جنرال آنسایگر آلمان، رادیو ۲۰۰۰ و رادیو اوپن سیتی ایتالیا: صدای مقاومت ایران ممنوعیت تظاهرات را به چالش کشید
۱۴۰۵/۴/۵
سه رسانه معتبر اروپایی ضمن بازتاب جهانی تظاهرات ۲۰ ژوئن در پاریس، حمایت گسترده ایرانیان آزاده از مقاومت و محکوم کردن اعدامها در ایران را گزارش کردند
علاوه بر مسافران هواپیما، قطار و خودروهای شخصی و شرکتکنندگان مقیم فرانسه،جنرال آنسایگر آلمان گزارش کرد:
شرکتکنندگان از سراسر اروپا با بیش از ۸۰۰ اتوبوس به پاریس سفر کرده بودند
ممنوعیت تظاهرات در پاریس نتوانست مانع از دیده شدن پیام تظاهرات شود:
نه به سلطنت، نه به حکومت دینی
آری به جمهوری دموکراتیک در ایران
دادگاه اداری پاریس حکم داد که ممنوعیت پلیس بر اساس «دلایل کلی و بدون هیچ زمینه واقعی» بوده است.درگزارشهای اطلاعاتی ارائه شده به دادگاه به خطر حمله جدی علیه تظاهرات از سوی رژیم ایران یا شاهپرستان و نزدیکان رضا پهلوی اشاره داشت. بهرغم ممنوعیت ۵۰ هزار نفر (در ووبان) تظاهرات کردند.
جنرال آنسایگر آلمان:تظاهرات ۲۰ژوئن در پاریس
جنرال آنسایگر آلمان درباره تظاهرات ۲۰ ژوئن در پاریس گزارش کرد: روز شنبه، علیرغم ممنوعیت اعمالشده توسط مقامات فرانسوی در لحظه آخر، بیش از ۵۰٬۰۰۰ ایرانی تجمع و تظاهرات کردند. این تجمع با شعار «ایران آزاد ۲۰۲۶ ـ به سوی یک جمهوری دموکراتیک» علیه موج فزاینده اعدامها در ایران و در حمایت از طرح دهمادهای مریم رجوی برای یک جمهوری دموکراتیک برگزار شد.
دادگاه اداری پاریس حکم داد که ممنوعیت پلیس بر اساس «دلایل کلی و بدون هیچ زمینه واقعی» بوده است. در عین حال، گزارشهای اطلاعاتی ارائهشده به دادگاه به خطر حمله جدی علیه تظاهرات ۲۰ ژوئن از سوی رژیم ایران یا شاهپرستان، بهویژه نزدیکان رضا پهلوی، اشاره داشت. این حکم همچنین به بقایای رژیم شاه اشاره داشت که یک سرویس امنیت داخلی به نام «ساواک» را حفظ کرده و ظاهراً در صورت صدور مجوز تظاهرات، تهدید به حمله بمبگذاری کرده بود.
تظاهرکنندگان هم دیکتاتوری شاه و هم دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران را رد کردند. آنها خواستار پایان دادن به اعدامهای سیاسی، آزادی زندانیان سیاسی و حمایت از جایگزین دموکراتیک شورای ملی مقاومت ایران بر اساس طرح دهمادهای مریم رجوی شدند.
با وجود گرمای شدید و تلاشهای مکرر پلیس برای پراکنده کردن جمعیت، هزاران نفر از ساعات اولیه صبح در میدان ووبان تجمع کردند. شرکتکنندگان با تکان دادن پرچمها و بنرها و حمل تصاویر مریم رجوی، آرام و منظم باقی ماندند. آنها همچنین بر حق خود برای اعتراض عمومی به سرکوب در ایران و اعدام زندانیان سیاسی تأکید کردند.
سایر شرکتکنندگانی که از دسترسی به میدان ووبان منع شده بودند، تجمعات موازی را در تروکادرو، باستیل و میدان جمهوری برگزار کردند. مداخله پلیس نیز در برخی از این مکانها رخ داد. با این حال، این ممنوعیت نتوانست مانع از دیده شدن پیام تظاهرات شود: «نه به سلطنت، نه به حکومت دینی، آری به جمهوری دموکراتیک در ایران.»
بازتاب کنفرانس بینالمللی ایران آزاد در گزارش جنرال آنسایگر
جنرال آنسایگر در بخش دیگری از مقاله خود در مورد کنفرانس بینالمللی ایران آزاد که در همان روز در پاریس برگزار شد، نوشت: در این کنفرانس، رؤسای سابق دولت، وزرا، نمایندگان مجلس، دیپلماتها و نمایندگان نظامی از اروپا، آمریکای شمالی و کانادا در آن شرکت کردند. سخنرانان اصلی شامل شارل میشل، پرزیدنت قبلی شورای اروپا؛ بوریس جانسون، نخستوزیر سابق انگلستان؛ جان برد، وزیر امور خارجه سابق کانادا؛ کریستین آریگی، عضو مجلس ملی فرانسه؛ جان برکو، رئیس سابق مجلس عوام انگلستان؛ آلخو ویدال-کوادراس، نایبرئیس سابق پارلمان اروپا؛ و دیمیترو کولبا، وزیر خارجه سابق اوکراین بودند.
مریم رجوی در سخنرانی اصلی خود اعلام کرد که انتصاب پسر خامنهای به عنوان رهبر عالی، نشانه قدرت نیست، بلکه بیانگر ضعف عمیق و بحران داخلی رژیم است. او این تحول را «پایان رژیم» توصیف کرد و تأکید کرد که هیچ میزان سرکوب یا اعدام نمیتواند اراده مردم ایران برای آزادی را درهم بشکند.
مریم رجوی اظهار داشت: «در برابر یک قیام سازمانیافته، نمایشهای خیابانی رژیم بیفایده است و اعدام روزانه زندانیان سیاسی، رژیم شما را نجات نخواهد داد.» او همچنین خواستار آن شد که هرگونه توافق بینالمللی با تهران باید خواهان پایان اعدام زندانیان سیاسی و کشتار تظاهرکنندگان شود. نه جنگ و نه مذاکره، پاسخی به تهدید فاشیسم مذهبی ندادهاند؛ تنها گزینه ممکن، جایگزین دموکراتیک مقاومت سازمانیافته برای یک ایران آزاد، دموکراتیک و غیراتمی است.
مواضع شخصیتهای بینالمللی در حمایت از مقاومت ایران
شارل میشل بهشدت از مقامات فرانسوی به خاطر ممنوعیت تظاهرات مسالمتآمیز و قانونی انتقاد کرد. او گفت: «مذاکره جواب نمیدهد ـ هرگز.» رژیم ایران بارها از مماشات برای خرید زمان استفاده کرده است؛ در واقع، این کار فقط رنج مردم ایران را طولانیتر میکند. شارل میشل، هم جنگ و هم مماشات را رد کرد و تأکید کرد که مقاومت دموکراتیک جایگزین مناسبی ارائه میدهد. او پرسید کدام سازمان سیاسی در اروپا قادر است دهها هزار نفر را به نام دموکراسی، آزادی و امید به خیابانها بیاورد.
بوریس جانسون نیز از تصمیم مقامات فرانسوی ابراز خشم کرد. او این ممنوعیت را «تکاندهنده و ناامیدکننده» خواند و توجیهات رسمی مبنی بر اینکه گرما و نگرانیهای امنیتی، تظاهرات را غیرممکن کرده است، به سخره گرفت. جانسون گفت: «ما انواع و اقسام مزخرفات را شنیدهایم؛ اول اینکه هوا برای تجمع خیلی گرم است، سپس یک "داستان مضحک" در باره تهدیدهای خشونتآمیز. سرکوب یک تظاهرات مشروع و اصولی علیه رژیم در تهران اساساً اشتباه است.» جانسون صریحاً طرح دهمادهای مریم رجوی را به عنوان نقشه راه برای یک ایران آزاد، دموکراتیک و غیراتمی تأیید کرد.
کریستین آریگی، عضو مجلس ملی فرانسه، با لحنی پرشور ممنوعیت تجمع در میدان ووبان را محکوم کرد. او افزود این تصمیم خیانتی بزرگ به آرمانهای دموکراتیک فرانسه، از نظر سیاسی کوتهبینانه و از نظر اخلاقی غیرقابل توجیه است. آریگی هشدار داد که این ممنوعیت به منزله امتیازی غیرقابل قبول به فشار تهران است و به تعهد تاریخی فرانسه به آزادی، برابری و برادری آسیب میرساند. در عین حال، او مقاومت ایران را به عنوان یک جایگزین دموکراتیک متحد، مستقل و سازمانیافته که به بزرگترین ترس رژیم تبدیل شده است، ستود. او حمایت خود را از طرح دهمادهای رجوی به عنوان چشماندازی از یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین از دولت و نقش رهبری زنان، مجدداً تأیید کرد.
رادیو ۲۰۰۰ ایتالیا در گزارشی از تظاهرات ۳۰ خرداد در پاریس
رادیو ۲۰۰۰ ایتالیا با ویرجینیا پیشبین، رئیس انجمن جوانان ایرانی در ایتالیا، به گفتوگو پرداخت. ویرجینیا پیشبین گفت:«ما با انگیزه و شور فراوان خود را در روز ۲۰ ژوئن به میدان ووبان رساندیم. از شب قبل اعلام شده بود که مجوزی که دو ماه پیش صادر شده بود، توسط فرمانداری پاریس ناگهان لغو شده است.
در بند ۸ این گزارش آمده که فرمانداری، بر اساس گزارش دستگاه اطلاعاتی، تصمیم به لغو مجوز گرفته است. گفته شد که احتمال خطر اقدامات خشونتآمیز وجود دارد. بهطور مشخص در بند ۸ این گزارش از گروهی موسوم به «ساواک» نام برده شده است.
گروههای شاهپرستی که در ۱۰ مه در آلمان رژه رفته بودند و لباسهایی با نشان ساواک شاه بر تن داشتند. این افراد کاملاً به پسر شاه وابسته هستند.
در گزارش اطلاعاتی نوشته شده بود که آنها قصد انجام یک بمبگذاری را داشتهاند. بنابراین فرمانداری به این اطلاعات استناد کرد؛ اطلاعاتی که طبیعتاً بسیار مهم تلقی میشدند.
اما ما هرگز احساس نکردیم که به دلیل مسائل امنیتی تظاهرات متوقف شده است. در جریان تظاهرات در پاریس، وضعیتهایی رخ داد که بهوضوح نقض جدی حقوق بشر بود. ما مردمی بودیم که بهصورت مسالمتآمیز حضور داشتیم.
از طریق بیش از ۸۰۰ اتوبوس، حدود ۶۰ هزار نفر به پاریس منتقل شده بودند و این غیر از افرادی بود که مانند ما با هواپیما آمده بودند. شما نمیتوانید کسانی را که از کانادا یا استرالیا آمدهاند، در آخرین لحظه متوقف کنید؛ مردم از قبل جابهجا شده بودند. اما پلیس با تجهیزات ضدشورش حضور داشت و اجازه تجمع نمیداد و ما را محصور کرده بودند. در واقع، ما با نمونه دیگری از سیاست مماشات روبهرو بودیم.
این تجمعات و تظاهرات در سراسر جهان بازتاب گستردهای پیدا کرد و رژیم ایران در این اقدام خود موفق نشد.»
رادیو اوپن سیتی ایتالیا-صدای مقاومت ایران ممنوعیت تظاهرات را به چالش کشید
خبرنگار رادیو اوپن سیتی در گزارشی از تظاهرات پاریس گفت: با وجود ممنوعیت لحظه آخری از سوی فرمانداری و تأیید بعدی آن توسط دادگاه اداری، تظاهرکنندگان در چهار میدان راهبردی مستقر شدند: میدان باستیل، میدان جمهوری، میدان تروکادرو و میدان ووبان.
در خیابانها، تنش بسیار بالا بود. ما مستقیماً شاهد حملات شدید پلیس در میدان ووبان بودیم؛ جایی که مأموران حتی افراد سالمند را نیز هدف قرار دادند و پرچمها و اشیای سنتی ایرانی را از دست معترضان بیرون کشیدند. نیروهای امنیتی تعداد زیادی اتوبوس را پیش از ورود به پاریس متوقف و توقیف کردند و از همان ساعات صبح نخستین موانع ایجاد شد و حدود ۲۰ بازداشت ثبت شد. ما نیز شخصاً اثرات تحریککننده اسپری فلفل را تجربه کردیم.با وجود محدودیتها، اعتراضات در طول روز ادامه یافت. ضرورت رساندن صدای مردم ایران بر ترس از سرکوب، آن هم در خاک اروپا، غلبه کرد.
در میان فعالان جوان حاضر در خط مقدم، غزل افشار، نماینده جوانان ایرانی، با وجود این مانع رسمی، بر عزم خود تأکید کرد:«این تظاهرات ماهها پیش سازماندهی شده بود و مجوز آن از مدتها قبل توسط شورای ملی مقاومت ایران، اصلیترین ائتلاف دموکراتیکی که بیش از ۴۰ سال علیه این رژیم مبارزه کرده، درخواست شده بود. لغو مجوز ما را شگفتزده نمیکند؛ ما بهخوبی میدانیم که رژیم تهران بیش از هر چیز از مردم و مقاومت سازمانیافته میترسد. همانطور که در داخل مرزها مردم را میکشد، تلاش میکند مخالفان را در خارج از کشور نیز هدف قرار دهد. ما برای چنین فشاری آماده بودیم؛ همانطور که در گذشته با تهدیدها و تلاشهای واقعی برای حملات تروریستی، مانند سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳، روبهرو شدهایم. اما ما اینجا میمانیم تا صدای مردم خود باشیم.»
در تظاهرات پاریس همچنین هیئتی بزرگ از تبعیدیان ایرانی که از ایتالیا آمده بودند، شرکت داشتند. در میان آنها داوید سانتالوسیا بود که مستقیماً شدت برخوردهای پلیس فرانسه را تجربه کرد. او گفت:
«دیدن لغو یک تظاهرات مسالمتآمیز پس از سفری طولانی از ایتالیا بسیار سخت و دردناک بود. دولتهای غربی بهخوبی میدانند که این تظاهرات صلحآمیز است، اما من در صف اول، بدون اینکه کاری کرده باشم، هدف اسپری فلفل قرار گرفتم. نمیفهمم چرا غرب همچنان این سیاست مماشات را ادامه میدهد و با رژیمی توافق میکند که هر روز جوانان را میکشد.»
غزل افشار هشدار شدیدی درباره تلاشها برای بازگرداندن سلطنت، که در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد، مطرح کرد و گفت:
«اگر امروز مجوز ما لغو شده، علتش تا حدی تهدید واقعی حملاتی است که از سوی بقایای ساواک، دستگاه شکنجه خشن دیکتاتوری سلطنتی پیشین، سازماندهی میشود. این عناصر امروز عملاً به رژیم کمک میکنند تا سر پا بماند، بهعنوان عوامل آن عمل میکنند و نشستهای ما را تهدید میکنند. باید نسبت به آلترناتیو دروغین شاهپرستان و پسر شاه هوشیار بود. اگر امروز نمیتوانیم آزادانه صدای خود را بیان کنیم، به این دلیل است که شاهپرستان اعلام کرده بودند قصد دارند علیه ما حملهای انجام دهند.»
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
_350X197.webp)
_350X197.webp)