از قتل‌عام ۶۷ تا سه‌شنبه‌های نه به اعدام؛ روایتی از تداوم مقاومت

در یکصد و سی‌امین هفته این کارزار، گفت‌وگو درباره پیوند میان مقاومت زندانیان امروز و ایستادگی قربانیان اعدام‌های دهه ۶۰

گفتگو با حسین فارسی از زندانیان دهه ۶۰ و از شاهدان قتل عام زندانیان سیاسی مجاهد و مبارز در سال ۶۷

امروز صد و سی امین هفته اعتصاب غذای زندانیان در ۵۸ زندان کشور هست. و میخواهیم نگاهی به این اعتصاب بلندمدت داشته باشیم

یکصد و سی مین هفته اعتصاب زندانیان در سه شنبه های نه به اعدام رو شما چگونه توصیف میکنید؟

بله امروز صدو سی‌مین هفته کارزار سه شنبه‌های نه به اعدام بود. این هفته با پیوستن زندان نیشابور، این کارزار در ۵۹ زندان در سراسر کشور برگزارشد. این کارزار اساسا توسط زندانیهای سیاسی برگزار میشه و گستردگی اون نشون میده که ما درسراسر ایران در زندانها زندانی سیاسی داریم که در مقابل این رژیم ایستادن و دارن مقاومت میکنن.

این کارزار در اواخر سال ۱۴۰۲ از بند زندانیهای سیاسی در واحد۴ زندان قزلحصار شروع شدو کم کم بقیه زندانها اعلام پیوستگی کردن و بعد از حدود دوسال و نیم به ۵۹ زندان گسترش پیدا کرده. یه نکته مهم اینه که چنین کارزاری با این گستردگی و این طول زمان در هیچ کجای دنیا سابقه نداره. و  از تاثیرات همین کارزار هست که امروزمی بینیم زندانیهای جرائم عادی در واحد۲ زندان قزلحصار بصورت یکپارچه الان بیش از یکهفته است که دراعتراض به وحشیگری رژیم و کثرت اعدامها دست به اعتراض و اعتصاب غذا زدن.

همینطور خانواده‌های زندانیها این روزها جلوی زندان تجمع کردن و علیه اعدام شعار دادن و خلاصه کارزار نه به اعدام که موتور محرکش همین کارزارسه شنبه‌های نه به اعدامه، روز به روز داره گسترش پیدا میکنه تا جایی که به مطبوعات رژیم هم کشیده شده. همین دیروز روزنامه اطلاعات در مطلبی خطاب به قضاییه رژیم نوشته بود که در شرایط فعلی دست از اعدام بردارید چون جامعه رو علیه نظام تحریک میکنه و در ادامه نوشته: نمی‌توان اخبار تند و افزایش آمار اعدام را نشانه‌ای مثبت و دلیل قدرت قلمداد کرد. و درواقع اذعان کرده که این اعدامها بخاطرضعف رژیمه.

ما در روزهای سالگرد شروع قتل عام زندانیان سیاسی سال ۶۷ هستیم. شما که خودتون شاهد اون ایام بودید چه ارتباطی بین اون خونها و این مقاومتها می بینید؟

خب اگر دریک جمله بخوام بگم، اساسا این مقاومتها الگوگرفته از مقاومت و ایستادگی سربداران شصت و هفته. شما در نوشته‌های فرمانده وحید، شهید وحید بنی‌عامریان دیدید که یکجا نوشته بود با الگوی شهیدان قتل‌عام۶۷ تا به آخر می‌ایستیم. واقعیت اینه که ایستادگی اون سربداران برای کسی که امروز بخواد با همه توش و توان مبارزه کنه تبدیل به الگو و منبع انگیزش شده و جالبه که بدونید هنوز هم بعد از ۳۸ سال مجاهدینو براساس همون فتوای جنایتکارانه خمینی دارن اعدام میکنن.

از نظر پرونده و معیارهای خود رژیم، واقعا هیچ دلیلی برای اعدام علی صارمی، جعفر کاظمی، محمدعلی حاج‌آقایی، غلامرضاخسروی، مهدی حسنی، بهروزاحسانی و ۸ شهید اخیر، وجود نداشته. هیچکدوم براساس مستندات پرونده اعدام نشدن همه‌شون بخاطر مقاومت و سرموضع بودن اعدام شدن و از طرف دیگه همه‌شونم با الهام و انگیزه از شهیدان قتل‌عام۶۷ بود که با آخرین لحظه ایستادگی کردن.

بنابراین میخوام بگم ارتباطش از نظر من کاملا روشنه. اون زمان البته هیچ وسیله ارتباطی مثل امروز نبود، هیچ کورسویی هم نبود. هرچی بود ظلمت و سیاهی خمینی بود. اما نسلی که تصمیم گرفته بود بهای آزادی رو بپردازه و پوزه دژخیمو به خاک بماله  فقط باالهام از هیهات منا الذله امام حسین و با پیروی از برادر مسعود و با این ایمان که ذره‌ای از رنج و خونها به هدرنخواهد رفت، تاپای جان ایستاد و برای نسل امروز و نسلهای بعد سرمشق و الگو شد.