اجلاس در پارلمان انگلستان: صلح و آزادی با جمهوری دموکراتیک - قسمت اول
۱۴۰۵/۳/۲۳
کنفرانس در پارلمان انگلستان: صلح و آزادی با جمهوری دموکراتیک - سخنرانی خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران
سخنرانیهای نمایندگان پارلمان انگلستان:
باب بلکمن رئیس کمیته پارلمانی بریتانیایی برای آزادی ایران
توبی پرکینز، جیم شانون
لرد همیلتون عضو مجلس اعیان
سارا چندلر رئیس کمیته حقوقبشر کانون وکلای انگلستان و ولز ۲۰۱۴-۲۰۱۱-دبیر کمیسیون حقوقبشر فدراسیون کانونهای وکلای اروپا
استرون استیونسون، رابرت وود، ماتیو گودوین، مالکوم فاولرو نمایندگان انجمنها و تشکلهای ایرانیان در انگلستان
آنچه مایه امید مردم است چشمانداز تغییر در ایران است
کانونهای شورشی و یگانهای ارتش آزادی امید مجسم تغییر در ایراناند
به موازات اعدام و سرکوب
عامل دیگری که راهبند قیام مردم ماست بازماندگان دیکتاتوری شاه هستند
آنها با شعارها و فعالیتهای فاشیستی بازگشت به دیکتاتوری قبلی را تبلیغ میکنند
شعار ما «نه شاه نه شیخ» نشانه راهی است
که مردم ایران را به آزادی و جمهوری دموکراتیک میرساند
یگانه راه تغییر در ایران سرنگونی رژیم
با قیام مردمی، مقاومت سازمانیافته و ارتش آزادیبخش است
بهرسمیت شناختن دولت موقت اعلامشده از سوی شورای ملی مقاومت
توسط جامعه بینالمللی، گامی در این راستاست
توبی پرکینز
رژیم نمیتواند جنبش مقاومت سازمانیافتهیی مانند شورای ملی مقاومت
یا رهبری الهامبخش خانم رجوی و جایگزین دموکراتیک او را تحمل کند
مناسبترین اقدامی که انگلستان باید در این مقطع حساس انجام دهد
به رسمیت شناختن راهحل ایرانی پیشنهادی از سوی شورای ملی مقاومت
از طریق تأیید و تعامل مستقیم با دولت موقت اعلامشده از سوی آن است
توبی پرکینز - نماینده پارلمان انگلستان
«قیامهای سراسری سالهای اخیر که نقطه اوج آنها اعتراضات ژانویه بود، نشاندهنده عمق نارضایتی عمومی از رژیم و عزم مردم ایران برای دستیابی به تغییرات دموکراتیک است.
با وجود سرکوب وحشیانه، شعله مطالبه آزادی خاموش نشده است. ما نباید اجازه دهیم درگیریهای کنونی در ایران، توجهات را از بحران مشروعیت داخلی آن منحرف کند یا شرایطی را ایجاد کند که رژیم بتواند سرکوب مردم ایران را، بهویژه برای از بین بردن مقاومت سازمانیافتهای که در حال گسترش است، شدت بخشد.
تهران تلاش میکند مطالبات برای تغییرات دموکراتیک را بهعنوان توطئهای با منشأ خارجی جلوه دهد. این روایت رژیم، کذب محض است. نیروی محرکه این اعتراضات، ایرانیان عادی بودهاند: زنان، دانشجویان، جوانان، کارگران و اعضای جامعه مدنی که خواستار حقوق و آزادیهای اساسی خود هستند.
افزایش شدید اعدامهای سیاسی، از جمله اعدام زندانیان سیاسی، اعضای سازمان مجاهدین خلق و افرادی که در جریان اعتراضات بازداشت شدهاند، نشاندهنده یک استراتژی عمدی برای نابودی مقاومت سازمانیافته و ایجاد رعب و وحشت در میان شهروندان است تا مانع از پیوستن آنها به صفوف کانونهای شورشی و مشارکت در قیامهای آینده شود.
اقدامات رژیم نشان میدهد که دغدغه اصلی امنیت ملی آن، در واقع تداوم سلب آرمانهای دموکراتیک مردم ایران است، نه رفاه، شکوفایی یا امنیت آنها. رژیم بهخوبی میداند که پس از پایان این درگیری، چارهای جز تسلیم شدن در برابر خواستههای دموکراتیک مردم ایران نخواهد داشت.
در چنین شرایطی، رژیم نمیتواند هیچ جنبش مقاومت سازمانیافتهای مانند شورای ملی مقاومت یا رهبری الهامبخش خانم رجوی و جایگزین دموکراتیک او را تحمل کند. رژیم در حال حاضر از تن دادن به یک توافق صلح خودداری میکند، زیرا تا زمانی که بتواند ایران را در شرایط جنگی مداوم نگه دارد، از مصونیت و پوششی برای توجیه و تشدید اعدامهای سیاسی و سرکوب دولتی خود برخوردار خواهد بود.
بنابراین، انگلستان نباید اجازه دهد رژیم با تمرکز صرف بر مسئله انسداد تنگه هرمز و تأثیر آن بر اقتصاد جهانی، توجهات را از سرکوب وحشیانه دولتی و افزایش اعدامهای سیاسی در ایران منحرف کند. این دقیقاً همان چیزی است که رژیم میخواهد؛ زیرا در این صورت میتواند از مصونیت برای اعدامهای سیاسی خود و تلاشها جهت نابودی مقاومت مردمی سازمانیافته برای جلوگیری از قیامهای آینده برخوردار شود.
مناسبترین اقدامی که انگلستان باید در این مقطع حساس انجام دهد، به رسمیت شناختن راهحل ایرانیِ پیشنهادی از سوی شورای ملی مقاومت از طریق تأیید و تعامل مستقیم با دولت موقت اعلامشده از سوی آن است.
انگلستان باید رژیم را برای پذیرش صلح تحت فشار قرار دهد، اما ما باید این کار را بدون رها کردن مردم ایران یا نادیده گرفتن آرمانهای دموکراتیک و مبارزه آنها برای آزادی انجام دهیم. دولت انگلستان میتواند این کار را با قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی انجام دهد. این توافقات باید شامل خواستههای صریحی مبنی بر پایان دادن به اعدامها و شکنجهها و همچنین آزادی زندانیان سیاسی و معترضان بازداشتشده باشد.
با اتخاذ این گامها، ما به تهران پیام میدهیم که نمیتواند با فریبکاری یا قلدری، مانع حمایت ما از راهحل واقعی بحران ایران شود: یعنی یک تغییر دموکراتیک و برقراری جمهوری مردمی، توسط مردم و برای مردم ایران. بسیار سپاسگزارم».
باب بلکمن:
امروز بزرگترین ترس رژیم آشکارا از قیام بعدی است
از این رو درگیریهای جاری در خاورمیانه را فرصتی برای تشدید سرکوب
و نابودی مقاومت در داخل کشور میداند این هسته اصلی بحران است
دولت انگلستان باید این اقدامات را انجام دهد:
به رسمیت شناختن دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران
عمل به وعده خود برای پاسخگو کردن رژیم در قبال تروریسم و نقض شدید حقوق بشر
از طریق ایجاد سازوکارهای بینالمللی پاسخگویی
پسر شاه مخلوع تلاش کرده از دههها فداکاری مردم ایران سوءاستفاده کند
برخی از حامیان او تا آنجا پیش رفتهاند که آشکارا از بازگشت ساواک تمجید میکنند
باب بلکمن - رئیس کمیته پارلمانی بریتانیایی برای آزادی ایران، نماینده پارلمان انگلستان
همکاران گرامی و دوستان عزیز در جامعه ایرانیان بریتانیا و شورای ملی مقاومت ایران، مایه خوشحالی من است که در بحث دیگری درباره ایران به شما میپیوندم؛ بحثی درباره واکنش انگلستان به سرکوب دولتی و نحوه حمایت ما از مردم ایران در مبارزهشان برای یک جمهوری دموکراتیک.
همانطور که گفته شد و عنوان جلسه امروز نیز نشان میدهد، ایران بر سر یک دوراهی قرار دارد. من با ارزیابی خانم رجوی موافقم. نبرد اصلی رژیم با غرب نیست ــ اگرچه آن هم البته جدی است ــ بلکه با مردم ایران و آرمانهای آنهاست. امروز، بزرگترین ترس رژیم آشکارا از قیام بعدی است. از این رو، درگیریهای جاری در خاورمیانه را فرصتی برای تشدید سرکوب و نابودی مقاومت در داخل کشور میداند، درست همانطور که در دهه ۱۹۸۰ (دهه ۱۳۶۰) انجام داد. این هسته اصلی بحران است.
اکنون رژیم تحت پوشش درگیریهای منطقهای، اعدامهای سیاسی، بازداشتهای خودسرانه و سرکوب سیاسی را تشدید میکند و عمدتاً اعضا و حامیان سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت را هدف قرار میدهد که محور مقاومت سازمانیافته دموکراتیک بوده و هستند. همان سیستمی که اعتراضات را در داخل ایران سرکوب و زندانیان را اعدام میکند، مخالفان و فعالان را در سراسر اروپا، از جمله در خود انگلستان، هدف قرار میدهد.
سالهاست که من کارزار تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران را رهبری کردهام؛ اقدامی که شورای ملی مقاومت دههها پیش خواستار آن شده بود. افشاگریهای اخیر در پروندهای در دادگاه «اولد بیلی» نشان میدهد که چرا این امر دیگر نباید به تأخیر بیفتد.
اما این موضوع تنها یک مسئله امنیتی نیست، بلکه نشانهای از رژیمی است که برای بقای خود میجنگد. آنچه در خارج رخ میدهد را نمیتوان از آنچه در داخل ایران میگذرد جدا کرد و سرکوب سیستماتیک مخالفان و انکار تغییرات دموکراتیک، غیرقابل قبول است.
بنابراین، علیرغم شرایط جنگی، مقاومت سازمانیافته در داخل ایران به رشد خود ادامه میدهد. کانونهای شورشی همچنان فعال و رو به گسترش هستند. زندانیان سیاسی به مقاومت خود با کارزارهایی مانند «سهشنبههای نه به اعدام» ادامه میدهند. دانشجویان در هر فرصتی اعتراضات خود را سازماندهی میکنند. بنابراین، جامعه ایران همچنان شجاعت و ایستادگی خود را بسیج میکند.
مردم ایران در تلاش برای دستیابی به این آینده، شجاعت فوقالعادهای از خود نشان دادهاند و سازمان مجاهدین خلق، بهعنوان یکی از مؤلفههای اصلی ائتلاف شورای ملی مقاومت، نقش محوری در تداوم این مقاومت سازمانیافته ایفا کرده است. ما در انگلستان دیگر نمیتوانیم نظارهگر باشیم. حمایت از مردم ایران نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک ضرورت استراتژیک است، زیرا رژیم همچنان به بیثبات کردن منطقه و تهدید امنیت جهانی ادامه میدهد و اکنون اقتصاد جهانی را به گروگان گرفته است.
از این رو، ما از شورای ملی مقاومت و خانم رجوی به دلیل پیشتازی در مبارزات مردمی و ارائه چشماندازی دموکراتیک و شفاف برای ایران حمایت کردهایم: انتخاباتی آزاد، جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی، حاکمیت قانون و حقوق بنیادین بشر. به همین دلیل است که تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران فراتر از مبارزه با تروریسم است؛ این اقدام به معنای پایان دادن به منفعل بودن در برابر رژیمی است که امنیت بریتانیا را تهدید میکند و در عین حال آرمانهای دموکراتیک مردم خود را انکار مینماید.
دولت موقت بر پایه طرح ۱۰ مادهای دموکراتیک خانم رجوی بنا شده است؛ طرحی که بازتابدهنده آرمانهای واقعی و خواستههای اساسی مردم ایران برای آزادی، برابری و آیندهای مبتنی بر جدایی دین و دولت و دموکراسی است. در نقطه مقابل، پسر شاه مخلوع ایستاده است که تلاش کرده خود را به مبارزات مردمی بچسباند و از دههها فداکاری مردم ایران سوءاستفاده کند. نگرانکننده این است که برخی از حامیان او تا آنجا پیش رفتهاند که آشکارا از بازگشت پلیس مخفی بدنام شاه، یعنی ساواک، تمجید میکنند.
اخیراً تلویزیون آلمان (ARD) این اقدام تأسفبار را افشا کرد و نشان داد که آنها چگونه حتی روزنامهنگاران را با اقدامات نفرتانگیز خود تهدید کردهاند. در انگلستان نیز بسیاری از ایرانیان تهدیدهای مشابهی را به پلیس گزارش دادهاند.
در حدود ۱۰ روز آینده، انتظار میرود حامیان شورای ملی مقاومت و ایرانیان آزادیخواه در پاریس گرد هم آیند تا این پیام روشن را ابلاغ کنند: «نه به اعدام، آری به جمهوری دموکراتیک». من و بسیاری از شما به این گردهمایی بزرگ برای ایران آزاد خواهیم پیوست، زیرا مردم ایران و شورای ملی مقاومت بهترین و قویترین متحدان ما در مقابله با تهدیدهای رژیم هستند و نیز به این دلیل که یک ایران آزاد و دموکراتیک، تنها راه ممکن برای دستیابی به صلح و ثبات پایدار در منطقه است.
بنابراین، دولت انگلستان باید اقدامات زیر را انجام دهد: به رسمیت شناختن و تعامل با دولت موقت اعلامشده از سوی شورای ملی مقاومت به رهبری خانم رجوی؛ عمل به وعده خود برای پاسخگو کردن رژیم در قبال تروریسم و نقض شدید حقوق بشر از طریق ایجاد سازوکارهای بینالمللی پاسخگویی؛ مداخله به همراه متحدان خود برای نجات جان زندانیان سیاسی و معترضانی که در حال حاضر در آستانه اعدام هستند؛ تضمین آزادی فوری آنها و پایان دادن به اعدامها در ایران از طریق اعمال فشار بر رژیم و مشروط کردن هرگونه رابطه آینده به اجرای قابل راستیآزمایی این گامها.
با این گامها، انگلستان به ایجاد شرایطی کمک خواهد کرد تا مردم ایران و مقاومتشان بتوانند با موفقیت همان جمهوری دموکراتیکی را پایهگذاری کنند که همه ما برای آن مبارزه میکنیم.
همچنین بسیار خرسندم که اعلام کنم بیش از ۳۰ تن از رهبران مذهبی از سراسر بریتانیا و اروپا بیانیه مهمی را امضا کردهاند که اکنون آن را قرائت میکنم. این شخصیتها بیانیهای مشترک امضا کردهاند که در آن موج فزاینده اعدامهای سیاسی در ایران را محکوم نموده، آزار و اذیت اقلیتهای مذهبی را نفی کرده و حمایت خود را از گردهمایی بزرگ بینالمللی که قرار است در تاریخ ۲۰ ژوئن در پاریس برگزار شود، ابراز داشتهاند.
امضاکنندگان شامل اسقفهای اعظم، اسقفها، رؤسای کلیساها، معاونان اسقف ارشد و خاخامها هستند. همه آنان در ابراز همبستگی کمنظیر میانادیانی با مردم ایران متحد شدهاند. آنان از جامعه بینالمللی میخواهند تا برای توقف اعدامها، دفاع از آزادی مذهب و عقیده و حمایت از آرمانهای مردم ایران برای دموکراسی، حقوق بشر و آزادی، اقدام فوری به عمل آورد. این امر بسیار شایسته استقبال و تقدیر است.
