وحدت فولادی نظام؛ از ترس «جام زهر» تا وحشت رهبر مقوایی!- موشکاف ۱۵خرداد۱۴۰۵
۱۴۰۵/۳/۱۵
تلویزیون رژیم میگوید در حاکمیت هیچ دودستگیای وجود ندارد؛ اما هنوز حرف پاسدار کارشناس تمام نشده، آخوند مجلس از خستگی مردم، عقبنشینی مسئولان و سرکشیدن جام زهر مینالد. رهبر مقوایی هم از «تردید، یأس، ترس و اختلاف» میگوید. موشکاف ترجمه میکند: حضرات از بمب و موشک کمتر میترسند تا از روزی که مردم عاصی برای جمعکردن بساط ولایت به میدان بیایند.
موشکاف:
سلام به همه دوستای خوب و بامرام خودم!
برای موشکافی امروز، اول بریم سراغ «تیوی ریش» و حرفای یه پاسدار کارشناس ولایی رو زیر ذرهبین بذاریم.
تلویزیون رژیم ـ پاسدار زارعی ـ ۱۳ خرداد
«عدهای خیال میکنند که در ایران دودستگی بین مسئولین وجود دارد؛ عدهای طرفدار مذاکره هستند و عدهای طرفدار مقاومت. این واقعاً دروغ است و آمریکاییها هم دارند بر این میدمند و عدهای هم فتنهانگیزانه این را به میان مردم و حتی میان اجتماعات میکشانند.»
موشکاف:
بله قربان! اصلاً هیچ دودستگیای نیست؛ همه کاملاً متحدن، فقط هر کدوم دارن زیر پای اون یکی رو خالی میکنن!
اگه میخوای با سیلی صورت نظامو سرخ کنی، اقلاً یهجوری بزن که بسیجیای وارفته تو خیابون هم باور کنن. اونا که خودشون هر شب دارن میبینن چه خبره!
اینم یه نمونهش:
آخوند رسایی ـ عضو مجلس ارتجاع ـ ۱۴ خرداد
«مهمترین کاری که شما میتوانید بکنید، حضور در این میادین است؛ گرفتن این پرچم توی دست و همین شعارهایی است که شما میدهید.
اگر شما بروید توی خانهها، حتی دلهایتان با ولی باشد و حتی آماده شهادت هم باشید، ولی توی خانه باشید، کمکم خناسها، پشیمانها، لیبرالها و غربزدههایی که در همین جمهوری اسلامی هستند، میروند خدمت رهبری و میگویند: مردم خسته شدند، مردم دیگر نمیخواهند، مردم نمیتوانند ادامه بدهند؛ شما جام زهر را سر بکش، بپذیر و کوتاه بیا.»
موشکاف:
واویلا، واویلا!
طرف هم زیرآب سرکردگان نظامو زد، هم زیرآب «کینگ مجتبی» نورسیده رو!
صاف و پوستکنده میگه مردم خسته شدن و یه عده از خود حکومتیها هم میرن به رهبر نامرئی نظام میگن: جام زهرو سر بکش و کوتاه بیا!
پس اون «وحدت کامل» که پاسدار زارعی میگفت، چی شد؟ هنوز حرفش تموم نشده، از توی مجلس صدای جام زهر بلند شد!
حالا ببینید خود کینگ مجتبی مقوایی، در سالگرد سقطشدن اون گوربهگوری، چه پیامی داده:
پیام مجتبی خامنهای ـ ۱۴ خرداد
«دشمن خبیث، کید خود را در جنگ ترکیبی بر دو نقطه متمرکز ساخته است:
یکی تابآوری مردم و دیگری ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور.
ابزار اصلی او در هر دو، کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی و اختلاف است. لذا در مقام مقابله با این بدخواهیها باید همگان با ایستادگی، روشنبینی، حفظ وحدت و انسجام، اعتماد متقابل و همصدایی نکردن با دشمن، نقشه شوم او را خنثی نمایند.
هرگونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم شود، نوعی کمک به دشمن این کشور و مردمانش محسوب میشود.»
موشکاف:
بببله!
ترجمه حرف این رهبر مقوایی فلکزده ولایت به زبون آدمیزاد اینه:
مردم دیگه تابوتوان ندارن؛ توی دستگاه خود نظام اختلاف و تردید افتاده؛ مسئولاشون به هم اعتماد ندارن و هر کاری هم میکنن، مردم بیشتر بدبین و سرخورده میشن!
پس ترس اصلی نظام فقط از جنگ و بمبارون نیست. ترس بزرگترش از روزیه که مردم عاصی به میدان بیان و بساط ولایتو جمع کنن.
آره! جنگ اصلی همینه.
بله دوستان و رفقا، عزت زیاد!
