در صدو بیست و هفتمین بیانیه سه‌شنبه‌های نه به اعدام چه نکاتی مطرح شده

صدای زندانیان سیاسی در سیاهچال‌های رژیم آخوندی

گفتگو با امیر برج خانی

در صدو بیست و هفتمین هفته کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام ماشین اعدام و سرکوب حکومت مستبد حاکم هم‌چنان به کار خود ادامه می‌دهد و روزانه شاهد اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی در سراسر کشور هستیم.

دستگاه قضاییه حکومتی اعلام کرده است که از آغاز جنگ اخیر تاکنون، ۳ هزار و ۲۹۲ نفر را به اتهام «همکاری با دشمن» بازداشت کرده است. این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که پس از سرکوب اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای نظامی و امنیتی، روند برخورد با معترضان وارد مرحله تازه‌یی شده و بخش زیادی از دستگیر شدگان در معرض صدور احکام اعدام یا زندانهای طولانی‌مدت هستند. دادستان ساری گفته ۷۰۰ پرونده علیه معترضان دیماه تشکیل شده، علم‌الهدی امام جمعه فاسد مشهد نیز از هزارها پرونده برای دستگیر شدگان قیام دی‌ماه خبر داده است.

آمار اعدامها در خردادماه سال جاری به حدود ۱۴۰ تن بالغ می‌شود.

کارنامه این حکومت پر از نقض گسترده و آشکار حقوق‌بشر و استفاده از اعدام به‌عنوان ابزاری برای سرکوب و ارعاب است. هزاران خانواده در ایران داغدار عزیزانی هستند که در فرایند غیرانسانی قربانی اراده سرکوبگر حکومت شده‌اند. در این میان صدای پدری که می‌پرسد: "مزار پسرم کجاست؟" صدایی است که از عمق رنج و بی‌عدالتی برمی‌خیزد؛ پرسش پدر وحید بنی عامریان، زندانی سیاسی که به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر در فروردین امسال در زندان قزلحصار اعدام شد، و دیگر خانواده‌هایی که جسد فرزندانشان را تحویل ندادند تنها یک مطالبه شخصی نیست، بلکه فریاد بسیاری از دادخواهان است که حتی از حق ابتدایی دانستن محل دفن عزیزانشان محروم شده‌اند. این محرومیت ادامه مجازات پس از مرگ و نقض آشکار کرامت انسانی است. جایی که رنج نه پایان می‌یابد و نه حتی اجازه سوگواری می‌یابد.

در مقابل این سرکوبگری‌ها و بربریت قرون‌وسطایی صدای زندانیان در کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" هم‌چنان بلند است. آنان بدون توقف هر سه‌شنبه یادآوری می‌کنند که مجازات اعدام باید لغو شود و آزادی و برابری در ایران برقرار گردد.

به آمریکا می‌رویم و همراه می‌شویم با آقای امیر برج خانی از شاهدان قتل‌عام زندانیان در تابستان ۶۷ که با دوستانش این روز را گرامی داشته‌اند و صدای زندانیان سیاسی شده‌اند.

می‌خواهیم ببینیم که در صدو بیست و هفتمین بیانیه سه‌شنبه‌های نه به اعدام چه نکاتی مطرح شده؟

شما برای حضور در کهکشان امسال به پاریس رفته بودید به‌طور خاص یکی از اهداف این کهکشان اعتراض به اعدامها و رساندن صدای زندانیان سیاسی به جهان بود. به نظر شما آیا تونستند این صدا را برسانند؟