کولبری و به‌دست آوردن نان به قیمت جان

گزارش کوتاه کولبری در ایران

ده‌هاست که مناطق مرزی غرب کشورمون با محرومیت مضاعف مواجه هستن، کارخانه و صنایع در این مناطق وجود نداره، هزاران جوان تحصیل‌کرده و دارای مدرک عالی تحصیلی، به‌ناچار به کار کولبری روی آوردن و هر روز اخبار کشته یا مجروح شدن کولبران محروم در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شه؛ هر روز خانواده‌ای داغ‌دار می‌شه و هرچه در سال‌های گذشته برای حل مشکل مناطق مرزی گفتن فقط باد هوا بود و نه‌تنها وضعیت بهبود پیدا نکرد که شرایط هر سال بدتر از سال گذشته شد. 

روز جمعه ۱۲ تیر رسانه‌ها خبر از کشته شدن وزیر رحیمی یک کولبر ۵۷ توسط شلیک مستقیم پاسداران خامنه‌ای در مرز نوسود استان کرمانشاه جانباخت.

کولبری شغلی است پر مرارت و خطرناک که زحمت‌کش‌ترین و محروم‌ترین اقشار در میان هموطنان کردمان در مناطق مرزی ایران و عراق به آن اشتغال دارند. کولبران که در میان آنها حتی دانشجوها و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و زنان هم دیده می‌شوند، بارهایی بسته به توان جسمی‌شان (گاه تا ۱۲۰کیلو) را از آن‌سوی مرز به ایران وارد می‌کنند، آنها بارها را از خطرناک‌ترین و لغزنده‌ترین معابر کوهستانی عبور می‌دهند، در حالی‌که هر لحظه که در تیررس پاسداران جنایت‌کار رژیم قرار بگیرند، هدف قرار گرفته و کشته خواهند شد.

رژیم آخوندها و مرکز آمارش هیچ آمار رسمی دقیق و سالانه‌ای از تعداد کولبران منتشر نمی‌کنند. کولبری به‌عنوان شغل غیررسمی و در بسیاری موارد «قاچاق» تلقی می‌شود.

استانهای اصلی که مردم‌مان در آنها مشغول کار کولبری هستند عبارتند از: کردستان، کرمانشاه، آذربایجان غربی.
کولبران عمدتاً هموطنان کردمان هستند که به‌علت فقر ساختاری، بیکاری و نبود تولید صنعتی در منطقه به این کار روی می‌آورند.
سازمانهای حقوق‌بشری سالانه ۳۰۰ تا ۵۰۰ مورد کشته و زخمی ثبت می‌کنند. به‌عنوان نمونه در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۳۳۹ مورد جان‌باخته اعلام شده است و در ۱۳ سال اخیر بیش از ۲۵۷۴ مورد کولبر جان‌باخته ثبت شده است