گفتگو با دانشمند برجسته ایرانی ـ پروفسور مرتضی قریب محقق نامدار و مخترع ارشد ـ قسمت اول

با چندین جایزه فناوری ناسا و جوایز متعدد دیگر

از پیشگامان ترکیب مهندسی مکانیک دینامیک سیالات و مهندسی پزشکی زیستی و استاد مؤسسه فناوری کالیفرنیا، کل‌تک

مصاحبه توسط دکتر محمد حسین تسوجی پروفسور مهندسی الکترونیک عضو جامعه متخصصان و پژوهشگران در آمریکا و عضو شورای ملی مقاومت ایران

جناب پروفسور قریب اولاً من می‌خواهم خیلی از شما تشکر کنم به‌خاطر وقتی که دادید که ما دنبال گفتگویی که ماه اکتبر در واشنگتن داشتیم خیلی از هموطنان تماس گرفتند و واقعاً خیلی تحت تأثیر گفته‌های شما، توانمندی شما قرار گرفته بودند می‌خواستم بیشتر با شما آشنا بشوند و خواستند که اگر می‌شود یه صحبت گفتگویی خودمونی داشته باشیم اینه که اولاً می‌خواهم خیلی ازتون تشکر کنم به‌خاطر وقتی که دادیم چون می‌دونم مشغله بسیار بسیار زیادی دارین با کاری که دارین. ولی قبل از که شروع کنم می‌خواهم اگه بشه خودتون را بیشتر معرفی کنین مردم بیشتر شما رو بشناسند. کجا متولد شدید پایه‌های علمی شما این رو برای مردم توضیح بدهید خیلی خوب می‌شود

خیلی ممنون آقای دکتر تسوجی من در تهران متولد شدم از مادری که مال آذربایجان بودند و پدری که مال تهران

من هم، همانطوریکه می‌دونید آذری هستم از هر دو طرف. اینه که خیلی ممنون

و تمام دوران دبستان و مدت زیاد دبیرستان در تهران بودم. دو سال آخر تحصیلات من در دبیرستان دانشگاه شیراز بودم. همون اوایل علاقه عجیبی زیادی به رشته‌های فیزیک و مهندسی داشتم. به همین خاطر هم رفتم در دانشگاه تهران در دانشکده فنی مهندسی مکانیک و پس از آن هم تحصیلات فوق‌لیسانس و دکترای خودم را در دانشگاه سیراکیوز و دانشگاه کل‌تک در پسادینا دکترای خودم را گرفتم. در رشته ایرو اسپیس یا هوا فضا.

شما در دانشگاه کل‌تک عناوین مختلفی داشتید. می‌خواهید مقداری در این رابطه صحبت کنید؟ شما در دانشگاه ساندیگو هم تدریس می‌کردید.

بله من پس از گرفتن درجه دکتر به مدت دو سال در جی پیل که یک مرکز ناسا هست به مدت دو سال به‌عنوان مهندس ارشد کار می‌کردم. بعد در دانشگاه سان دیگو، یوسی سان دیگو به‌عنوان دستیار پروفسور بعد هم به‌عنوان پروفسور به مدت ۶ سال ۷ بودم بعد دانشگاه کلتک، بعد از این‌که استاد من بازنشسته شد از من خواستند که بیایم و کرسی او را پر کنم.