۱۴۰۵/۵/۸
طنز کمدی استنداپ مصاحبه زرشکیان؛ پیک شادی
۱۴۰۵/۵/۲۲
«ولیفقیه نامرئی» و اقتصاد «مال خر است»؛ وقتی دولت وفاق خودش را به شوخی میگیرد
مجری با حالتی پر از کنایه و شوخی، رئیسجمهور را به برنامه دعوت میکند و از همان ابتدا با اشارههایی تند به مقامات مذهبی و سیاسی، فضای گفتوگو را کاملاً طنزآلود میسازد. رئیسجمهور هم که انگار آمده تا خودش را دست بیندازد، با همان لحن شوخیآمیز جواب میدهد و میگوید: «ما یک ولیفقیه نامرئی داریم، شما دیگه چرا نامرئی شدید؟»
مجری از او میپرسد در این دو سال چه دستاوردی داشته؛ رئیسجمهور با افتخار میگوید: «دو سال پیش اعظما بود، الان نیست. از این بهتر؟» بعد هم وضعیت کشور را با کلماتی مثل «لتوپار» و «آشولاش» توصیف میکند و ادعا میکند که اینها همه ارتقاست. نگرانی از اعتراضات مردمی را هم با شوخی تبدیل به یک «دستاورد» میکند.
دستاوردهایی که بوی بحران میدهند؛ «لتوپار» شدن کشور به روایت رئیسجمهور
وقتی بحث اقتصاد پیش میآید، رئیسجمهور با همان لحن بیخیال میگوید: «اقتصاد مال خر است، چرا از من میپرسی؟» و توضیح میدهد که ۲۰ میلیون بشکه نفت را داده سپاه «برای موشک زدن»، چون همین را بلد بوده.
از خاطرات «عظما» تا نسخه مذاکرات؛ پشت صحنهای که بیشتر کمدی است تا سیاست
در بخش خاطرات، از مقام «عظما» میگوید؛ خاطراتی که بیشتر شبیه صحنههای کمدیاند تا روایت سیاسی. مثلاً میگوید یک بار با احترام پرسیده «منویاتت چطور است؟» و عظما فقط گفته: «برو مذاکرات، کار را تموم کن.» حتی خاطرهٔ «عاطفی» هم دارد، اما آن هم در نهایت تبدیل به یک شوخی دیگر میشود.
کل گفتوگو ترکیبی است از طنز سیاسی، اغراق، کنایه و شوخیهای تند که ساختار یک مصاحبهٔ رسمی را به یک نمایش کمدی تبدیل میکند.
