نگاهی به سی خرداد و چهل و پنجمین سالگرد آن

عید بزرگ مقاومت ایران

گفتگو با هوشنگ روزبهانی

سی خرداد عید بزرگ مقاومت ایران را که در چهل و پنجمین سالگردش هستیم میشود از زوایای مختلف بهش نگاه کرد. حوالی ساعت ۳ بعدازظهر روز جمعه ۳۰ خرداد ۶۰ تظاهرات عظیم نیم میلیونی مجاهدین و هواداران‌شان در قلب تهران در کسوت یک سازماندهی پیچیده و مخفی، چون رعد در آسمان بی‌ابر به غرش درآمد. صمیمی، استوار و مصمم؛ چهره‌های آفتاب‌سوخته‌‌ای که بسیاری‌شان را در آخرین روزهای قبل از ۳۰ خرداد در جنگ و گریز خیابانی با پاسداران می‌دیدیم که اکنون راه را با کنار زدن خیل لات و لومپن‌ها و گزمه‌های جرار خمینی می‌شکافتند و پیش می‌رفتند. این نگاه هم یک مقدار بستگی دارد که هر کس از کجا وارد این رود خروشان مقاومت شده.

همراه می‌شویم با آقای هوشنگ روزبهانی تا ببینیم ایشون چطور به این موضوع نگاه می‌کنند

شما سی خرداد سال ۶۰را دیدید تا امسال که چهل و پنجمین سالگرد آنرا جشن گرفتیم این روز را چگونه دیدید؟

شما معمولاً با دوربین فیلم‌برداری یا عکاسی در این صحنه‌ها حاضر می‌شی. امسال از پشت دوربینت چی دیدی؟