گزارشی از بازتاب تظاهرات پاریس در رسانه‌های بین‌المللی

کهکشان مقاومت ایران

گفتگو با مسعود پیرنیا

روز ۳۰ خرداد برابر با ۲۰ ژوئن تظاهرات «ایرانیان آزاده» قرار بود برگزار بشه، از ۲ ماه پیش اجازه‌ی قانونی برگزاری این تظاهرات اخذ شده بود و بیش از ۱۰۰هزار صدای رسا علیه چوبه‌های دار به‌سمت میدان وْوبان در حرکت بودن؛ اما بازهم، توطئه و مماشات  درهم آمیختن تا صدای آزادی‌خواهی مردم ایران خاموش بشه! ...خیابان‌های پاریس شاهد ممنوعیتی ناگهانی بود که پلیس فرانسه به تأیید مراجع قضایی، بر این گردهمایی اعتراضی ِاعمال کرد. اما آیا صدای آزادی با این ممنوعیت خاموش شد؟.. ابداً!... این اقدام نه تنها خروش و خواست آزادی‌خواهانه‌ی مردم ایران رو متوقف نکرد، بلکه بازتاب‌های گسترده‌ای در رسانه‌های جهانی پیدا کرد و ابعاد جدیدی از مقاومت رو به نمایش گذاشت.

خبرگزاری رویترز در گزارشی از پاریس فاش کرد و نوشت: «ممنوعیت این تظاهرات، عصر پنجشنبه و تنها ساعاتی پس از تماس تلفنی میان ژان نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، و عباس عراقچی، همتای ایرانی‌اش، صورت گرفته... تماسی که محور اون، گفتگو درباره آخرین تحولات جنگ عنوان شد.... هرچند وزارت امور خارجه فرانسه هرگونه ارتباط میان این تماس و ممنوعیت تظاهرات رو رد کرد،... اما این همزمانی سؤالات بسیاری رو برانگیخت... شورای ملی مقاومت ایران، سازمان‌دهنده این تجمع، که سابقه‌ای طولانی در برگزاری تجمعات بزرگ در پایتخت فرانسه با حضور هزاران نفر از مقامات ارشد سابق اروپایی، آمریکایی و عربی داره، دلیل ارائه‌شده از سوی مقامات فرانسوی رو "واهی" و "ساختگی" خوند...

و اما ...دلایل ارائه‌شده برای این ممنوعیت هم به پیچیدگی ماجرا اضافه کرد... در حالی که شبکه «فرانس»۲۴ گزارش داد پلیس پاریس به دلیل "فضای متشنج بین‌المللی" تجمع مخالفان ایرانی رو ممنوع کرده ..، اسناد دادگاه اداری پاریس روایت دیگه او رو برملا کرد. «آسوشیتدپرس» گزارش داد که این اسناد، ادعای تهدید به بمب‌گذاری توسط "بقایای فعال رژیم شاه سابق که یک تشکیلات امنیت داخلی موسوم به ساواک  در اروپا اداره می‌کنند" رو فاش کرد... این تناقض در دلایل، به گمانه‌زنی‌ها درباره انگیزه‌های واقعی این ممنوعیت دامن زد...

با وجود همه ممنوعیت‌ها، عزم راسخ ایرانیان برای رساندن صدای مردم ایران، هیچ سدی رو به‌رسمیت نشناخت. خبرگزاری‌های رویترز و فرانسه گزارش دادن که تظاهرکنندگان، علی‌رغم ممانعت پلیس، در پاریس تجمع کردند. خیابان‌های پاریس صحنه ایستادگی مردمی شد که پرچم‌های ایران را برافراشته بودند و پلاکاردهای "نه شاه، نه شیخ" در دستانشان، شعار محوری این حرکت اعتراضی بود.

این ایستادگی بی‌هزینه نبود. پلیس با تظاهرکنندگان درگیر شد و متأسفانه، شماری از اونها مجروح و بازداشت شدند... خبرگزاری فرانسه از بازداشت حداقل دو نفر خبر داد ..« بهنام ترک‌زبان از سوئد، مهری دیزانی از هلند که مصدوم شد»...، ثریا ِاسترن از هلند همکه دستش بر اثر ضربات شکسته و گچ گرفته شد، و علی ربیعی از انگلستان که از قفسه سینه مصدوم و بستری شد، از جمله قربانیان این سرکوب بودند.

ممنوعیت این تظاهرات، موجی از خشم و محکومیت رو در سطح بین‌المللی برانگیخت. دکتر آلخو ویدال کوادراس، نایب‌رئیس پیشین پارلمان اروپا، با لحنی تند، دولت فرانسه رو به دلیل ممنوعیت تظاهرات علیه اعدام زندانیان سیاسی در ایران، محکوم کرد و اون رو  "بزدلی" و "همدستی" با "دیکتاتوری جنایتکار آخوندها" خوند.

خانم دومینیک آتیاس، رئیس شورای اداری بنیاد وکلای اروپایی هم در حساب ایکس خودش، به شدت از دولت فرانسه انتقاد کرد و نوشت: «این دولت "آشکارا تسلیم فشار ملاها شده" و "تظاهرات مسالمت‌آمیز علیه سرکوب زنان و مردان در ایران را لغو کرده است". خانم آتیاس در پستی دیگه‌ای، با اشاره به ادعاهای مطرح شده، ائتلاف "پسر شاه" با "آخوندها" رو برای "جاری شدن خون مردم ایران" محکوم کرد و از "استبداد مذهبی و سلطنت" سخن گفت که "دست در دست هم" داده‌اند.

بله ...درس بزرگ بیستم ژوئن در پاریس این بود: وقتی عزم راسخ یک ملت برای تغییر جزم باشه، نه تماس‌های تلفنی پشت پرده و نه تهدیدهای تروریستی بقایای ساواک، ..هیچ‌کدوم نمی‌تونن سد راه اون بشن... فریادهای پرتعداد "نه شاه، نه شیخ" در خیابان‌های پاریس و ایستادگی بی‌نظیر تظاهرکنندگانی که مجروح و بازداشت شدند،. نه تنها دشمنان مقاومت ایران و رژیم آخوندی رو که نمی‌خواستند  کمترین صدایی از پاریس شنیده بشه، گیج و درمانده کرد،.. بلکه منجر به شنیده‌شدن صدای بلندتری از مقاومت ایران به گوش جهانیان شد. درود به همه این یاران شورشگر و عزم جزمشون....و با تشکر از شما بخاطر فرصتی که به من دادین!