نگاهی به دو رخداد مهم در صحنه سیاسی ایران

گفتگوهای رژیم و آمریکا در ژنو و برگزاری کهکشان مقاومت

گفتگو با خسرو شکراللهی

بینندگان عزیز طی روزهای اخیر شاهد دو رخداد مهم در صحنه سیاسی کشورمون بودیم. یک رخداد، گفتگوهای رژیم و آمریکا در ژنو بر سر یادداشت تفاهم بود.

رخداد دیگر هم برگزاری کهکشان مقاومت ایران در چهل و پنجمین عید مقاومت سراسری در برابر فاشیسم دینی بود که در جریان اون شاهد حمایت شخصیتهای برجسته بین‌المللی از قیام مردم ایران و کانون‌های شورشی و ارتش آزادی و حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت با شعار صلح و آزادی و برنامه ده ماده‌یی خانم مریم رجوی بودیم اون هم در جریان یک کارزار فشرده پیروزمند که پیشتیبانان مقاومت ایران در برابر تهدیدهای تروریستی و توطئه‌های رژیم و بقایای منفور دیکتاتوری سلطنتی پیش بردند. در این قسمت از برنامه می‌خواهیم که نتیجه و تأثیرات این دو رخداد رو در صحنه سیاسی کشورمون به‌طور اجمالی بررسی کنیم

اجازه بدهید با مذاکرات ژنو شروع کنیم. پاسدار قالیباف مدعی شده که رژیم در مذاکره با آمریکا می‌خواهد پیروزیهایی که در صحنه نظامی در جنگ به دست آورده در عرصه سیاسی تثبیت بکند. اجازه بدید بخشی از این ادعای پاسدار قالیباف رو ببینیم:

قالیباف: بعضی دوستان ما احساس می‌کنند که بحثهای دیپلماسی با بحثهای میدان و کارهای نظامی در تضاد است بعضی آن را دوست دارند بعضی این را دوست دارند اساساً این کار اشتباهی است، در میدان هر موفقیت نظامی هر چقدر هم موفق باشد زمانی آن اثر موفقیت را می‌توانیم ببینیم، یعنی آوردهای آن پیروزی را می‌توانیم ببینیم چه در حال چه در آینده و چه در تاریخ که می‌خواهند قضاوت کنند که آن پیروزی از جهت حقوقی و سیاسی ثبت شود، ماندگار شود. بدون دیپلماسی این زحمت عرصه میدان به ثمر نخواهد نشست.

هم‌چنان که شنیدیم قالیباف مدعی است که در این مذاکرات رژیم داره موفقیتهای نظامی رو به دست‌آوردهای سیاسی تبدیل می‌کند؟ واقعیت چیست؟

یک سؤالی که مطرح است، این است که رژیم در بحبوحه این مذکرات چه مسأله‌ای می‌خواست حل کنه که کاسه گدایی گرفت تا تظاهرات مقاومت ایران در پاریس برگزار نشود؟ بهتر نبود که سکوت می‌کرد؟ و یا به روی خودش نمی‌آورد؟