وال استریت ژورنال: تهران برای فرار از تعطیلی میادین، نفتکش‌ها را به «انبارهای شناور» تبدیل کرد

۱۴۰۵/۳/۲

افشای عبور مخفیانه ۳ سوپر تانکر از خط محاصره خلیج‌فارس / کاهش مرحله‌ای تولید چاه‌ها و فعال‌سازی کریدور ریلی و زمینی خزر برای بقای انرژی

در پی تشدید درگیری‌ها و انسداد مبادی خروجی ترانزیت انرژی، روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی تکان‌دهنده از تغییر آرایش اضطراری وزارت نفت ایران پرده برداشت. بر اساس داده‌های ماهواره‌ای، تهران به دلیل ناتوانی در صادرات، در حال تبدیل نفتکش‌های غول‌پیکرِ به دام افتاده در خلیج‌فارس به انبارهای موقت شناور است. هم‌زمان، به منظور جلوگیری از خسارت‌های ساختاری و هزینه‌های گزفتِ کور کردن چاه‌های نفتی، استراتژی «کاهش چراغ‌خاموش و گام‌به‌گام تولید» را در پیش گرفته و با تکیه بر راه‌آهن، تانکر جاده‌ای و دریای خزر، به سختی در حال تنفس حرارتی در برابر فشارهای واشینگتن است.

تاکتیک انبارسازی در اقیانوس؛ عبور مخفیانه نفتکش‌های خالی از خط محاصره

به گزارش وال استریت ژورنال، مقامات تهران در حال حاضر نفت خام استخراج‌شده را در نفتکش‌های گیر افتاده در پهنه خلیج‌فارس بارگیری می‌کنند تا از آن‌ها به عنوان «انبار موقت شناور» استفاده کنند. این اقدام با هدف جلوگیری از پر شدن سریع مخازن زمینی و توقف کامل زنجیره استخراج صورت می‌گیرد.

در همین رابطه، مؤسسه معتبر تجزیه و تحلیل داده‌های حمل‌ونقل دریایی «تانکر ترکرز» (tankertrackers) فاش کرد:

«در روزهای اخیر، سه نفتکش غول‌پیکر و خالی توانسته‌اند با موفقیت از خط محاصره نظامی عبور کرده و وارد آب‌های خلیج‌فارس شوند. این سه شناور در مجموع ظرفیتی معادل ذخیره‌سازی ۱ میلیون و ۹۰۰ هزار بشکه نفت خام را دارا هستند و هم‌اکنون به شبکه انبارهای شناور رژیم پیوسته‌اند.»

طرح مرحله‌ای کاهش تولید؛ فرار از فاجعه هزینه‌بر پلمب میادین نفتی

این روزنامه آمریکایی افزود: شرکت ملی نفت ایران به آرامی و به صورت دزدانه تولید چاه‌های نفتی خود را کاهش داده است. تهران به جای اینکه مجبور شود تمام چاه‌ها را به یکباره و ناگهانی ببندد، تولید را به صورت گام‌به‌گام و مرحله‌ای کاهش می‌دهد.

هدف استراتژیک رژیم ایران از این روند فرسایشی، احتراز و فرار از مرحله پرهزینه‌تر «تعطیلی کامل میادین نفتی» است؛ چرا که پلمب میادین مستلزم صرف هفته‌ها یا ماه‌ها وقت و مخارج کلان سنگین برای بازگرداندن دوباره آن‌ها به مدار تولید در آینده خواهد بود. حاکمیت همچنین برای بلعیدن نفت خام مازاد، به طور مؤثری تولید و ظرفیت پالایشگاه‌های داخلی را افزایش داده است.

کریدورهای جایگزین زمینی؛ صادرات محدود از مسیر خزر و کامیون‌ها

به نوشته وال استریت ژورنال، بخش زنجیره فروش رژیم تلاش دارد تا از خطوط لجستیک زمینی و شمالی باریکه‌ای برای فروش باز کند. تهران در حال حاضر قادر است مقدار اندکی از نفت خود را  حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز  از طریق خطوط راه‌آهن، کامیون‌های تانکردار جاده‌ای و همچنین مسیر ناوبری دریای خزر به کشورهای همسایه صادر کند که این رقم در مقایسه با ظرفیت واقعی ایران بسیار ناچیز است.

تاریخ تکرار می‌شود؛ بازگشت به دوران سقوط تولید در سال ۲۰۱۹

وال استریت ژورنال در انتهای گزارش خود یادآور شد این اولین باری نیست که تهران مجبور شده است بخش انرژی خود را برای دوام آوردن در مقابل فشار قاطع واشینگتن فلج کرده یا به حالت تعلیق درآورد:

«پس از اعمال تحریم‌های همه‌جانبه و استراتژی فشار حداکثری دونالد ترامپ علیه تهران در سال ۲۰۱۹، صادرات نفت ایران برای بیش از سه سال به شدت سقوط کرد. در آن دوره نیز ساختار تولید رژیم آسیب جدی دید و در مجموع به زیر ۲میلیون بشکه در روز تنزل یافت؛ وضعیتی بحرانی که اکنون بار دیگر با شدتی بیشتر بر اقتصاد وابسته به نفت ایران سایه افکنده است.»

نمودار صادرات نفت ایران 

 

 

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmailPinterest

خبرهای مرتبط