دید

به مجرد دریافت خبر شهادت مجاهدان خلق فرمانده و حید و ابوالحسن منتظر کانون‌های شورشی بی‌باک و بیم فضای سرکوبگرانه شهرها، در تهران و اصفهان و کرج و بابل و سایر شهرها را درهم شکستند و با فعالیت‌های تبلیغی و گلگذاری برای این شهیدان سرفراز و سایر شهیدانی که در اون چند روز سربدار شدند کردند ادای احترام کرده و برای ادامه راهشان سوگند خوردند.

هم‌چنین در خارج کشور یاران شورشگر به مقابل سفارتخانه‌های رژیم رفتند با تخم مرغهای گندیده به این جنایات ننگین اعتراض کردند. با هر تعداد که بودند تجمع برگزار کردند و به سر دادن شعار علیه دیکتاتوری آخوندی پرداختند.

آنها اگر چه رفتند؛ ولی یاد و راهشان زنده و خونشان جوشان است؛ آنها با مرگ شرافتمندانه و قهرمانانه خود؛ آخرین تعهدات خودشون برای آرمان سرنگونی و آزادی ایران رو به شیوه‌های مختلف و مهمتر با خون خودشون امضا کردند.